ปัญหาการอ่านและการเขียนภาษามลายูของผู้เรียนในศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) มัสยิดประจำจังหวัดนราธิวาส
คำสำคัญ:
ปัญหาการอ่านและการเขียนภาษามลายู, ศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด(ตาดีกา), มัสยิดประจำจังหวัดนราธิวาสบทคัดย่อ
วิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจปัญหาการอ่านและการเขียนภาษามลายูของผู้เรียนในศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) มัสยิดประจำจังหวัดนราธิวาส 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาการอ่านและการเขียนภาษามลายูในศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) มัสยิดประจำจังหวัดนราธิวาส ผู้วิจัยได้รวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 32 คน ประกอบด้วย ประธานศูนย์ ครูผู้สอน และผู้ปกครองของนักเรียนชั้นปีที่ 5-6 ของศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด(ตาดีกา) มัสยิดประจำจังหวัดนราธิวาส โดยใช้แบบสอบถาม ผลการวิจัยพบว่า ปัญหาการอ่านและการเขียนภาษามลายูของผู้เรียน อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 3.78 และส่วนค่าเบี่ยงเบน 0.992 เนื่องจากผู้เรียนส่วนใหญ่ไม่ให้ความสำคัญกับการอ่านและเขียนภาษามลายู ส่วนแนวทางการพัฒนาการอ่านและการเขียนภาษามลายูในศูนย์ตาดีกาพบว่า โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 4.36 และค่าเบี่ยงเบน 0.741 คือควรมีสื่อการเรียนการสอนที่เพียงพอและทันสมัยต่อการพัฒนาการอ่านและเขียนภาษามลายู ส่วนประเด็นข้อเสนอแนะของผู้ตอบแบบสอบถาม พบว่าควรมีการจัดอบรมครูผู้สอนและอบรมทักษะการสอนที่ใหม่ๆในด้านภาษามลายู จัดให้มีสื่อและเครื่องมือเทคโนโลยีที่ทันสมัย และมีกิจกรรมเสริมแก่ผู้เรียน เช่น เช่น การประกวดเขียนเรียงความ การเล่าเรื่องจากนิทาน โดยใช้ภาษามลายู เป็นต้น
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิงฉบับภาษาไทย
กลุ่มสารสนเทศการศึกษาในจังหวัดชายแดนภาคใต้. (2565). ศูนย์ขับเคลื่อนการศึกษาในจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศค.จชต.) รายงานสารสนเทศทางการศึกษาเขตพัฒนาพิเศษเฉพาะกิจจังหวัดชายแดน ภาคใต้. https://edu-south.go.th/
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2549). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. พิมพ์ครั้งที่ 5. วี. อินเตอร์พริ้นท์จำกัด.
มุฮัมมัด อะฏียะฮฺ อัลอิบรอซี. (2554). การศึกษาในอิสลาม. บรรจง บินการซัน (ผู้แปล).โรงพิมพ์นัตวิดาการพิมพ์.
มูหำมัดสุไหมี เฮงยามา อับดุลรอแม สุหลง และมะนาวาวี มามะ. (2558). การพัฒนาทักษะและเทคนิคการจัดการเรียนรู้ สำหรับครูศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ (รายงานวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
ยุพิน พันธุ์ดิษฐ์ นิลมณี พิทักษ์ และสิทธิพล อาจอินทร์. (2554). สภาพปัญหาการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ของครูกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมในโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดขอนแก่น. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 5(1), 110-116.
อับดุลอาซิซ เจ๊ะมามะ. (2556). ภาวะผู้นำและบทบาทของอิหม่ามในการจัดการศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) ในจังหวัดนราธิวาส. [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
อับดุลฮาลิม อาแด, 2560. สภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษาในศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) จังหวัดยะลา (รายงานวิจัย). คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
อิบราเฮ็ม ณรงค์รักษาเขต และนุมาน หะยีอาแซ. (2553). ทฤษฎีใหม่สถาบันการศึกษามุสลิมจังหวัดชายแดนภาคใต้ ความจริงที่ยังไม่ถูกเปิดเผย. หาดใหญ่กราฟฟิก.
เอกสารอ้างอิงฉบับภาษาต่างประเทศ
al-Ghazali, Muhammad Ibn Muhammad. (1986). Ihya’Ulum al-Din. Dar al-Kutub al-Ilmiyah.
Wahyun, S., Handayani, A., Rakhmawati, D. (2024). Meningkatkan minat belajar anak taman kanak-kanak melalui pembelajaran di luar kelas. Pedagogika: Jurnal Ilmu-Ilmu Kependidikan, 4(1), 28-33.
บุคลานุกรม
การิ้ม ดอเลาะ บิหลั่นมัสยิดประจำจังหวัดนราธิวาส สัมภาษณ์เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2568
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มนารอ : วารสารประเด็นอิสลามร่วมสมัย
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
