แนวทางการพัฒนาศักยภาพที่ปรึกษาการเงินของบริษัทประกันชีวิตในเขตกรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
การพัฒนาศักยภาพ, ที่ปรึกษาการเงิน, บริษัทประกันชีวิตบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) สภาพทั่วไปของศักยภาพที่ปรึกษาการเงินบริษัทประกันชีวิตในเขตกรุงเทพมหานคร (2) กระบวนการพัฒนาศักยภาพที่ปรึกษาการเงินบริษัทประกันชีวิตในเขตกรุงเทพมหานคร (3) แนวทางการพัฒนาศักยภาพที่ปรึกษาการเงินบริษัทประกันชีวิตในเขตกรุงเทพมหานครให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง จำนวน 12 คน โดยมีเกณฑ์ในการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า 1) สภาพทั่วไปของศักยภาพที่ปรึกษาทางการเงิน พบว่าส่วนใหญ่มีความรู้ด้านผลิตภัณฑ์ประกันและการบริหารความเสี่ยง แต่ยังขาดทักษะการให้คำปรึกษาเชิงกลยุทธ์และเน้นขายประกันมากกว่าให้คำปรึกษา 2) กระบวนการพัฒนาศักยภาพที่ปรึกษาการเงิน พบว่า ควรดำเนินการอย่างเป็นระบบ ตั้งแต่การคัดเลือกบุคลากร การอบรมพัฒนา การติดตามผล และการให้ข้อมูลย้อนกลับอย่างต่อเนื่อง เพื่อยกระดับคุณภาพที่ปรึกษาให้มีความรู้ ทักษะ และจริยธรรมในการให้บริการลูกค้าอย่างมืออาชีพและยั่งยืน 3) แนวทางการพัฒนาศักยภาพที่เหมาะสม ประกอบด้วย 4 ด้านหลัก ได้แก่ (1) การพัฒนาความรู้ด้านการเงินและการลงทุน เพื่อเพิ่มความสามารถในการให้คำปรึกษาเชิงลึก (2) การเสริมสร้างทักษะการสื่อสารและการสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้า เพื่อเพิ่มความไว้วางใจและความพึงพอใจของลูกค้า (3) การพัฒนาทัศนคติในการงาน ให้สามารถเติบโตเป็นที่ปรึกษาการเงินที่มีคุณภาพ ให้คำแนะนำกับลูกค้าได้อย่างเหมาะสม ปลูกฝังทัศนคติเชิงบวกต่องานที่ทำ และ (4) การพัฒนาความสามารถให้ครบรอบด้าน เพื่อช่วยวางแผนการเงินแบบองค์รวมให้กับลูกค้าได้อย่างถูกต้อง ผลการวิจัยนี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางในการปรับปรุงกระบวนการพัฒนาบุคลากรของบริษัทประกันชีวิต รวมถึงการกำหนดกลยุทธ์ในการเพิ่มขีดความสามารถของที่ปรึกษาทางการเงินให้สามารถแข่งขันและให้บริการที่มีคุณภาพสูงสุดแก่ลูกค้า
เอกสารอ้างอิง
กิตติพงศ์ คงธนาทรัพย์. (2567). คุณลักษณะพนักงานขายที่มีอิทธิพลต่อความไว้ใจ ความเชื่อมั่น และการตัดสินใจ กลับมาใช้บริการของผู้ใช้บริการธุรกิจค้าปลีกขนาดเล็กใน จังหวัดนนทบุรี. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 26(3), 17-32.
กิตติศักดิ์ แก้วบุตรดี และ อัจฉรา กิจเดช. (2561). พัฒนาองค์กรด้วยระบบพี่เลี้ยง (มืออาชีพ). วารสาร Mahidol R2R e-Journal, 5(1), 1-8.
คณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย. (2561). หลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการกำหนดมาตรฐานขั้นต่ำในการบริหารจัดการความเสี่ยงของบริษัทประกันชีวิต/วินาศภัย. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย.
ณัฐิยา ภัทรกิจจานุรักษ์. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกซื้อประกันชีวิตของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. (บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์)
ธนภัทร ธรรมากัลยากุล, อนันต์ ธรรมชาลัย และ ปัญญวัฒน์ จุฑามาศ. (2566). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะของตัวแทนขายประกันชีวิตในประเทศไทย. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์เครือข่ายวิจัยประชาชื่น, 5(2), 99–117.
ธราพงศ์ ลิ้มสุทธิวันภูมิ. (2559). การศึกษาช่องทางการขายหลักของบริษัทประกันชีวิตผ่าน ตัวแทนประกันชีวิต. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(2), 63-72.
เบญจอร งามอิ่มทรัพย์. (2559). การศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล ทักษะการขายของตัวแทนขายประกัน และการสื่อสารการตลาดแบบครบวงจร มีผลต่อการตัดสินใจซื้อประกันชีวิตของพนักงานบริษัทเอกชนในกรุงเทพมหานคร. (บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ)
เบญญา รัศมีโกเมน. (2558). กลยุทธ์ผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตของธุรกิจประกันชีวิตสำหรับผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร. (ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
ปฐมพล อ้นขวัญเมือง. (2562). แนวทางการพัฒนาศักยภาพของพนักงานขายที่มีผลต่อยอดขายผลิตภัณฑ์กลุ่มลูกค้า Wealth ขององค์กร. ใน การประชุมนําเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษาระดับชาติ ครั้ง 14 มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย (น. 1253-1262). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
วรฤทัย ทานะเวช และ ภิญโญ รัตนาพันธุ์. (2563). แนวทางการพัฒนาศักยภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานธนาคารด้วยการประยุกต์ใช้สุนทรียสาธก กรณีศึกษา ธนาคาร ABC ในจังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 10(3), 121-135.
วัฒนลักษมิ์ เวชประสิทธิ์, บุษกร วัฒนบุตร และ วิโรชน์ หมื่นเทพ. (2565). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะตัวแทนประกันชีวิต กรณีศึกษา สำนักงานตัวแทน บริษัท กรุงไทย-แอกซ่า ประกันชีวิต จำกัด (มหาชน) สาขานวลจันทร์ กรุงเทพมหานคร. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 5(2), 92–106.
สมาคมประกันชีวิตไทย. (2564). รายงานสถานการณ์ธุรกิจประกันชีวิตประจำปี 2564. สืบค้นจาก https://www.tlia.or.th/report-2564.
สำนักนโยบายการออมและการลงทุน สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง. (2565). ประมาณการเศรษฐกิจไทย. สืบค้นจาก https://www.fpo.go.th/main/Economic-report/Thailand-Economic-Projections.aspx?yy=2022.
สุบงกช เผือกแดง, สุภัททา ปิณฑะแพทย์ และ ภาวิณี บุณยโสภณ. (2566). การพัฒนารูปแบบศักยภาพของพนักงานในหน่วยปฏิบัติงานบริการลูกค้าสัมพันธ์ในยุคดิจิทัล. วารสารพัฒนาธุรกิจและอุตสาหกรรม, 3(3), 39-51.
หงส์ณัญญา ด้วงโสน และ จรัญญา ปานเจริญ. (2565). ทัศนคติและความไว้วางใจที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อประกันชีวิตและประกันสุขภาพผ่านช่องทางตัวแทนแบบออนไลน์ ของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร. วารสารสุทธิปริทัศน์, 37(2), 16-28.
Creswell, J. W. (2013). Qualitative Inquiry & Research Design Choosing among Five Approaches. (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: SAGE.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.