ความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างคณะกรรมการ การเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืนและผลการดำเนินงานของธนาคารพาณิชย์ไทยที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในช่วงปี พ.ศ. 2557–2566
คำสำคัญ:
โครงสร้างคณะกรรมการ, การเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืน, ผลการดำเนินงาน, ธนาคารพาณิชย์ไทยบทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างคณะกรรมการ การเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืน และผลการดำเนินงานทางการเงินของธนาคารพาณิชย์ไทยที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เนื่องจากประเด็นด้านบรรษัทภิบาลและความยั่งยืนมีบทบาทสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจของสถาบันการเงินในปัจจุบัน งานวิจัยนี้ใช้ข้อมูลแบบพาเนลของธนาคารพาณิชย์ไทยในช่วงปี พ.ศ. 2557–2566 (ค.ศ. 2014–2023) โดยตัวแปรหลักประกอบด้วยขนาดของคณะกรรมการ สัดส่วนกรรมการอิสระ การที่ประธานกรรมการเป็นกรรมการอิสระ และการเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืนในมิติด้านเศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม และสังคม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้แบบจำลองถดถอยข้อมูลพาเนล โดยเลือกใช้วิธี fixed effects หรือ random effects ให้เหมาะสมกับลักษณะของข้อมูลตามหลักการทางสถิติ ผลการวิจัยพบว่า โครงสร้างคณะกรรมการมีความสัมพันธ์กับผลการดำเนินงานทางการเงินของธนาคารพาณิชย์ไทยเฉพาะบางตัวชี้วัด โดยขนาดของคณะกรรมการและบทบาทของประธานกรรมการที่เป็นกรรมการอิสระมีผลแตกต่างกันไปในแต่ละมิติของผลการดำเนินงาน นอกจากนี้ การเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืนในแต่ละมิติพบว่ามีความสัมพันธ์กับผลการดำเนินงานทางการเงินของธนาคารแตกต่างกัน โดยการเปิดเผยข้อมูลด้านเศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม และสังคมมีความสัมพันธ์กับตัวชี้วัดผลการดำเนินงานทางการเงินเพียงบางมิติเท่านั้น ผลการศึกษาสะท้อนให้เห็นว่า ทั้งโครงสร้างคณะกรรมการและการเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืนมีความเกี่ยวข้องกับผลการดำเนินงานทางการเงินของธนาคารพาณิชย์ไทยในลักษณะที่ไม่เป็นทิศทางเดียวกันทุกตัวชี้วัด ซึ่งสนับสนุนสมมติฐานการวิจัยบางส่วนตามกรอบแนวคิดที่กำหนดไว้
เอกสารอ้างอิง
Baltagi, B. H. (2008). Econometric analysis of panel data. (4th ed.). New Jersey: John Wiley & Sons.
Bryman, A. (2016). Social research methods. (5th ed.). Oxford: Oxford University Press.
Freeman, R. E. (1984). Strategic management: A stakeholder approach. New Jersey: Pitman.
Freeman, R. E., Harrison, J. S., Wicks, A. C., Parmar, B. L., & De Colle, S. (2010). Stakeholder theory: The state of the art. Cambridge: Cambridge University Press.
Frias‐Aceituno, J. V., Rodriguez‐Ariza, L., & Garcia‐Sanchez, I. M. (2013). The role of the board in the dissemination of integrated corporate social reporting. Corporate social responsibility and environmental management, 20(4), 219-233.
Global Reporting Initiative. (2021). GRI Universal Standards 2021. Retrieved from https://www.globalreporting.org/standards.
Gujarati, D. N., & Porter, D. C. (2009). Basic econometrics. (5th ed.). New York: McGraw-Hill.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis. (8th ed.). Upper Saddle River: Cengage Learning.
Haniffa, R. M., & Cooke, T. E. (2002). Culture, corporate governance and disclosure in Malaysian corporations. Abacus, 38(3), 317-349.
Jensen, M. C., & Meckling, W. H. (2019). Theory of the firm: Managerial behavior, agency costs and ownership structure. In Tricker, R.I. (Ed.), Corporate governance (pp. 77-132). Surrey: Gower.
KPMG. (2022). The time has come: The KPMG survey of sustainability reporting 2022. KPMG International. Retrieved from https://home.kpmg/xx/en/home/insights/2022/09/the-time-has-come-survey-of-sustainability-reporting.html.
Lipton, M., & Lorsch, J. W. (1992). A modest proposal for improved corporate governance. Business Lawyer, 48(1), 59–77.
Mallin, C. A. (2019). Corporate governance. (6th ed.). Oxford: Oxford University Press.
Securities and Exchange Commission, Thailand. (2020a). Form 56-1 One Report: Annual registration statement. Bangkok: SEC.
Securities and Exchange Commission, Thailand. (2020b). Guidelines for sustainability disclosure. Bangkok: SEC.
Sekaran, U., & Bougie, R. (2016). Research methods for business: A skill-building approach. (7th ed.). New Jersey: Wiley.
The Stock Exchange of Thailand. (2014–2023). Annual financial statements of listed Thai commercial banks. Bangkok: SET.
The Stock Exchange of Thailand. (2023). SET Sustainability reporting guidelines. Bangkok: SET.
Velte, P. (2017). Does ESG performance have an impact on financial performance? Evidence from Germany. Journal of Global Responsibility, 8(2), 169–178.
Wooldridge, J. M. (2010). Econometric analysis of cross section and panel data. (2nd ed.). Massachusetts: MIT Press.
World Bank. (2024). Sustainability and climate disclosures in financial institutions: Global practices andlessons for Asia. Washington, D.C.: World Bank Group.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
