การศึกษาองค์ประกอบและแนวทางการพัฒนาโรงเรียนพื้นที่สูงในถิ่นทุรกันดารสู่ การเป็นองค์กรสมรรถนะสูง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบและแนวทางการพัฒนาโรงเรียนพื้นที่สูงในถิ่นทุรกันดารสู่การเป็นองค์กรสมรรถนะสูง และ 2) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ ตลอดจนความต้องการจำเป็นในการพัฒนาโรงเรียนพื้นที่สูงในถิ่นทุรกันดารสู่การเป็นองค์กรสมรรถนะสูง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษาและครูวิชาการ จำนวน 346 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ (Stratified Sampling) กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 5 คน ซึ่งได้มาโดยการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือในการวิจัย ประกอบด้วย แบบประเมินความต้องการจำเป็น และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ผ่านการตรวจสอบคุณภาพด้านความตรงเชิงเนื้อหา
การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ การจัดลำดับความต้องการจำเป็น (PNI modified) ควบคู่กับการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบและแนวทางการพัฒนาโรงเรียนพื้นที่สูงในถิ่นทุรกันดารสู่การเป็นองค์กรสมรรถนะสูง ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ และ 4 แนวทาง ได้แก่ 1) การบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพ 2) บุคลากรและวัฒนธรรม 3) หลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ 4) การมุ่งเน้นผลลัพธ์ และ 5) การสื่อสารและความร่วมมือ และ 2) สภาพปัจจุบันของการพัฒนาโรงเรียนพื้นที่สูงในถิ่นทุรกันดารสู่การเป็นองค์กรสมรรถนะสูง ค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ( = 3.586 S.D. = 0.507) ส่วนสภาพที่พึงประสงค์ ค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.654, S.D. = 0.478) และความต้องการจำเป็นของการพัฒนาโรงเรียนพื้นที่สูงในถิ่นทุรกันดารสู่การเป็นองค์กรสมรรถนะสูง ภาพรวมมีค่าดัชนีความต้องการจำเป็น PNImodified อยู่ที่ 0.298
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2566). รายงานสถานการณ์ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาปี 2566 สถานการณ์นักเรียนยากจนพิเศษ. กรุงเทพมหานคร: กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา.
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2564). ทฤษฎีองค์การสมัยใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์.
ธนัตถ์พร โคจรานนท์. (2562). การพัฒนาระบบบริหารจัดการโรงเรียนประถมศึกษาสู่องค์การสมรรถนะสูง. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และคณะ. (2561). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2556). กระบวนทัศน์ใหม่ทางการศึกษา: กรณีทัศนะต่อการศึกษาศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: ทิพยวิสุทธิ์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2566. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
สิทธิพล อาจอินทร์. (2564). ศาสตร์และศิลป์การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. ขอนแก่น: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2550). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Azano, A. P. & Stewart, T. T. (2015). Exploring Place and Practicing Justice: Preparing Pre-Service Teachers for Success in Rural Schools. Journal of Research in Rural Education, 30(9), 1-12.
Bhalla, V. et al. (2011). High-Performance Organizations. Bangkok: Boston Consulting Group.
Hargreaves, A. & Fullan, M. (2012). Professional Capital: Transforming Teaching in Every School. New York: Teachers College Press.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Robbins, S. P. & Judge, T. A. (2019). Organizational Behavior. (18th ed.). London: Pearson.
Waal, A. A. (2020). High Performance Managerial Leadership Best Ideas from around the World. California: Praeger.
