ปัจจัยการจัดการองค์กรที่ส่งผลต่อความสามารถในการแข่งขัน ของธุรกิจให้บริการตรวจสอบอาคารในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณลักษณะของผู้ให้บริการและธุรกิจให้บริการตรวจสอบอาคาร และเปรียบเทียบความสามารถในการแข่งขันตามคุณลักษณะดังกล่าว และ 2) วิเคราะห์ปัจจัยการจัดการองค์กรที่ส่งผลต่อความสามารถในการแข่งขันของธุรกิจให้บริการตรวจสอบอาคารในประเทศไทย เป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจ ส่งแบบสอบถามให้แก่ผู้ตรวจสอบอาคารที่ขึ้นทะเบียนกับกรมโยธาธิการและผังเมืองทั้งหมด ได้รับแบบสอบถามสมบูรณ์ จำนวน 298 ชุด เครื่องมือเป็นแบบสอบถาม มีค่าดัชนีความสอดคล้อง 0.98 และค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค 0.992 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า ธุรกิจส่วนใหญ่เป็นผู้ตรวจสอบอาคารประเภทบุคคล มีเงินลงทุนไม่เกิน 1 ล้านบาท และมีผู้ตรวจสอบในทีมไม่เกิน 5 คน ความสามารถในการแข่งขันอยู่ในระดับมาก โดยด้านคุณภาพการให้บริการมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และไม่แตกต่างกันโดยรวมตามประเภทผู้ให้บริการเงินลงทุน และจำนวนผู้ตรวจสอบในทีม แต่ทีมขนาดใหญ่มีความสามารถด้านการสร้างความแตกต่างและตลาดเฉพาะกลุ่มสูงกว่า ที่ตั้ง และระยะเวลาดำเนินกิจการ สำหรับปัจจัยการจัดการองค์กรทั้ง 7 ด้านสามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของความสามารถในการแข่งขันได้ร้อยละ 74.93 โดยปัจจัยที่ส่งผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ ทักษะ กลยุทธ์องค์กร รูปแบบการบริหารจัดการ และค่านิยมร่วม ตามลำดับ ขณะที่โครงสร้างองค์กร ระบบการทำงาน และบุคลากรไม่พบอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญ ข้อค้นพบแสดงให้เห็นว่า ทักษะและความเชี่ยวชาญทางวิชาชีพเป็นแกนกลางของความสามารถในการแข่งขันของธุรกิจให้บริการตรวจสอบอาคาร โดยต้องได้รับการสนับสนุนจากกลยุทธ์ รูปแบบการบริหารจัดการ และค่านิยมร่วมที่เหมาะสมกับลักษณะของธุรกิจบริการวิชาชีพ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กฎกระทรวงกำหนดคุณสมบัติเฉพาะของผู้ตรวจสอบ หลักเกณฑ์การขอขึ้นทะเบียนและการเพิกถอนการขึ้นทะเบียนเป็นผู้ตรวจสอบ และหลักเกณฑ์การตรวจสอบอาคาร. (2548). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 122 ตอนที่ 126 ก หน้า 1 (29 ธันวาคม 2548).
กฎกระทรวงกำหนดประเภทอาคารที่ต้องจัดให้มีผู้ตรวจสอบ. (2548). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 122 ตอนที่ 99 ก หน้า 15 (25 ตุลาคม 2548).
กรมโยธาธิการและผังเมือง. (2568). ระบบบริการข้อมูลผู้ตรวจสอบอาคาร. เรียกใช้เมื่อ 30 เมษายน 2568 จาก https://webs-apps.dpt.go.th/dpt_auditbldg/BCB/search.php
ชยพล ศิริธัญกร และคณะ. (2565). แนวทางการจัดการเพื่อความอยู่รอดของธุรกิจก่อสร้างที่อยู่อาศัยในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 6(2), 321-335.
ธนิตตรา กิจอิทธิ และคณะ. (2563). ปัจจัยการจัดการที่มุ่งเน้นความโดดเด่นที่ส่งผลต่อความสำเร็จของธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลาง. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 30(2), 135-150.
พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ 3). (2543). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 117 ตอนที่ 42 ก หน้า 1 (15 พฤษภาคม 2543).
พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร. (2522). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 96 ตอนที่ 80 ฉบับพิเศษ หน้า 1 (14 พฤษภาคม 2522).
Barney, J. B. (1991). Firm Resources and Sustained Competitive Advantage. Journal of Management, 17(1), 99-120.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Educational Administration. (8th ed.). Boston: Allyn and Bacon.
Hair, J. F. et al. (2019). Multivariate Data Analysis. (8th ed.). London: Cengage Learning.
Likert, R. (1967). The Human Organization: Its Management and Value. New York: McGraw-Hill.
Porter, M. E. (1985). Competitive Advantage: Creating and Sustaining Superior Performance. New York: Free Press.
Waterman, R. H. et al. (1980). Structure is not organization. Business Horizons, 23(3), 14-26.
