การพัฒนาหลักสูตรแบบบูรณาการโปรแกรมการศึกษาแบบดั้งเดิม (TSP) ของโรงเรียนเอกชน สอนศาสนาอิสลามในอำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาส

ผู้แต่ง

  • อับดุลรอแม สุหลง สาขาวิชาการสอนอิสลามศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎยะลา
  • มูหำมัดสุใหมี เฮงยามา สาขาวิชาการสอนอิสลามศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎยะลา
  • พิมพ์ปวีณ์ สุวรรณโณ สาขาวิชาการสอนอิสลามศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎยะลา
  • มูฮัมหมัด เนสะและ สาขาวิชาการสอนอิสลามศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎยะลา

คำสำคัญ:

การพัฒนาหลักสูตร, โปรแกรม TSP, โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม, อำเภอรือเสาะ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นของการพัฒนาหลักสูตรแบบบูรณาการโปรแกรม TSP ในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในอำเภอรือเสาะจังหวัดนราธิวาส  2) เพื่อพัฒนาและหาประสิทธิภาพของโปรแกรม TSP 3) เพื่อประเมินความพึงพอใจของผู้ทดลองใช้โปรแกรม TSP ในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนาซึ่งมีประชากรทั้งหมดจำนวน 400 คน ประกอบด้วยครูผู้สอนศาสนาระดับตอนปลาย 50 คนและผู้เรียนของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในอำเภอรือเสาะจังหวัดนราธิวาสที่กำลังเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 350 ส่วนกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 36 คนประกอบด้วยผู้บริหารโรงเรียน 5 คน ครูผู้สอนศาสนาระดับตอนปลาย 8 คน และผู้เรียนของโรงเรียนต้นตันหยง อำเภอรือเสาะจังหวัดนราธิวาสที่กำลังเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 23  คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยได้แก่ 1) แบบสอบถามความต้องการจำเป็นของโปรแกรม TSP 2) แบบประเมินคุณภาพของโปรแกรม TSP และ 3) แบบประเมินความพึงพอใจของผู้ทดลองใช้โปรแกรม TSP สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ย (gif.latex?\bar{x}) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ผลการวิจัยพบว่า 1) ความต้องการจำเป็นต่อการใช้โปรแกรม TSP ในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในอำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาสอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ  ( gif.latex?\bar{x}=4.52) 2) คุณภาพของโปรแกรม TSP ในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม อำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาสอยู่ในระดับมากที่สุดมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ ( gif.latex?\bar{x}=4.88) และ 3) ความพึงพอใจของผู้ทดลองใช้โปรแกรม TSP ที่ใช้ในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในอำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาสอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ (gif.latex?\bar{x} =4.44)

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ :โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

ธีระพงษ์ ดำรงค์ไชย. (2553). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นเรื่อง อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ (กศ.ม.) มหาวิทยาลัยบูรพา. ฉบับถ่ายสำเนา.

ปราโมทย์ จันทร์เรือง. (2550). หลักการและแนวทางการพัฒนาหลักสูตร. สาขาหลักสูตรและการสอน. ลพบุรี: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.

ผ่องศรี วาณิชย์ศุภวงศ์. (2546). ระเบียบวิธีทางการศึกษา. ครั้งที่ 4. ปัตตานี. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.

ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์และอัจฉรา ชำนิประศาสน์. (2562). ระเบียบวิธีการวิจัย (Research methodology). ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : เจริญดีมั่นคงการพิมพ์.

วัน เดชพิชัย. (2535). คู่มือการวิจัยและการประเมินผลโครงการทางการศึกษาและพฤติกรรมศาสตร์. ปัตตานี: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.

สุนิสสัย มาต้น. (2552). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นสาระการเรียนรู้เพิ่มเติมกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ในระดับช่วงชั้นที่ 3 เรื่อง การทำปลาส้มสมุนไพรของโรงเรียนด่านแม่คำมันพิทยาคม อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต, สาขาหลักสูตรและการสอน, มหาวิทยาลัยราชภัฎอุตรดิตถ์.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อับดุลรอแม สุหลง. (2561). ปัญหาอุปสรรคและแนวทางแก้ไขการใช้หลักสูตรแบบบูรณาการในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. ยะลา: คณะครุศาสตร์ หาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.

อาหมีน ดาราพงศ์. (2562). กระบวนการตัรฺบียะฮฺ อิสลามียะฮฺและการนำมาใช้ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในอำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารอัล-นูร. มหาวิทยาลัยฟาฏอนีย์. 14(26): 147-158.

เอกสารอ้างอิงฉบับภาษาต่างประเทศ

Khairul Akmar, et. all. (2021). Kelestarian Bahasa Arab di Pondok-Pondok Sebagai Pemangkin Tradisi Ilmu (Satu Tinjauan Awal Literatur). E-Journal Bahasa dan Linguistik. 3(2): 46-57.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2024-06-28

How to Cite

สุหลง อ., เฮงยามา ม. ., สุวรรณโณ พ. ., & เนสะและ ม. . (2024). การพัฒนาหลักสูตรแบบบูรณาการโปรแกรมการศึกษาแบบดั้งเดิม (TSP) ของโรงเรียนเอกชน สอนศาสนาอิสลามในอำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาส. มนารอ : วารสารประเด็นอิสลามร่วมสมัย, 5(1), 35–50. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/M-JICI/article/view/269636