ผลการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษา เรื่องการละหมาดโดยใช้เกมภาษามลายูสำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านตาเซะ จังหวัดยะลา
คำสำคัญ:
ผลการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษา การละหมาด เกมภาษามลายู โรงเรียนบ้านตาเซะบทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีเป็นการวิจัยเชิงปริมาณมีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนาและหาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษา เรื่องการละหมาดโดยใช้เกมภาษามลายูให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 (2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยแผนการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษา เรื่องการละหมาดโดยใช้เกมภาษามลายูสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน และ (3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษา เรื่องการละหมาดโดยใช้เกมภาษามลายู กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านตาเซะ จำนวน 29 คน โดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่ายแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) ชุดการสอนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เกม 2) แผนการจัดการเรียนรู้สาระวิชาอัลฟิกฮฺ (3) แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (4) แบบวัดความพึงพอใจ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้การวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียวทดสอบก่อนหลัง และวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่า t-test ผลการวิจัยพบว่า (1) ประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษา เรื่องการละหมาดโดยใช้เกมภาษามลายู โดยภาพรวมสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน (80/80) โดยมีค่าเท่ากับ 88.36/88.61 (2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยแผนการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษา เรื่องการละหมาดโดยใช้เกมภาษามลายูสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ (3) ระดับความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษา เรื่องการละหมาดโดยใช้เกมภาษามลายู โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.80 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.70
เอกสารอ้างอิง
กุสุมา ล่านุ้ย. (2550). การสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร. ปัตตานี: โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
จันทรา ตันติพงศานุรักษ์ และคณะ. (2544). การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ (Cooperative Learning).วารสารวิชาการ, 3(12): 36-55.
ชนาธิป พรกุล. (2544). หลักการสอน. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
ณัฐิมา จุรุเทียม. (2551). การใช้กิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษเพื่อสร้างแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปี ที่ 6. สารนิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ทิศนา แขมมณี. (2545). ศาสตร์การสอน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิตยา มัสเยาะ.(2545). ปัญหาการบริหารหลักสูตรอิสลามศึกษาในทัศนะผู้บริหารและผู้สอนอิสลามศึกษาของโรงเรียนประถมศึกษาในชุมชนมุสลิม จังหวัดฉะเชิงเทรา. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.
นูรีย๊ะ รักษ์ปราชญ์. (2551). ปัญหาการเรียนการสอนอิสลามศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นหลักสูตร อิสลามศึกษา (อิบตีดาอียะฮฺ) พ.ศ. 2540 ในโรงเรียนสังกัดเทศบาล สามจังหวัดชายแดนใต้. วิทยานิพนธ์ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
บุปผชาติ ทัฬหิกรณ์. (2540). เครือข่ายใยแมงมุมโลกในโลกของการศึกษา. วารสารครูวิทยาศาสตร์, 5(1): 18-23.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2552). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพมหานคร: สหมิตรออฟเซท.
พันธ์ ทองชุมนุม. (2544). การสอนวิทยาศาสตร์ระดับประถมศึกษา. ปัตตานี: คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2543). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2542). แผนการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟิก.
สมทรง สิทธิ. (2561). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับการเรียนรู้แบบโครงงาน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 12(1): 214-224.
สุจิตตรา แก้วโต. (2552). การพัฒนาชุดฝึกอบรมทางไกลในการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนการสอน. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุจินต์ วิศวธีรนนท์. (2546). การพัฒนาชุดฝึกอบรมทางไกลในการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนการสอน. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุวิมล ติรกานันท์. (2550). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์: แนวทางปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
อิบราฮีม ณรงค์รักษาเขต. (2540). ประวัติการศึกษาอิสลาม. ปัตตานี: วิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
Al- Barry, Qasem. (2011). The Effect of Using Linguistic Games on Developing BasicStage Students Language Abilities. Journal of Education in Jordan. 7(1): 23-34.
