การยกระดับภูเก็ตให้เป็นศูนย์กลางการพัฒนาท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพ

Main Article Content

พุทธพร บุญณะ
ณารีญา วีระกิจ
ชัยนันต์ ไชยเสน
อุไรวรรณ ไกรนรา มูรานิชิ

บทคัดย่อ

โครงการวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์โอกาสและความท้าทายของการท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพในจังหวัดภูเก็ต 2) ประเมินศักยภาพบุคลากรทางการท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพในจังหวัดภูเก็ต และ 3) เสนอต้นแบบการยกระดับภูเก็ตให้เป็นศูนย์กลางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือวิจัย คือ แบบบันทึก แบบสัมภาษณ์กึ่งมีโครงสร้าง แบบประเมินการวิเคราะห์ความสำคัญและผลปฏิบัติงาน (IPA) วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาแบบบรรยาย จำนวนผู้ให้ข้อมูล การสัมมนา 60 คน การประชุมกลุ่มย่อย 6 ครั้ง ทั้งสิ้น 72 คน การสัมภาษณ์ 14 คน และการประเมินศักยภาพผู้ดำเนินการสปา 41 คน ผู้ให้บริการ 45 คน เก็บข้อมูลจากตัวแทนธุรกิจสปาเพื่อสุขภาพ ธุรกิจที่มีผลการปฏิบัติงานเป็นเลิศ นักวิชาการ หน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชนที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า 1) โอกาสและความท้าทายในการพัฒนาศักยภาพบุคลากร คือ การสร้างทักษะใหม่ที่จำเป็นและการเพิ่มทักษะที่หลากหลายให้สอดคล้องกับวิถีการท่องเที่ยวรูปแบบใหม่ 2) ตำแหน่งงานคงอยู่ตามกฎหมายเพียงสองตำแหน่ง คือ ผู้ดำเนินการสปาเพื่อสุขภาพและผู้ให้บริการสปาเพื่อสุขภาพ โดยผู้ดำเนินการควรเพิ่มความรู้และทักษะด้านการจัดการธุรกิจบริการสุขภาพเป็นลำดับแรก ส่วนผู้ให้บริการควรเพิ่มความรู้และทักษะด้านการนวดไทยเพื่อสุขภาพ และ 3) การยกระดับภูเก็ตเป็นศูนย์กลางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพสรุป “ต้นแบบการพัฒนา” MRUN ประกอบด้วย การเพิ่มความหลากหลายของทักษะที่จำเป็น (Multi-Skill) การสร้างทักษะใหม่ที่จำเป็น (Reskill) การยกระดับทักษะเดิม (Upskill) ทักษะใหม่ที่จำเป็นในอนาคต (New Skill) การยกระดับการตลาดยั่งยืน (Sustainability Marketing) และการผลิตบุคลากรใหม่สู่อุตสาหกรรม (Newborn) นำเสนอ “องค์ความรู้ใหม่” โมเดล “HEALING” เป็นแนวทางพัฒนาบุคลากรและยกระดับบริการของธุรกิจสปาเพื่อสุขภาพในภูเก็ต

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
บุญณะ พ., วีระกิจ ณ., ไชยเสน ช., & มูรานิชิ อ. ไ. (2026). การยกระดับภูเก็ตให้เป็นศูนย์กลางการพัฒนาท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพ. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 10(11), 376–389. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/298297
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จิโรจ สินธวานนท์ และงามเนตร เอี่ยมนาคะ. (2559). การวิเคราะห์ห่วงโซ่คุณค่าความรู้เพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพวิถีไทยในเส้นทางสายน้ำพุร้อนของประเทศไทย กรณีศึกษา: บ่อน้ำพุร้อนเค็มคลองท่อม จังหวัดกระบี่ และบ่อน้ำพุร้อนแจ้ซ้อน จังหวัดลำปาง. เรียกใช้เมื่อ 9 เมษายน 2563 จาก http://www.thaixplore.net/file_upload/submitter/file_doc/84bc5778a16f6ef34d8c14aa27e2ac4f.pdf

ชนิกานต์ หนูทองคำ. (2561). การสื่อสารการตลาดในรูปแบบสื่อสังคมออนไลน์ กับความคาดหวังของนักท่องเที่ยวที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการรีสอร์ทเพื่อสุขภาพ (Retreat) ในจังหวัดกระบี่. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

ณารีญา วีระกิจ และคณะ. (2562). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ของจังหวัดภูเก็ตเพื่อยกระดับสู่การเป็นศูนย์กลางนานาชาติการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 15(2), 35-57.

ธราธร ดวงแก้ว และหิรัญญา เดชอุดม. (2552). พฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุตำบลโพรงมะเดื่อ อำเภอเมืองจังหวัดนครปฐม. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

ปฏิภาณ บัณฑุรัตน์ และเสรี วงษ์มณฑา. (2020). กลยุทธ์ทางการตลาดธุรกิจสปาแบบองค์รวมเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวชาวจีน. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(2), 287-297.

ภคินี วัชรปรีดา. (2559). แนวทางการพัฒนาการจัดการการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพโดยชุมชนในจังหวัดนครพนม. เรียกใช้เมื่อ 12 มิถุนายน 2565 จาก https://kukr.lib.ku.ac.th/proceedings/PKPS/search_detail/dowload_digital_file/20004947/140855

วรพรรณ จันทรากุลศิริ. (2019). การพัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงอายุวัฒนะในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(3), 1304-1323.

วิจัยกรุงศรี. (2564). แนวโน้มธุรกิจและอุตสาหกรรมไทยปี 2564-2566: ธุรกิจร้านค้าปลีกสมัยใหม่. เรียกใช้เมื่อ 24 ธันวาคม 2568 จาก https://www.krungsri.com/th/research/industry

อนุชิดา ชินศิรประภา. (2564). ผลกระทบโควิด 19 กับเศรษฐกิจด้านการท่องเที่ยวภาคตะวันออก. วารสารบริหาร ธุรกิจอุตสาหกรรม, 3(2), 1-4.

Dini, M. & Pencarelli, T. (2021). Wellness tourism and the components of its offer system: A holistic perspective. Tourism Review, 77(2), 394-412.

Global Wellness Institute. (2016). Global Wellness Economy Monitor: Executive Summary 2016. Retrieved April 4, 2019, from https://shorturl.asia/evu0jd

Global Wellness Institute. (2018). Global wellness tourism economy report. Retrieved December 24, 2021, from https://globalwellnessinstitute.org/wp-content/uplosds/2018/11/GWI_GlobalWellnessTourismEconomyReport.pdf

Global Wellness Institute. (2021). The global wellness economy: Looking beyond COVID. Retrieved December 24, 2021, from https://globalwellnessinstitute.org/wp-content/uploads/2021/11/GWI-WE-Monitor-2021_final-digital.pdf

Martilla, J. A. & James, J. C. (1977). Importance-performance analysis. Journal of Marketing, 41(1), 77-79.

Mueller, H. & Kaufmann, E. L. (2000). Wellness tourism: Market analysis of a special health tourism segment and implication for the hotel industry. Journal of Vacation Marketing, 7(1), 5-17.