การพัฒนารูปแบบการนิเทศเพื่อเสริมสร้างความสามารถ ในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกที่ส่งเสริมการรู้เท่าทันสื่อ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐานในการพัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกที่ส่งเสริมการรู้เท่าทันสื่อ 2) พัฒนารูปแบบการนิเทศเพื่อพัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกที่ส่งเสริมการรู้เท่าทันสื่อ ใช้การวิจัยแบบผสมผสานวิธี เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบวิเคราะห์เอกสาร แบบสอบถามความคิดเห็น แบบสัมภาษณ์ชนิดกึ่งโครงสร้าง กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 128 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง แบ่งเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 3 จำนวน 75 คน ครูผู้สอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 3 จำนวน 25 คน ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 25 คน และศึกษานิเทศก์ 3 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณณา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษาความคิดเห็นของนักเรียน พบว่า สภาพการเรียนและปัญหาของนักเรียนโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่า นักเรียนควรได้รับการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะการรู้เท่าทันสื่อมากที่สุด การศึกษาข้อมูลจากแหล่งบุคคล พบว่า นักเรียนควรได้รับการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะการรู้เท่าทันสื่อ ควรให้นักเรียนเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นตัวกระตุ้น ให้นักเรียนศึกษาค้นคว้าหาแนวทางการแก้ปัญหาได้รับประสบการณ์ผ่านการลงมือปฏิบัติด้วยตนเอง ครูควรได้รับการนิเทศเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกที่ส่งเสริมการรู้เท่าทัน โดยผู้บริหารและเพื่อนร่วมพัฒนาวิชาชีพ เป็นระบบสนับสนุนที่มีแผนชัดเจน การพัฒนารูปแบบการนิเทศนิเทศเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกที่ส่งเสริมการรู้เท่าทันสื่อ มี 4 องค์ประกอบ ดังนี้ 1) หลักการ 2) วัตถุประสงค์ 3) กระบวนการนิเทศ และ 4) การวัดและประเมินผล กระบวนการนิเทศ มี 4 ขั้น ดังนี้ 1) การวางแผนการ 2) การดำเนินการนิเทศ 3) การประเมินผลการนิเทศ และ 4) การสะท้อนผลการนิเทศ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์. (2562). คู่มือรู้เท่าทันสื่อออนไลน์และเฝ้าระวังสื่อไม่ปลอดภัยต่อเด็กและเยาวชน. กรุงเทพมหานคร: เฟิสท์ ออฟเซท.
กีรติ นันทพงษ์. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามทฤษฎีการเรียนรู้แบบร่วมมือร่วมกับกระบวนการคิดอย่างมีวิจารณญาณเพื่อส่งเสริมความสามารถในการวิเคราะห์กลวิธีการใช้ภาษาและการรู้เท่าทันสื่อของนักศึกษาวิชาชีพครู. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2556). ทฤษฎีและการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร : พริ้นติ้งไทย แฟคตอรี่.
ปทิตตา รอดประพันธ์ และคณะ. (2559). การพัฒนาหลักสูตรเยาวชนรู้เท่าทันสื่อตามแนวคิดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 15(4), 156-170.
พนา ทองมีอาคม. (2557). ทีวีดิจิทัล ไม่รู้ไม่ได้แล้ว. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรทิพย์ เย็นจะบก. (2552). ถอดรหัสลับความคิดเพื่อการรู้เท่าทันสื่อ: คู่มือการเรียนรู้ เท่าทันสื่อ. กรุงเทพมหานคร: ออฟเซ็ท ครีเอชัน.
มาริษา สุจิตวนิช. (2558). การรู้เท่าทันสื่อประโยชน์แลการน้าไปใช้กรณีศึกษา. นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
ยุพิน ยืนยง. (2553). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบหลากหลายวิธีการเพื่อส่งเสริมสมรรถภาพการวิจัยในชั้นเรียนของครูเขตการศึกษา 5 อัครสังฆมณฑล. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิชิรตา วรธาดาสวัสดิ์. (2566). รูปแบบการนิเทศการศึกษาแบบผสมผสานเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโรงเรียนมัธยมศึกษา. ใน ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขาสาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วิริยะ ฤาชัยพาณิชย์. (2560). การจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning เพื่อพัฒนาทักษะแห่งศตวรรษที่ 21. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 3(1), 21-33.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 3. (2566). การนิเทศ ติดตามปัญหาการเรียนการสอน ปีการศึกษา 2566. สุพรรณบุรี: กลุ่มนิเทศ ติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษา เอกสารหมายเลข 6/2563.
Barrow, H. S. (2000). Problem-based learning applied to medical education. Illinois: School of Medicine, Southern Illinois University.
