การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาเฉพาะทางด้านพาณิชย์นาวี สู่ความเป็นเลิศตามมาตรฐานสากลโดยใช้กลไกเครือข่ายความร่วมมือ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหา ความต้องการจำเป็นในการบริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษาทางเรือตามมาตรฐานสากล 2) พัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาเฉพาะทางด้านพาณิชย์นาวี
สู่ความเป็นเลิศตามมาตรฐานสากลโดยใช้กลไกเครือข่ายความร่วมมือ 3) ทดลองใช้รูปแบบในสถานศึกษา และ 4) ประเมินประสิทธิผลและความพึงพอใจของผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา 4 ระยะ กลุ่มเป้าหมาย ระยะที่ 1 บุคลากรภายใน 82 คน สถานประกอบการ 128 แห่ง ระยะที่ 2 ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 22 คน ผู้ทรงคุณวุฒิ 9 คน ระยะที่ 3 และ 4 กลุ่มผู้เกี่ยวข้อง 114 คน เลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบประเมิน สัมภาษณ์เชิงลึก และสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน PNI modified สถิติ t-test for dependent samples และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันต้องการมีส่วนร่วมแบบร่วมสร้างระดับมากที่สุด ( = 4.59, S.D. = 0.54) เพื่อแก้ปัญหาขาดแคลนครุภัณฑ์จำลอง 2) รูปแบบขับเคลื่อนด้วยยุทธศาสตร์ 4 ด้าน ได้แก่ ร่วมออกแบบหลักสูตร บริหารทรัพยากรร่วมกัน พัฒนาบุคลากร และรับรองสมรรถนะ มีความเหมาะสมมากที่สุด (
= 4.79, S.D. = 0.41) 3) การทดลองใช้สำเร็จด้านการแบ่งปันเครื่องจำลองสถานการณ์มากที่สุด (
= 4.79, S.D. = 0.41) และ 4) ประสิทธิผลหลังใช้รูปแบบ พบว่า สมรรถนะวิชาชีพผู้เรียนสูงกว่าก่อนใช้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (
ก่อน= 3.24, S.D. = 0.42); (
หลัง= 4.68, S.D. = 0.38); (t = 28.45, df = 113, p < .001) มีอัตรามีงานทำตรงสายงานร้อยละ 91.23 ลดงบลงทุนจัดซื้อครุภัณฑ์ได้ร้อยละ 31.25 จากการใช้ทรัพยากรร่วมกับเครือข่าย และความพึงพอใจภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.85, S.D. = 0.35)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
งานประกันคุณภาพและมาตรฐานการศึกษา. (2567). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา ประจำปีการศึกษา 2566. นครศรีธรรมราช: วิทยาลัยการพาณิชย์นาวีนครศรีธรรมราช.
วุฒิชัย รักชาติ. (2567). การบริหารศูนย์ความเป็นเลิศทางการอาชีวศึกษา. วารสารการอาชีวศึกษาภาคกลาง, 8(2), 139-150.
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2563). รายงานฉบับสมบูรณ์ “ประเทศไทยในอนาคต Future Thailand: มิติที่ 4 สิ่งแวดล้อมและพลังงาน”. เรียกใช้เมื่อ 1 กรกฎาคม 2569 จาก https://tdri.or.th/wp-content/uploads/2025/02/2021_08_NRE_430138.pdf
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). สภาพการจัดการศึกษาเฉพาะทางในประเทศไทย ปี 2560-2561: การผลิตบุคลากร. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). รายงานสภาวะการศึกษาไทยปี 2565. กรุงเทพมหานคร: กระทรวง ศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สุวิมล วงศ์วานิช. (2550). การวิจัยการประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bertalanffy, L. V. (1968). General System Theory: Foundations, Development, Applications. New York: George Braziller.
Creswell, J. W. (2014). Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches. (4th ed.). Thousand Oaks: SAGE Publications.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient Alpha and the Internal Structure of Tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
International Maritime Organization. (2011). STCW Including 2010 Manila Amendments. London: IMO Publishing.
International Organization for Standardization. (2015). ISO 9001:2015 Quality Management Systems - Requirements. Geneva: International Organization for Standardization.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 5-55.
Rhodes, R. A. W. (1997). Understanding Governance: Policy Networks, Governance, Reflexivity and Accountability. Buckingham: Open University Press.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rd ed.). New York: Harper and Row.
