การประเมินผลลัพธ์และผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุนโครงการเครือข่ายเข้มแข็ง ชุมชนปลอดบุหรี่ พื้นที่พหุวัฒนธรรมปลอดปัจจัยเสี่ยงภาคใต้
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) ศึกษาบริบท ปัจจัยเอื้อ และกลไกความร่วมมือ 2) ประเมินผลลัพธ์ทางสังคมและคำนวณผลตอบแทนทางสังคม และ 3) ข้อเสนอเชิงนโยบายและแนวทางพัฒนาโครงการเพื่อความยั่งยืน ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี เชิงปริมาณ กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่าง 334 คน ตามสูตร Taro Yamane โดยสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ ตามสัดส่วนอย่างเป็นระบบ เครื่องมือ คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ( ) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) การวิจัยเชิงคุณภาพ คัดเลือกผู้ให้ข้อมูลสำคัญแบบเจาะจง 50 คน เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์เนื้อหาเชิงประเด็น ผลการวิจัยพบว่า 1) บริบทและกลไกเครือข่ายใช้ทุนทางสังคมเป็นฐานรากสำคัญในการขับเคลื่อนสุขภาวะชุมชน และ 2) ผลการประเมินผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุน (SROI) พบว่า โครงการมีความคุ้มค่าทางสังคม โดยมีอัตราส่วนผลตอบแทนทางสังคมเท่ากับ 1 : 1.5 เมื่อพิจารณาผลลัพธ์ทางสังคม 3 ด้าน พบว่า ด้านสิ่งแวดล้อมสร้างมูลค่าทางสังคมสูงสุด จากพื้นที่สุขภาวะลดปัจจัยเสี่ยง รองลงมา คือ ด้านสังคม เด่นชัดเรื่องการมีส่วนร่วมและถักทอเครือข่ายอย่างแน่นแฟ้น ด้านเศรษฐกิจสร้างมูลค่าทางสังคมได้ต่ำที่สุด สะท้อนถึงข้อจำกัดในการแปรเปลี่ยนพฤติกรรมการลดละเลิกบุหรี่ให้เป็นมูลค่าตัวเงินหรือรายได้เสริม ข้อวิจารณ์ ความสำเร็จด้านสิ่งแวดล้อมและสังคมเกิดจากความเข้าใจบริบทพหุวัฒนธรรมที่สร้างความร่วมมืออย่างแน่นแฟ้น ภาครัฐ ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องจึงควรนำผลการประเมินมูลค่าทางสังคมนี้ไปใช้เป็นกรอบในการปรับปรุงกิจกรรมในอนาคต เพิ่มมาตรการเชิงรุกเน้นการแปลงการลดค่าใช้จ่ายยาสูบให้เป็นระบบการออมของครัวเรือน คู่กับการสนับสนุนระบบเศรษฐกิจสร้างสรรค์ในชุมชน เพื่อยกระดับความคุ้มค่า (SROI) และต้นแบบชุมชนสู่พื้นที่อื่น ๆ ต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 1. (10 พ.ย. 2568). การวิเคราะห์ประเมินผลลัพธ์ทางสังคมและคำนวณผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุน. (ผู้นำศาสนา (อิหม่าม), ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 2. (20 พ.ย. 2568). การวิเคราะห์ประเมินผลลัพธ์ทางสังคมและคำนวณผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุน. (ผู้นำศาสนา (พระ), ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 3. (2 ธ.ค. 2568). การวิเคราะห์ประเมินผลลัพธ์ทางสังคมและคำนวณผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุน. (ผู้เข้าร่วมโครงการ), ผู้สัมภาษณ์)
วิทยา กุลสมบูรณ์ และคณะ. (2562). การประเมินผลตอบแทนทางสังคมและเงินปันผลทางสุขภาพจากการขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพ. ใน รายงานการวิจัย. สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
ศุลีวงศ์ สนสุผล และคณะ. (2560). การพัฒนารูปแบบการเลิกบุหรี่โดยใช้ชุมชนเป็นฐานตำบลปะคํา อำเภอปะคํา จังหวัดบุรีรัมย์. เรียกใช้เมื่อ 29 กรกฎาคม 2569 จาก http://www.sangkhahospital.com/sangkha/administrator/modules/mod_download/img/9_261_11_08_2017_16_17_13_SuliwongSonsupol.pdf
ศูนย์วิจัยและจัดการความรู้เพื่อการควบคุมยาสูบ. (2564). แนวทางการดำเนินงานสร้างเสริมสุขภาพและกลไกการขับเคลื่อนชุมชนท้องถิ่นปลอดบุหรี่. กรุงเทพมหานคร: แผนงานบริหารจัดการสร้างเสริมสุขภาพเชิงพื้นที่.
ศูนย์วิจัยและจัดการความรู้เพื่อการควบคุมยาสูบ. (2565). แนวทางการขับเคลื่อนมาตรการควบคุมยาสูบโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
ศูนย์วิจัยและจัดการความรู้เพื่อการควบคุมยาสูบ. (2568). รายงานสถานการณ์การควบคุมยาสูบในระดับภูมิภาคของประเทศไทย พ.ศ. 2567-2568. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์วิจัยและจัดการความรู้เพื่อการควบคุมยาสูบ.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2567). ถอดรหัสโมเดลสุขภาวะพหุวัฒนธรรม: กรณีศึกษาโครงการละหมาดสร้างปัญญาและมัสยิดต้นแบบภาคใต้. กรุงเทพมหานคร: เอส.พี.เอ็ม. พริ้นติ้ง.
Johns, B. et al. (2003). Programme costs in the economic evaluation of health interventions. Cost Effectiveness and Resource Allocation, 1(2003), 1-10.
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. New York: Simon & Schuster.
World Health Organization. (2019). WHO report on the global tobacco epidemic 2019: Offer help to quit tobacco use. Geneva: World Health Organization.
World Health Organization. (2021). WHO report on the global tobacco epidemic 2021: Addressing new and emerging products. Geneva: World Health Organization.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. (3rd ed.). New York: Harper & Row.