ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ประกันสุขภาพ หลังเหตุการณ์โควิด-19
คำสำคัญ:
ประกันสุขภาพ, โควิด-19, พฤติกรรมผู้บริโภคบทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ประกันสุขภาพของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ภายหลังการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 โดยอ้างอิงแนวคิดเศรษฐศาสตร์พฤติกรรม ทฤษฎีส่วนประสมทางการตลาด และทฤษฎีประชากรศาสตร์ กลุ่มตัวอย่างคือประชาชนอายุ 18–60 ปี จำนวน 400 คน เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น Cronbach’s alpha = 0.85 และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว และการวิเคราะห์ถดถอยโลจิสติกแบบทวิ ผลการวิเคราะห์ พบว่า ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ ได้แก่ ระดับการศึกษา และอาชีพมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ประกันสุขภาพอย่างมีนัยยะสำคัญ ปัจจัยด้านส่วนประสมทางการตลาด พบว่า ผลิตภัณฑ์ที่ชัดเจนและตอบโจทย์ความต้องการผู้บริโภค ช่องทางการจัดจำหน่ายและการส่งเสริมการตลาดที่ไม่รบกวนการใช้ชีวิต ส่งผลต่อการตัดสินใจอย่างมีนัยยะสำคัญ สำหรับปัจจัยด้านพฤติกรรม พบว่า การรับรู้ความเสี่ยงและความต้องการความมั่นคงในชีวิตมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อประกันสุขภาพอย่างมีนัยยะสำคัญ ผลการศึกษาดังกล่าวให้ข้อมูลเชิงประจักษ์ที่เป็นประโยชน์ต่อการกำหนดกลยุทธ์การตลาดและการออกแบบผลิตภัณฑ์ให้เหมาะสมสอดคล้องกับลักษณะประชากรและพฤติกรรมผู้บริโภคในยุคหลังโควิด-19
เอกสารอ้างอิง
ชุติกาญจน์ ลิ้มสุวรรณ. (2566). ปัจจัยทางการตลาดที่มีผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อประกันสุขภาพส่วนบุคคลในกลุ่มคนอายุ 25–35 ปี. (บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
ปาณระวี สกุลแก้ว. (2564). การรับรู้ความเสี่ยงที่มีผลต่อความตั้งใจซื้อประกันภัยโควิด-19 ของผู้บริโภคกลุ่ม Generation Y ในจังหวัดภูเก็ต. (บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง).
พณีพรรณ สมบัติ. (2564). การยอมรับความเสี่ยงในการตัดสินใจซื้อประกันสุขภาพออนไลน์ในเขตกรุงเทพมหานครหลังสถานการณ์การระบาดของโควิด-19. วารสารศิลปการจัดการ, 5(3), 812–826.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2567). สถิติการรับประกันชีวิต จำแนกตามชนิดกรมธรรม์หลัก พ.ศ. 2560–2565. สืบค้นจาก https://www.nso.go.th/nsoweb/nso/statistics_and_indicators?%2Fnso%2Fstatistics_and_indicators=&impt_branch=576&page=2.
สุมาริน วิริยานุวัฒน์กุล. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อประกันชีวิตพร้อมสัญญาเพิ่มเติมแนบท้ายการประกันสุขภาพของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. (บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
เสาวณี จันทะพงษ์ และ ทศพล ต้องหุ้ย. (2563). ผลกระทบวิกฤต COVID-19 กับเศรษฐกิจโลก: This Time is Different. สืบค้นจาก https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/articles-and-publications/articles/Article_1Mar2020.html.
Becker, G. S. (1994). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education. (3rd ed.). Massachusetts: National Bureau of Economic Research.
Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques. (3rd ed.). New York: John Wiley & Sons.
Cronbach, L. J. (1984). Essentials of psychological testing. (4th ed.). New York: Harper & Row.
Gitman, L. J., & Joehnk, M. D. (2010). Personal financial planning. (12th ed.). Cincinnati, Ohio: South-Western College Publishing.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management. (15th ed.). London: Pearson Education.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396.
Schiffman, L. G., & Wisenblit, J. L. (2007). Consumer behavior. (12th ed.). London: Pearson.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
