แนวทางการพัฒนาศักยภาพที่ปรึกษาการเงินของบริษัทประกันชีวิตในเขตกรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • สิริวัน ยอดแก้ว นักศึกษาปริญญาโท หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาธุรกิจและทุนมนุษย์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ ประเทศไทย
  • บุษกร วัฒนบุตร หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาธุรกิจและทุนมนุษย์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ ประเทศไทย
  • วงศ์วิศว์ หมื่นเทพ หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาธุรกิจและทุนมนุษย์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การพัฒนาศักยภาพ, ที่ปรึกษาการเงิน, บริษัทประกันชีวิต

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) สภาพทั่วไปของศักยภาพที่ปรึกษาการเงินบริษัทประกันชีวิตในเขตกรุงเทพมหานคร (2) กระบวนการพัฒนาศักยภาพที่ปรึกษาการเงินบริษัทประกันชีวิตในเขตกรุงเทพมหานคร (3) แนวทางการพัฒนาศักยภาพที่ปรึกษาการเงินบริษัทประกันชีวิตในเขตกรุงเทพมหานครให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง จำนวน 12 คน โดยมีเกณฑ์ในการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า 1) สภาพทั่วไปของศักยภาพที่ปรึกษาทางการเงิน พบว่าส่วนใหญ่มีความรู้ด้านผลิตภัณฑ์ประกันและการบริหารความเสี่ยง แต่ยังขาดทักษะการให้คำปรึกษาเชิงกลยุทธ์และเน้นขายประกันมากกว่าให้คำปรึกษา 2) กระบวนการพัฒนาศักยภาพที่ปรึกษาการเงิน พบว่า ควรดำเนินการอย่างเป็นระบบ ตั้งแต่การคัดเลือกบุคลากร การอบรมพัฒนา การติดตามผล และการให้ข้อมูลย้อนกลับอย่างต่อเนื่อง เพื่อยกระดับคุณภาพที่ปรึกษาให้มีความรู้ ทักษะ และจริยธรรมในการให้บริการลูกค้าอย่างมืออาชีพและยั่งยืน 3) แนวทางการพัฒนาศักยภาพที่เหมาะสม ประกอบด้วย 4 ด้านหลัก ได้แก่ (1) การพัฒนาความรู้ด้านการเงินและการลงทุน เพื่อเพิ่มความสามารถในการให้คำปรึกษาเชิงลึก (2) การเสริมสร้างทักษะการสื่อสารและการสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้า เพื่อเพิ่มความไว้วางใจและความพึงพอใจของลูกค้า (3) การพัฒนาทัศนคติในการงาน ให้สามารถเติบโตเป็นที่ปรึกษาการเงินที่มีคุณภาพ ให้คำแนะนำกับลูกค้าได้อย่างเหมาะสม ปลูกฝังทัศนคติเชิงบวกต่องานที่ทำ และ (4) การพัฒนาความสามารถให้ครบรอบด้าน เพื่อช่วยวางแผนการเงินแบบองค์รวมให้กับลูกค้าได้อย่างถูกต้อง ผลการวิจัยนี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางในการปรับปรุงกระบวนการพัฒนาบุคลากรของบริษัทประกันชีวิต รวมถึงการกำหนดกลยุทธ์ในการเพิ่มขีดความสามารถของที่ปรึกษาทางการเงินให้สามารถแข่งขันและให้บริการที่มีคุณภาพสูงสุดแก่ลูกค้า

เอกสารอ้างอิง

กิตติพงศ์ คงธนาทรัพย์. (2567). คุณลักษณะพนักงานขายที่มีอิทธิพลต่อความไว้ใจ ความเชื่อมั่น และการตัดสินใจ กลับมาใช้บริการของผู้ใช้บริการธุรกิจค้าปลีกขนาดเล็กใน จังหวัดนนทบุรี. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 26(3), 17-32.

กิตติศักดิ์ แก้วบุตรดี และ อัจฉรา กิจเดช. (2561). พัฒนาองค์กรด้วยระบบพี่เลี้ยง (มืออาชีพ). วารสาร Mahidol R2R e-Journal, 5(1), 1-8.

คณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย. (2561). หลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการกำหนดมาตรฐานขั้นต่ำในการบริหารจัดการความเสี่ยงของบริษัทประกันชีวิต/วินาศภัย. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย.

ณัฐิยา ภัทรกิจจานุรักษ์. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกซื้อประกันชีวิตของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. (บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์)

ธนภัทร ธรรมากัลยากุล, อนันต์ ธรรมชาลัย และ ปัญญวัฒน์ จุฑามาศ. (2566). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะของตัวแทนขายประกันชีวิตในประเทศไทย. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์เครือข่ายวิจัยประชาชื่น, 5(2), 99–117.

ธราพงศ์ ลิ้มสุทธิวันภูมิ. (2559). การศึกษาช่องทางการขายหลักของบริษัทประกันชีวิตผ่าน ตัวแทนประกันชีวิต. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(2), 63-72.

เบญจอร งามอิ่มทรัพย์. (2559). การศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล ทักษะการขายของตัวแทนขายประกัน และการสื่อสารการตลาดแบบครบวงจร มีผลต่อการตัดสินใจซื้อประกันชีวิตของพนักงานบริษัทเอกชนในกรุงเทพมหานคร. (บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ)

เบญญา รัศมีโกเมน. (2558). กลยุทธ์ผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตของธุรกิจประกันชีวิตสำหรับผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร. (ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

ปฐมพล อ้นขวัญเมือง. (2562). แนวทางการพัฒนาศักยภาพของพนักงานขายที่มีผลต่อยอดขายผลิตภัณฑ์กลุ่มลูกค้า Wealth ขององค์กร. ใน การประชุมนําเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษาระดับชาติ ครั้ง 14 มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย (น. 1253-1262). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.

วรฤทัย ทานะเวช และ ภิญโญ รัตนาพันธุ์. (2563). แนวทางการพัฒนาศักยภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานธนาคารด้วยการประยุกต์ใช้สุนทรียสาธก กรณีศึกษา ธนาคาร ABC ในจังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 10(3), 121-135.

วัฒนลักษมิ์ เวชประสิทธิ์, บุษกร วัฒนบุตร และ วิโรชน์ หมื่นเทพ. (2565). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะตัวแทนประกันชีวิต กรณีศึกษา สำนักงานตัวแทน บริษัท กรุงไทย-แอกซ่า ประกันชีวิต จำกัด (มหาชน) สาขานวลจันทร์ กรุงเทพมหานคร. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 5(2), 92–106.

สมาคมประกันชีวิตไทย. (2564). รายงานสถานการณ์ธุรกิจประกันชีวิตประจำปี 2564. สืบค้นจาก https://www.tlia.or.th/report-2564.

สำนักนโยบายการออมและการลงทุน สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง. (2565). ประมาณการเศรษฐกิจไทย. สืบค้นจาก https://www.fpo.go.th/main/Economic-report/Thailand-Economic-Projections.aspx?yy=2022.

สุบงกช เผือกแดง, สุภัททา ปิณฑะแพทย์ และ ภาวิณี บุณยโสภณ. (2566). การพัฒนารูปแบบศักยภาพของพนักงานในหน่วยปฏิบัติงานบริการลูกค้าสัมพันธ์ในยุคดิจิทัล. วารสารพัฒนาธุรกิจและอุตสาหกรรม, 3(3), 39-51.

หงส์ณัญญา ด้วงโสน และ จรัญญา ปานเจริญ. (2565). ทัศนคติและความไว้วางใจที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อประกันชีวิตและประกันสุขภาพผ่านช่องทางตัวแทนแบบออนไลน์ ของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร. วารสารสุทธิปริทัศน์, 37(2), 16-28.

Creswell, J. W. (2013). Qualitative Inquiry & Research Design Choosing among Five Approaches. (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: SAGE.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-31

รูปแบบการอ้างอิง

ยอดแก้ว ส., วัฒนบุตร บ., & หมื่นเทพ ว. (2025). แนวทางการพัฒนาศักยภาพที่ปรึกษาการเงินของบริษัทประกันชีวิตในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(4), 243–256. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSSP/article/view/287435

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย