ศึกษาทัศนคติและพฤติกรรมการอยู่ร่วมกันในสังคมพหุวัฒนธรรมของหมู่บ้านโคกพะยอม ตำบลโคกเคียน อำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส

ผู้แต่ง

  • ฮุซนี ฮะซา สถาบันอิสลามและอาหรับศึกษา มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
  • มุสลิม คาเรง สถาบันอิสลามและอาหรับศึกษา มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์

คำสำคัญ:

ทัศนคติ, พฤติกรรม, สังคมพหุวัฒนธรรม

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาทัศนคติการอยู่ร่วมกันในสังคมพหุวัฒนธรรมของหมู่บ้านโคกพะยอม ตำบลโคกเคียน อำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส 2) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการอยู่ร่วมกันในสังคมพหุวัฒนธรรมของหมู่บ้านโคกพะยอม ตำบลโคกเคียน อำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาค้นคว้าจากอัลกุรอาน อัลหะดีษ หนังสือตำรา และวิจัยที่เกี่ยวข้อง และเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งจำนวนกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 375  คน ได้มาโดยการเทียบกับตารางสำเร็จรูปเครจซี่มอร์แกนและใช้วิธีการสุ่มอย่างง่ายในการเลือกกลุ่มตัวอย่าง แล้วนำมาวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป SPSS โดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ทัศนคติการอยู่ร่วมกันในสังคมพหุวัฒนธรรมในหมู่บ้านโคกพะยอม ซึ่งมีความเห็นโดยรวมอยู่ในระดับมาก คิดเป็นค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.35 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.74 ส่วนด้านพฤติกรรมการอยู่ร่วมกันในสังคมพหุวัฒนธรรมโดยรวมอยู่ในระดับมากเช่นกัน คิดเป็นค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.99 และ  ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.86

เอกสารอ้างอิง

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2555). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย: SPSS. กรุงเทพฯ : บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.

นุรอาซูนี แดเดาะ. (2563). ทัศนคติและพฤติกรรมต่อการอยู่ร่วมกันในสังคมพหุวัฒนธรรมของนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. สารนิพนธ์ศิลปศาสตรบัณฑิตสาขาวิชาอิสลามศึกษา. สถาบันอิสลามและอาหรับ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์.

ปลัดไพรัช จนฺทสโร. (2561). การอยู่ร่วมกันของชุมชนชาวพุทธและมุสลิมในเขตพื้นที่อำเภอเทพา อำเภอสะบ้าย้อย อำเภอนาทวี และอำเภอ จะนะ จังหวัดสงขลา. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 5(2): 287-294.

พระมหาสุขสันติ์ สุขวฑฺฒฺโน พระเมธีวรญาณ และสมหญิง ลมูลพักตร์. (2020). การอยู่ร่วมกันของคนในสังคมพหุวัฒนธรรมในประเทศไทย : กรณีศึกษาอำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสาร มจร บาฬศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 7(1): 176-189.

ลำพอง กลมกูล (2561). พหุวัฒนธรรมทางศาสนากับแนวทางการอยู่ร่วมกันของจีนและมลายู : กรณีศึกษาประเทศบรูไน. วารสารโพธิวิจัย, 2(2): 76-90.

สุไรยา วานิ และมะรอนิง สาแลมิง. (2557). การอยู่ร่วมกันของชุมชนในสังคมพหุวัฒนธรรม กรณีศึกษาตำบลทรายขาว อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี. วารสารการเมืองการปกครองประเด็กปัญหาปัจจุบันในอาเซียน, 4(1): 204-207.

อิลยาส ดอแม. (2561). บทบาทของมุสลิมในการสร้างความสมานฉันท์ต่อชนต่างศาสนิกกรณีศึกษาชุมชนบ้าน. สารนิพนธ์ศิลปศาสตรบัณฑิตสาขาวิชาอิสลามศึกษา. สถาบันอิสลามและอาหรับ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์.

เอกสารอ้างอิงต่างประเทศ

Mutsalim, K. et. al. (2014). Freedom of Religion in Islam and Buddhism: A Comparison Study of the Barriers That Determines the Freedom of Religion. Asian Social Science. Vol. 10. No. 22: 315-321.

Mutsalim, K. et. al. (2016). Issues in Freedom of Religion and the Relationship with Thailand’s Constitution. Mediterranean Journal of Social Sciences, 7(4): 287-294.

Mutsalim, K. et. al. (2016). Roles of Freedom of Religion: In Supporting the Formation of Openness Attitute among the Southern of Thailand Society. Global Journal al-Thaqafah, 6(2): 59-71.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

ฮะซา ฮ. ., & คาเรง ม. (2023). ศึกษาทัศนคติและพฤติกรรมการอยู่ร่วมกันในสังคมพหุวัฒนธรรมของหมู่บ้านโคกพะยอม ตำบลโคกเคียน อำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส. มนารอ : วารสารประเด็นอิสลามร่วมสมัย, 4(1), 39–50. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/M-JICI/article/view/265055

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย