ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้บูรณาการเชิงรุกข้ามกลุ่มสาระโดยใช้คู่มือผลิตภัณฑ์ ถั่วเคลือบน้ำตาลชุมชนเพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง มีรูปแบบการทดลองกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลอง วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกข้ามกลุ่มสาระโดยใช้คู่มือผลิตภัณฑ์ถั่วเคลือบน้ำตาลชุมชน เปรียบเทียบองค์ความรู้เศรษฐกิจสร้างสรรค์ ประเมินทักษะการแปรรูปผลิตภัณฑ์และศึกษาเจตคติ กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านกลาง อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ จำนวน 20 คน เป็นประชากรทั้งหมดของห้องเรียน เครื่องมือ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้บูรณาการเชิงรุก 10 แผน แบบทดสอบองค์ความรู้ มีค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.67 ถึง 1.00 แบบประเมินทักษะมีค่าดัชนีความสอดคล้องเท่ากับ 1.00 และแบบวัดเจตคติมีค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.67 ถึง 1.00 พร้อมทั้งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.70 สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มสัมพันธ์ ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกข้ามกลุ่มสาระนักเรียนมีส่วนร่วมในการปฏิบัติกิจกรรมตามแผนการจัดการเรียนรู้ครบถ้วนทั้ง 10 แผน 2) คะแนนเฉลี่ยองค์ความรู้ด้านเศรษฐกิจสร้างสรรค์หลังเรียนของนักเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ผลการประเมินทักษะการแปรรูปผลิตภัณฑ์โดยภาพรวมอยู่ในระดับคุณภาพดีมากซึ่งนักเรียนสามารถปฏิบัติการคัดแยกเมล็ดถั่วและออกแบบตราสินค้าผ่านการใช้ซอฟต์แวร์ประยุกต์และแอปพลิเคชันสำหรับการออกแบบกราฟิกและการวาดภาพอย่างง่าย คือ โปรแกรม Canva และโปรแกรมวาดภาพอยู่ในระดับคุณภาพดีมาก และ 4) ผลการศึกษาเจตคติต่ออาชีพสุจริตของนักเรียนในภาพรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยอย่างยิ่ง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กวิน ประตูมรีชัย และคณะ. (2568). การบูรณาการองค์ ความรู้เพื่อเพิ่มคุณค่ามรดกเกษตรและวัฒนธรรมชุมชนเกาะลัดอีแท่น: ยุทธศาสตร์การพัฒนาท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของจังหวัดนครปฐม. วารสารสถาปัตยกรรม การออกแบบและการก่อสร้าง, 7(3), 131-147.
เกียรติศักดิ์ ชัยยาณะ. (2566). การใช้หลักสูตรบนฐานเศรษฐกิจชุมชนเพื่อส่งเสริมสมรรถนะหลัก ทักษะชีวิตและอาชีพของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารมหามกุฏวิชาการ, 1(1), 486-496.
ใจทิพย์ ณ สงขลา. (2565). การออกแบบนวัตกรรมการเรียนรู้. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มารุต พัฒผล. (2567). แนวคิดหลักการพัฒนาหลักสูตร. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2566). รายงานการติดตามและประเมินผลการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) เพื่อพัฒนาสมรรถนะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: เซ็นจูรี่.
Bhattacharya, A. (2020). Art for life: Intangible cultural heritage as a tool for entrepreneurial development in India. In Indian Entrepreneurship: A Nation Evolving. (pp. 65-94). Singapore: Springer Singapore.
Garzon, P. & Inga, E. (2023). Advancing primary education through active teaching methods and ICT for increasing knowledge. Sustainability, 15(12), 9551. https://doi.org/10.3390/su15129551.
Kolb, D. A. (2015). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. (2nd ed.). New Jersey: Pearson FT Press.
Piaget, J. (1964). Part I: Cognitive development in children: Piaget development and learning. Journal of Research in Science Teaching, 2(3), 176-186. https://doi.org/10.1002/tea.3660020306.
Ridwan, I. et al. (2026). Beyond Classrooms: Community-Based Learning for Personal, Social, and Vocational Empowerment. F1000Research, 14, 1274. https://doi.org/10.12688/f1000research.171496.3.
