รูปแบบการบริหารโดยใช้ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะ การจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนขนาดเล็ก เขตภาคเหนือตอนล่าง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยรูปแบบการวิจัยและพัฒนามีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบ สภาพ ปัญหา และแนวทางการบริหารโดยใช้ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนขนาดเล็ก เขตภาคเหนือตอนล่าง โดยใช้วิธีวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ดังนี้ 1.1) การสังเคราะห์องค์ประกอบจากเอกสาร 30 แหล่ง และเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามกับผู้ให้ข้อมูล 426 คน 1.2) การศึกษาสภาพและปัญหาโดยใช้แบบสอบถาม และ 1.3) การศึกษาแนวทางจากการศึกษาสถานศึกษาที่มีการปฏิบัติที่เป็นเลิศ 3 แห่ง ร่วมกับการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลหลัก 3 คน และ 2) เพื่อสร้างรูปแบบการบริหารโดยใช้ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนขนาดเล็ก เขตภาคเหนือตอนล่าง 2.1) การร่างรูปแบบโดยใช้การประชุมเชิงปฏิบัติการ และ 2.2) การตรวจสอบร่างรูปแบบโดยกระบวนการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ดังนี้ การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบการบริหารโดยใช้ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ 7 องค์ประกอบ คือ 1.1) วิสัยทัศน์ ค่านิยมร่วมกัน 1.2) กำหนดเป้าหมายสู่การพัฒนาผู้เรียนร่วมกัน 1.3) ร่วมมือรวมพลังช่วยเหลือกัน 1.4) การแลกเปลี่ยนความคิดเห็นร่วมกัน 1.5) การสร้างเครือข่ายทางดิจิทัล 1.6) การประเมินเชิงดิจิทัล และ 1.7) สะท้อนผลการปฏิบัติงาน การบริหารอยู่ในระดับมาก และปัญหาของการบริหารอยู่ในระดับน้อย และ 2) รูปแบบการบริหารโดยใช้ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนขนาดเล็ก เขตภาคเหนือตอนล่าง ผ่านความเห็นชอบจากการประชุมเชิงปฏิบัติการและผ่านการตรวจสอบความถูกต้องและความเหมาะสมจากการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ มีผลการประเมินความถูกต้องและความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชลธิชา บุนนาค. (2564). ความเป็นผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนในยุค New Normal. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา, 15(2), 45-58.
ชลวิทย์ เจียรจิตต์. (2568). การพัฒนาองค์กรและทรัพยากรมนุษย์เพื่ออนาคต. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 36(1), 112-125.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2553). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพมหานคร: ไทเนรมิตกิจ อินเตอร์ โปรเกรสซิฟ. 69.
ณัฐวัฒน์ ด้วงฉุน. (2565). รูปแบบชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกสำหรับครูผู้สอนระดับมัธยมศึกษา. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ณิสรา อภิชาต. (2568). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. ใน การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 8. (หน้า 225-233). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ทศพร สมพันธ์. (2568). รูปแบบการบริหารโดยใช้กระบวนการบริหารคุณภาพร่วมกับชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุก สำหรับครูโรงเรียนลานทรายพิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 7(5), 819-834.
ธราญา จิตรชญาวณิช. (2560). การศึกษาและความเป็นครูไทย. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีรพงษ์ แก้วเพ็ง. (2565). แนวทางการพัฒนาทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการศึกษา, 4(1), 12-25.
บุรีรัตน์ สุพัฒน์ธิมา และคณะ. (2564). การพัฒนารูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อการนิเทศการศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กในเขตภาคเหนือตอนล่าง. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
ประกาศคณะกรรมการคุรุสภา. (2566). ประกาศคณะกรรมการคุรุสภา เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการทดสอบและ ประเมินสมรรถนะทางวิชาชีพครู พ.ศ. 2566. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 140 ตอนพิเศษ 82 ง หน้า 14 (5 เมษายน 2566).
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2554). หลักการวัดและประเมินผลการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: เฮ้าส์ ออฟ เคอร์มิสท์.
มณฑาทิพย์ เสาวคนธ์ และเชาวฤทธิ์ จงเกษกรณ์. (2567). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้ของครูโรงเรียนมกุฎเมืองราชวิทยาลัย สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(11), 62-74.
มนสิช สิทธิสมบูรณ์. (2561). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนสำหรับครูระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารการศึกษาและนวัตกรรม, 20(4), 157-165.
วรรณภา นันทะแสง. (2568). ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพที่ส่งผลต่อสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 2. วารสารบูรณาการสังคมศาสตร์และการพัฒนา, 5(1), 87-100.
ศรีภาวรรณ ไสโสภา. (2566). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกด้วยชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพโรงเรียนตะคร้อพิทยา อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 18(2), 125-138.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2566-2570) ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). เข้าใจสมรรถนะอย่างง่าย ๆ ฉบับประชาชน และเข้าใจหลักสูตรฐานสมรรถนะอย่างง่าย ๆ ฉบับครู ผู้บริหาร และบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2566). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรชุมา วงศ์ช่าง และเชาวฤทธิ์ จงเกษกรณ์. (2567). การพัฒนารูปเเบบการบริหารชุมชนเเห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโรงเรียนมกุฎเมืองราชวิทยาลัยสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(11), 217-230.
อิสระ ดีครัน. (2566). แนวทางการส่งเสริมการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) ของสถานศึกษากลุ่มโรงเรียนพบพระ-วาเล่ย์-รวมไทย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2. วารสารวิชาการนอร์ทเทิร์น, 8(2), 15-29.
อุษณีย์ ศรีเจริญ และสุนทรี วรรณไพเราะ. (2568). การบริหารโรงเรียนขนาดเล็กตามแนวคิดโรงเรียนในฐานะชุมชนแห่งการเรียนรู้. วารสารสังคมศึกษาปริทรรศน์, 2(1), 1-14.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Leithwood, K. et al. (2020). Seven strong claims about successful school leadership revisited. School Leadership & Management, 40(1), 5-22.
Papadakis, S. et al. (2024). Investigating the relationship between leadership for learning and student achievement through the mediation of teacher performance: A meta-analytic structural equation modeling (MASEM) approach. Education Sciences, 14(12), 1320. https://doi.org/10.3390/educsci14121320.