ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์จำลอง สาระวิชาอัลฟิกฮฺ เรื่องนะญิส สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านคอลอกาเว
คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้โดยใช้สถนการณ์จำลอง สาระวิชาอัลฟิกฮฺ นะญิสบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) หาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้สถนการณ์จำลอง สาระวิชาอัลฟิกฮฺ เรื่องนะญิส สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้สถนการณ์จำลอง สาระวิชาอัลฟิกฮฺ เรื่องนะญิส สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้สถนการณ์จำลอง สาระวิชาอัลฟิกฮฺ เรื่องนะญิส สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านคอลอกาเว จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (3) แบบวัดความพึงพอใจ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้การวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียวทดสอบก่อนหลัง และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่า t-test ผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์จำลอง สาระวิชาอัลฟิกฮฺ เรื่อง นะยิส โดยภาพรวมสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน (80/80) โดยมีค่าเท่ากับ 83.31/87.67 2) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์จำลอง สาระวิชาอัลฟิกฮฺ เรื่อง นะยิส สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ระดับความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์จำลอง สาระวิชาอัลฟิกฮฺ เรื่อง นะยิส สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ ( =4.51/S.D.0.50)
เอกสารอ้างอิง
เกษม ศิริสัมพันธ์. (2545). เหลียวมองหลัง. กรุงเทพฯ: ภัคธรรศ.
ทิศนา แขมณี. (2545). กลุ่มสัมพันธ์เพื่อการทำงานและการจัดการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: นิชันแอดเวอร์ไทซิ่ง กรุ๊ป.
นาตยา ปิลันธนานนท์. (2543). การเรียนรู้แบบร่วมมือ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แม็ค.
นิยดา สุวิชาวรพันธ์. (2541). ผลของการใช้สถานการณ์จำลองทีมีต่อความสามัคคีของนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านดอนขวาง อำเภอโนนไทย จังหวัดนครศรีธรรมราช. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม (จิตวิทยาการแนะแนว) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
เนตรนภิส สำราญทรัพย์สิน. (2542). การเปรียบเทียบผลของการใช้สถานการณ์จำลองกับการใช้เทคนิคแม่แบบที่มีต่อการปฏิบัติกับเพื่อนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านธรรมรัตน์ใน อำเภอท่าตะเกียบ จังหวัดฉะเชิงเทรา. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม (จิตวิทยาการแนะแนว) บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.
เนาวะรัตน์ ถาวร. (2546). ผลของการใช้สถานการณ์จำลองที่มีต่อความมีน้ำใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนกุหลาบวัฒนา เขตสัมพันธ์วงศ์ กรุงเทพฯ. สารนิพนธ์ กศ.ม (จิตวิทยาการศึกษา) มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พรรณพิศ วาณิชย์การ (2528). การทำงานแบบกลุ่ม. วารสารสารานุกรมศึกษาศาสตร์, 15(1), 135-137.
เพ็ญศรี ประทุมรุ่ง. (2542). เอกสารประกอบการสอนวิชาวิธีสอนทั่วไป. กรุงเทพฯ: โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2543). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2543). แผนการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟิก.
ศลิยา บุตรเนียร. (2541). การเปรียบเทียบผลของการใช้สถานการณ์จำลองควบคู่กับการเสริมแรงด้วยเบี้ยอรรถกร และการใช้สถานการณ์จำลองควบคู่กับการชี้แนะเพื่อนพัฒนาพฤติกรรมประชาธิปไตยด้านคารวะธรรม ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านหนองบอน. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม (จิตวิทยาการศึกษา).กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุวิทย์ มูลคำ และอรทัย มูลคำ. (2543). เรียนรู้สู่ครูมืออาชีพ. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
สุวิมล ติรกานันท์. (2550). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์: แนวทางปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรทัย ทองมั่ง. (2551). หลักการสอนและการเตรียมประสบการณ์ภาคปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: เฉลิมชัยการพิมพ์.
อิบรอฮีม ณรงค์รักษาเขต. (2556). ประวัติการศึกษาอิสลาม. ปัตตานี: บัยตุ้ลฮิกมะห์.
อุทัยวรรณ สุระทิพย์. (2551). การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้ทักษะการอ่านระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้หนังสือนิทานชาดกฉบับภาษาอังกฤษ. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.