มโนทัศน์ว่าด้วยเรื่องเด็กกำพร้าในหลักการของอิสลาม

ผู้แต่ง

  • สาปีน๊ะ เปาะโซะ สาขาอิสลามศึกษา คณะวิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี
  • อับดุลรอนิง สือแต สาขาอิสลามศึกษา คณะวิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี

คำสำคัญ:

มโนทัศน์, เด็กกำพร้า , หลักการอิสลาม

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) เพื่อศึกษาเกี่ยวกับความหมายของเด็กกำพร้า
ในอิสลาม 2) เพื่อนำเสนอสถานภาพและแนวทางการดูแลช่วยเหลือเด็กกำพร้าตามหลักการของอิสลาม การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ นำเสนอข้อมูลแบบพรรณนาวิเคราะห์  และเก็บรวบรวมข้อมูลเอกสารจาก อัลกุรอาน อัลหะดีษ ทัศนะของนักปราชญ์มุสลิม รวมถึงงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ผลการวิจัยพบว่า ในหลักการของอิสลามนั้นได้ให้ความสำคัญต่อการอุปการะและดูแลเด็กกำพร้าอย่างครบถ้วน
ทั้งในด้านสิทธิ ทรัพย์สิน การมอบความรัก ความอบอุ่น การเลี้ยงดู อาหารการกิน เครื่องนุ่งห่ม
และการช่วยเหลือในเรื่องความจำเป็นของชีวิต การศึกษา ศาสนา วิชาชีพ รวมถึงการหล่อหลอมขัดเกลาจิตใจของพวกเขาให้อยู่ในครรลองของศาสนา และการหาคู่ชีวิตที่เหมาะสม ดังนั้นผู้ที่จำเป็นต้องดูแลช่วยเหลือในลำดับแรก คือ ผู้ที่ใกล้ชิดเขามากที่สุด หากไม่มีความสามารถ ก็ให้ผู้ที่อยู่ในลำดับถัดมา
หากยังไม่มีผู้ใดดูแล ให้ถือว่าเป็นหน้าที่ของมุสลิมที่รับทราบข่าวคราวและผู้ที่อาศัยอยู่ในชุมชนเดียวกันจะต้องเข้าไปดูแลช่วยเหลือ และถือเป็นหน้าที่ของมุสลิมทุกคนจำเป็นต้องเรียนรู้และทำความเข้าใจ
แนวทางการดูแลช่วยเหลือเด็กกำพร้าตามหลักการของอิสลามเพื่อสามารถนำมาเป็นรูปแบบการดูแลช่วยเหลือเด็กกำพร้าในทางปฏิบัติจริงได้อย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น  ผลวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ในการช่วยเหลือดูแลเด็กกำพร้าตามหลักการอิสลามให้ตรงตามเป้าหมายและเกิดประโยชน์สูงสุด

เอกสารอ้างอิง

ฉบับภาษาไทย

กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ. (2563). สิทธิประโยชน์สำหรับเด็กและเยาวชน. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

บาหรี ม่าเหร็มและคณะ. (2539). บทธรรมเทศนาวันศุกร์. สตูล: โรงพิมพ์เมื่องสตูล.

พจนานุกรม ฉบับบัณฑิตยสถาน. (2525). กรุงเทพฯ: ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์.

วรพร เกวลิน. (2564). การดูแลเด็กที่ถูกทอดทิ้งอย่างครบวงจร. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สมาคมนักเรียนเก่าอาหรับแห่งประเทศไทย. (2542). พระมหาคัมภีร์อัล-กุรอานพร้อมคำแปลเป็นภาษาไทย. มะดีนะฮ์: ศูนย์กษัตริย์ฟาฮัดเพื่อการพิมพ์อัลกุรอาน.

อบุล อะลา เมาดูดี. (2545). ตัฟฮีมุลกุรอาน. บรรจง บินกาซัน (แปล). กรุงเทพฯ: บริษัท ออฟเพรส จำกัด.

ฉบับภาษาต่างประเทศ

Aisyah Kara. (2022). Kontribusi Mulnithi Nusantara (Yayasan Nusantara) Terhadap Pemberdayaan Anak Yatim. Malaysia: Universitas Islam Negeri (Uin) Alauddin.

Ahmad bin Hanbal, (1993). Musnad al-Imam Ahmad bin hanbal. Beirut: Mu assasah al-Risalah.

al–Qurtubiy, Abi Abdullah .(2006). Tafsir al–Qurtubiy. Beirut: Dar Ihya’ al– Turath al–Arabiy.

al–Misriy. (1993). Lisan al–Arabiy. Beirut: Dar Sadir.

al-Tabariy, Abi Ja‘far Muhammad Ibn Jarir. (2001). Tafsir al-Tabari Jami‘ al-Bayan ‘an Ta’wil’ ay al-Qur’an. Qahirah: Hijr.

Ibn al-Arabi. (2008). Ahkam al-Quran. Beirut: Maktabat al-Asriyah.

Ibn Kathir, Abu Fidaa’ Ismaiil bin Kathir Alqurashi. (2010). Tafsir al–Quraan al-‘Azim. Beirut: Maktabat al–Asriyah.

Muslim Ibn Hajjaj. (1955). Sahih Muslim. Beirut: Dar Ihya’ al–Turath al-‘Arabi.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-12-31

รูปแบบการอ้างอิง

เปาะโซะ ส., & สือแต อ. (2023). มโนทัศน์ว่าด้วยเรื่องเด็กกำพร้าในหลักการของอิสลาม. มนารอ : วารสารประเด็นอิสลามร่วมสมัย, 4(2), 72–83. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/M-JICI/article/view/267685

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ