การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะของนักบริหารการพัฒนาในศตวรรษที่ 21 ของนายอำเภอ จังหวัดนครศรีธรรมราช

Main Article Content

กัณฑิตา ศรีวิไล
ชนิกานต์ ใสยเกื้อ
วีระยุทธ ชาตะกาญจน์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพพึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นในสมรรถนะ 2) พัฒนารูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะ และ 3) ตรวจสอบรูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะของนักบริหารการพัฒนาในศตวรรษที่ 21 ของนายอำเภอ จังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อนำผลการวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นไปพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะ และตรวจสอบความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ของรูปแบบที่พัฒนาขึ้น การวิจัยเป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development: R&D) โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสม (Mixed Methods Research) เพื่อเชื่อมโยงผลการศึกษาความต้องการจำเป็นเชิงปริมาณกับการพัฒนารูปแบบและการตรวจสอบความเหมาะสมอย่างเป็นระบบ แบ่งการดำเนินงานออกเป็น 3 ระยะ ได้แก่ การศึกษาความต้องการจำเป็น การพัฒนารูปแบบโดยการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ และการตรวจสอบรูปแบบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ผลการวิจัยพบว่า 1) กระบวนการพัฒนาสมรรถนะที่มีความต้องการจำเป็นสูงสุด คือ การประเมินช่องว่างสมรรถนะ และสมรรถนะที่ควรได้รับการพัฒนาเร่งด่วนที่สุด คือ การนำการเปลี่ยนแปลง ซึ่งสะท้อนว่า การพัฒนานายอำเภอควรเริ่มจากการวิเคราะห์ช่องว่างสมรรถนะก่อนกำหนดแนวทางพัฒนา 2) ผลการวิเคราะห์ดังกล่าวนำไปสู่การพัฒนารูปแบบ LSGISCB MODEL ซึ่งประกอบด้วย 5 องค์ประกอบหลัก และมีจุดเด่น คือ การบูรณาการสมรรถนะนักบริหารการพัฒนาในศตวรรษที่ 21 เข้ากับกระบวนการพัฒนาสมรรถนะอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง และ 3) ผลการตรวจสอบยืนยัน พบว่า รูปแบบมีความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ในระดับสูง สามารถใช้เป็นกรอบในการพัฒนาสมรรถนะนายอำเภอ ส่งเสริมภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง การบริหารเชิงยุทธศาสตร์ การบูรณาการความร่วมมือ และการพัฒนาพื้นที่ให้สอดคล้องกับบริบทการบริหารราชการในศตวรรษที่ 21 ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศรีวิไล ก., ใสยเกื้อ ช., & ชาตะกาญจน์ ว. (2026). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะของนักบริหารการพัฒนาในศตวรรษที่ 21 ของนายอำเภอ จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 10(9), 125–137. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/296929
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กชภัทร์ สงวนเครือ. (2566). “แนวทางสมรรถนะของครูในศตวรรษที่ 21 ความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.”. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 6(1), 89-102.

กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (2560). คู่มือเพื่อสนับสนุนการปฏิบัติราชการของนายอำเภอ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์อาสารักษาดินแดน.

คมฉาย แสงพร้อม และคณะ. (2566). การพัฒนารูปแบบและกลไกการใช้ผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติด้านอาชีวศึกษาเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะของนักศึกษาอาชีวศึกษา. วารสารการทดสอบและการประเมินทางการศึกษาระดับชาติ, 4(1), 18-32.

ฐาปนี ช้างแรงการ และวิเชศ คำบุญรัตน์. (2565). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะกลุ่มงานวิศวกรในส่วนงานจัดการทรัพย์สิน ร้านสาขาของบริษัท ABC. วารสารวิชาการ วิจัย และนวัตกรรม มสธ, 2(1), 52-62.

ทศพร พีสะระ. (2566). สมรรถนะกับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุคการเปลี่ยนแปลง. วารสารวิจยวิชาการ, 6(3), 341-358.

ธัชพงศ์ เศรษฐบุตร. (2560). การพัฒนาสมรรถนะนักทรัพยากรมนุษย์ภาคอุตสาหกรรมเพื่อเตรียมความพร้อมสู่ประชาคมอาเซียน. วารสารสมาคมนักวิจัย, 22(2), 176-190.

ธัญญารัตน์ พรหมสุทธิ์ และคณะ. (2564). การพัฒนาสมรรถนะทรัพยากรมนุษย์เพื่อรองรับยุคประเทศไทย 4.0. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 10(1), 228-243.

นภาภร ส่งแสง และคณะ. (2561). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะและช่องว่างสมรรถนะของผู้ประเมินภายนอกระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศรีปทุมปริทัศน์, 18(2), 123-134.

นันธิดา จันทร์ศิริ. (2561). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงในการบริหารการเปลี่ยนแปลงเพื่อสร้างสรรค์นวัตกรรมภายในองค์กร. Asian Journal of Arts and Culture, 17(1), 79-98.

ปริญา ปริพุฒ และธูปทอง กว้างสวาสดิ์. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความเป็นผู้เรียนรู้อย่างเชี่ยวชาญ. วารสารราชพฤกษ์, 15(2), 53-62.

เยาวภา รุ่งเรือง และคณะ. (2566). สมรรถนะดิจิทัล : การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ภาครัฐในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 6(1), 185-201.

สุภาภรณ์ สุวรรณชะรา และคณะ. (2565). การพัฒนาสมรรถนะบุคลากรของสำนักงานรับรองมาตรฐาน และประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ (RCIM), 10(3), 41-52.

Ansell, C. & Gash, A. (2008). Collaborative governance in theory and practice. Journal of Public Administration Research and Theory, 18(4), 543-571. https://doi.org/10.1093/jopart/mum032.

Denhardt, J. V. & Denhardt, R. B. (2000). The new public service. Public Administration Review, 60(6), 549-559. https://doi.org/10.1111/0033-3352.00117.

Gerson, D. (2020). Leadership for a high performing civil service: Towards senior civil service systems in OECD countries. Retrieved January 27, 2026, from https://www.oecd.org/en/publications/leadership-for-a-high-performing-civil-service_ed8235c8-en.html

Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308.

United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development. Retrieved January 27, 2026, from https://sdgs.un.org/2030agenda