การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสาน MOOCs ตามแนวคิดการเรียนรู้ ด้วยตนเองและโครงงานเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์ และทักษะการแก้ปัญหา สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและแนวทางการจัดการเรียนการสอนแบบ Online 2) พัฒนารูปแบบการเรียนการสอน และ 3) ศึกษาผลของการใช้รูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น กลุ่มเป้าหมาย คือ ผู้สอนวิทยาลัยนาฏศิลป์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ จำนวน 12 คน นักศึกษาวิทยาลัยนาฏศิลป์ จำนวน 12 คน และนักศึกษาปริญญาตรีชั้นปีที่ 3 วิทยาลัยนาฏศิลปพัทลุง จำนวน 32 คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แผนการสอน แบบทดสอบ แบบประเมินโครงงาน แบบประเมินทักษะ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การจัดการเรียนการสอนแบบ Online ที่เหมาะสม ควรเน้นการมีส่วนร่วมของผู้เรียน การใช้เทคโนโลยี รูปแบบการสอนและการประเมินผล ควรมีการผสมผสานทั้งรูปแบบ Online และแบบชั้นเรียนปกติ ผู้สอนควรให้ความช่วยเหลือ สนับสนุนผู้เรียน
ให้สามารถทำได้ด้วยตนเอง 2) รูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น มีแกนหลักเป็นการเรียนรู้แบบโครงงาน 5 ขั้นตอน คือ การกำหนดปัญหา การศึกษาและกำหนดขอบเขตของปัญหา การวางแผน การดำเนินงาน และการสรุปผลและการเผยแพร่ โดยผสมผสานการเรียนรู้ด้วยตนเองในทุกกระบวนการ มี 5 องค์ประกอบ คือ เปิดโอกาสในการเรียนรู้ กำหนดจุดมุ่งหมายในการเรียนรู้ วางแผนการเรียนรู้ แสวงหาแหล่งทรัพยากรการเรียนรู้ และประเมินการเรียนรู้ สำหรับผลการประเมินรูปแบบการเรียนการสอน มีความเหมาะสมโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.71, S.D. = 0.50) และ 3) ผลของการใช้รูปแบบการเรียนการสอน เมื่อเปรียบเทียบคะแนนก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยสถิติ Dependent Samples t-test พบว่า หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 21.48, p < .001)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ใจทิพย์ ณ สงขลา. (2561). การออกแบบการเรียนแนวดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชโรชีนีย์ ชัยมินทร์. (2565). การประเมินทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนระดับประถมศึกษา ในยุคการศึกษา 4.0. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ชัชวาล ชุมรักษา และคณะ. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างทักษะ การใช้ Google Application และการเรียนรู้แบบร่วมมือสำหรับนิสิต คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ. วารสารครุพิบูล, 9(2), 274-291.
ทิศนา แขมมณี. (2550). รูปแบบการเรียนการสอน: ทางเลือกที่หลากหลาย. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2564). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 25). กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เทพยพงษ์ เศษคึมบง. (2565). การปรับเปลี่ยนสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ในระดับอุดมศึกษาสู่ความปกติในสถานการณ์วิกฤติโควิด. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(44), 1-13.
ประทวน คล้ายศรี. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนโดยใช้แนวคิดการเรียนรู้แบบผสมผสานร่วมกับแนวคิดอภิปัญญา สำหรับนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏในภาคตะวันออก เฉียงเหนือ. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ปราวีณยา สุวรรณณัฐโชติ และเสมอกาญจน์ โสภณหิรัญรักษ์. (2560). มาตรฐานและแนวปฏิบัติการเรียนการสอน MOOC ที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ. กรุงเทพมหานคร: โครงการมหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทย สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
ไพรัช เจริญตรีเพชร. (2566). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองร่วมกับการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานเพื่อส่งเสริมการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษาและการจัดการเรียนรู้มหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาการทางการศึกษาและการจัดการเรียนรู้. มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ.
วรรณรัตณ์ มหาธาราทอง. (2564). การศึกษาแนวทางการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนในยุค Next Normal. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 23(2), 189-196.
วรวรรณ องค์ครุฑรักษา. (2564). แนวทางการใช้ MOOC ในการเรียนการสอนแบบผสมผสาน รายวิชาการโฆษณาและการสื่อสารการตลาดระหว่างประเทศ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต, 16(1), 50-64.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). ข้อเสนอระบบการเรียนรู้ที่ตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของโลกอนาคตในปี 2040. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุธิดา ทองคำ และอุบลวรรณ ส่งเสริม. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์แบบ ผสมผสานร่วมกับแนวคิดการสืบเสาะหาความรู้เพื่อพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาและทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นบูรณาการสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน (กลุ่มหลักสูตรและการนิเทศ). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Joyce, R. B. et al. (2015). Models of Teaching. Retrieved April 6, 2026, from https://pubhtml5.com/kvtpa/etwh/Models_of_Teaching
Rima, R. et al. (2025). A Grounded Theory Analysis of Blended Learning as a Dual Stimulus for Critical Thinking and Self-Regulated Learning. PPSDP International Journal of Education, 4(2), 199-210.
Tracey, M. W. & Richey, R. C. (2007). ID model construction and validation: a multiple intelligences case. Education Tech Research, 55(4), 369-390.