Development of Academic Administration Models Affecting of School Effectiveness Under Nakhon Phanom Primary Educational Service Area Office 2
Keywords:
Development Model, Academic Administration, School EffectivenessAbstract
This article aimed to: 1) identify the components of academic administration models of school effectiveness; 2) develop academic administration models of school effectiveness; and 3) evaluate the appropriateness of the proposed academic administration models of school effectiveness under the Nakhon Phanom Primary Educational Service Area Office 2. The research was conducted in two phases. Phase 1 involved model development with five experts selected through purposive sampling using an agree–disagree questionnaire, with an acceptance criterion of 80 percent or higher. Phase 2 examined the appropriateness of the developed model. The sample consisted of 348 school administrators and teachers selected through multi-stage random sampling. Data were collected using a five-point rating scale questionnaire with a content validity index (IOC) of 0.60–1.00, discrimination power of 0.52–0.93, and a reliability coefficient of 0.99. The statistics used in data analysis were frequency, percentage, and standard deviation. The results of the study found that: 1) the academic administration model of school effectiveness comprised four components: factors affecting academic administration, scope of academic administration, academic administration process, and school effectiveness; 2) the academic administration models of school effectiveness consisted of four main components, as follows: (1) Factors affecting academic administration consisted of four elements: administrators, teachers and personnel, general conditions and environment, and parents and community; (2) The scope of academic administration consisted of eight components: school curriculum development, educational measurement and evaluation, educational supervision, development of educational media, innovation and technology, research to develop educational quality, development of learning processes, and development of educational quality assurance systems; (3) The academic administration process consisted of four components: planning, implementation of the plan, monitoring and evaluation, and improvement; (4) School effectiveness consisted of four components: development of academic achievement, school transformation and development, development of positive student attitudes, and problem-solving in schools; and 3) The academic administration models of school effectiveness under Nakhon Phanom Primary Educational Service Area Office 2 were overall at a high level.
References
กิติยา บุญแซม. (2561). ปัจจัยทีส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นทีการศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 2. (การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
แคทรียา บุตรศรีผา. (2565). ปัจจัยทางการบริหารทส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
จรูญ พุทธจักร. (2566). ปัจจัยการบริหารงานวิชาการที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนเอกชนจังหวัดสุพรรณบุรี. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม).
จารุณี หงษาชุม. (2561). สภาพและปัญหาการบริหารงานวิชาการด้านการพัฒนากระบวนการเรียนรู้เพื่อรองรับการประเมินผลนักเรียนร่วมกับนานาชาติ (PISA) ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
จิรวัฒน์ อำมุกคะ. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
เจริญพร คำจารย์. (2558). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
ชวัลลักษ์ รติวรภัทรกุล. (2559). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผลสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
ดวงนภา เตปา. (2562). การพัฒนาคู่มือการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนบ้านท้าวบุญเรือง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่).
ทิพมาศ ดนตรีพงษ์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. (การศึกษาหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
ธัญดา ยงยศยิ่ง. (2560). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ยะลา เขต 3. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา).
ธีระภาพ เพชรมาลัยกุล. (2561). รูปแบบการบริหารงานวิชาการและการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะและทักษะในศตวรรษที่ 21 ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน: การวิเคราะห์เชิงปริมาณผสานเชิงคุณภาพ. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ, 11(1), 126-127.
นพรัตน์ ศรีสุวรรณ. (2561). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนเอกชนในประเทศไทย. (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี).
นฤมล มณีแดง. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 7(1), 172-187.
นิตยา ไชยสุระ. (2565). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดสกลนคร. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปฐมพงศ์ ชวาลิต. (2561). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษาภาคใต้ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการ การศึกษาขั้นพื้นฐาน.เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
ภรปภา ศรีธิสาร. (2558). การบริหารงานโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานที่ส่งผลต่อผลสำเร็จในการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
ภัทรนิธิ์ ภักดีพันดอน. (2566). รูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต,มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี).
ยุทธศักดิ์ อินทฤๅกูร สวัสดิ์วงศ์ชัย. (2566). การพัฒนารูปแบบการทางานเป็นทีมที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยม ศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
วรพล เจริญชัย. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของการบริหารงานวิชาการโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 2. (การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
วิภาภรณ์ สร้อยคำ. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผลของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสกลนคร. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
วิลัยวรรณ ปู่ธิรัตน์. (2558). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผลในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
สมัย ชารมาลย์. (2559). รูปแบบการบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผลของโรงเรียนเอกชนประเภทสามัญศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. (2566). รายงายผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. นครพนม: กลุ่มนโยบายและแผน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). แนวทางการกระจายอำนาจการบริหารและจัดการศึกษาให้คณะกรรมการ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษาตามกฎกระทรวง กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจการบริหารและจัดการศึกษา พ.ศ. 2550. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2567). สืบค้นจาก https://www.nesdc.go.th/the-national-economic-and-social-development-plan/the-thirteenth-plan-2023-2027/.
สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2565). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ปีการศึกษา 2564. กรุงเทพฯ: อักษรไทย (น.ส.พ.ฟ้าเมืองไทย).
สิรดา สายมายา. (2567). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผลสำหรับ โรงเรียนในโครงการ “การพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร ตามพระราชดำริสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
สุชาดา ถาวรชาติ. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถม ศึกษานครสวรรค์ เขต 2. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์).
อภิเชษฐ์ บุญพะยอม. (2560). แนวทางการบริหารงานวิชาการโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์).
อาฑิฏิยา โชคดีวัฒนา. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษาจังหวัดตราด สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด. (การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
Faber, C.F., & Gilbert, F.S. (1970). Elementary school administration. New York: Holt Rhinehart and Winston.
Irfan, S., Ibrahim, M. B. B., & Riaz, M. (2024). Exploring the Nexus Between Leadership and School Effectiveness: A Comprehensive Review of Past Literature. COMPETITIVE: Journal of Education, 3(3), 159-176.
Owens, R.G. (2001). Organization Behavior in Education: Instructional Leadership and School Reform. (7th ed.). Boston: Allyn & Bacon.
Saga, J. G. (2025). A Structural Model on School Management Effectiveness. International Journal of Research and Innovation in Social Science, 9(3), 3303-3313.
Sergiovanni, T. J., Burlingame, M., Coombs, F. D., & Thurston, P. W. (1980). Education Governance and Administration. Englewood Cliffs, N.J.: Prentice - Hall.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Journal of Social Science Panyapat
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
