ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำแบบร่วมมือของผู้บริหารกับความผูกพันต่อองค์กรของครูสังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดฉะเชิงเทรา

จักรพันธุ์  วังทองชุก; วรชัย วิภูอปุรโคตร

ผู้แต่ง

จักรพันธุ์ วังทองชุก หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
วรชัย วิภูอปุรโคตร หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

คำสำคัญ:

ภาวะผู้นำแบบร่วมมือ , ความผูกพันต่อองค์กร, สำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดฉะเชิงเทรา

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำแบบร่วมมือของผู้บริหาร ในสังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดฉะเชิงเทรา 2) ศึกษาระดับความผูกพันต่อองค์กรของครู 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำแบบร่วมมือของผู้บริหารกับความผูกพันต่อองค์กรของครู เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากร คือ ครูในสังกัดสำนักงานอาชีวศึกษา จังหวัดฉะเชิงเทรา ปีการศึกษา 2568 จำนวนทั้งหมด 205 คน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครูจำนวน 136 คน ได้จากการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของ Krejcie and Morgon (1970) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่สถิติเชิงพรรณนา และ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัย พบว่า 1) ภาวะผู้นำแบบร่วมมือของผู้บริหารโดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก 2) ความผูกพันต่อองค์กรของครูในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำแบบร่วมมือของผู้บริหารกับความผูกพันต่อองค์กรของครู โดยรวมมีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ .79 ผลการศึกษาแสดงข้อมูลเชิงประจักษ์ว่า การบริหารแบบร่วมมือที่ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของครู สามารถสร้างบรรยากาศการทำงาน และเสริมสร้างความผูกพันต่อองค์กรอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

กฤษณพงศ์ กีรติกร. (2557). ผู้นำกับการ เปลี่ยนแปลงการศึกษาไทย. สกสค.

กาญจนา แก้วเทพ. (2561). ภาวะผู้นำทางการศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กุลชาติ วงษ์คำจันทร์. (2550). ปรัชญาการศึกษา. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

คุรุสภา. (2554). มาตรฐานวิชาชีพทางการศึกษา. คุรุสภา.

ชูศักดิ์ เอกเพชร. (2561). ความผูกพันในองค์กรของข้าราชการครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(3), 85-101

ณัฐวุฒิ เกษมสุข. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำแบบมีส่วนร่วมกับความผูกพันในองค์กรของครูในโรงเรียนขนาดใหญ่. วารสารวิจัยการบริหารการศึกษา, 13(1), 112–121.

ทิศนา แขมมณี. (2563). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 15).สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญชม ศรีสะอาด. (2551). การบริหารแบบมีส่วนร่วม. สุวีริยาสาส์น.

Bass, B. M., & Avolio, B. J. (2014). Improving organizational effectiveness through transformational leadership. SAGE Publications.

Bush, T., & Glover, D. (2021). School leadership models: What do we know? School Leadership and Management Network.

Day, C., Gu, Q., & Sammons, P. (2022). The impact of leadership on student outcomes: How successful school leaders use transformational and instructional strategies to make a difference. Educational Administration Quarterly, 58(2), 275–306.

Dirks, K. T., & Ferrin, D. L. (2002). Trust in leadership: Meta-analytic findings and implications for research and practice. Journal of Applied Psychology, 87(4), 611–628. https://doi.org/10.1037/0021-9010.87.4.611

Edmondson, A. C. (1999). Psychological safety and learning behavior in work teams. Administrative Science Quarterly, 44(2), 350–383. https://doi.org/10.2307/2666999

Hargreaves, A., & Fullan, M. (2012). Professional capital: Transforming teaching in every school. Teachers College Press.

Harris, A. (2004). Distributed leadership and school improvement: Leading or misleading? Educational Management Administration & Leadership, 32(1), 11–24. https://doi.org/10.1177/1741143204039297

Harris, A., & Spillane, J. P. (2008). Distributed leadership through the looking glass. Management in Education, 22(1), 31–34. https://doi.org/10.1177/0892020607085623

Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2013). Educational administration: Theory, research, and practice (9th ed.). McGraw-Hill.

Kahn, W. A. (1990). Psychological conditions of personal engagement and disengagement at work. Academy of Management Journal, 33(4), 692–724. https://doi.org/10.2307/256287

Kouzes, J. M., & Posner, B. Z. (2012). The leadership challenge (5th ed.). Jossey-Bass.

Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. McGraw-Hill.

Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1990). The measurement and antecedents of affective, continuance, and normative commitment to the organization. Journal of Occupational Psychology, 63(1), 1–18. https://doi.org/10.1111/j.2044-8325.1990.tb00506.x

Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment. Human Resource Management Review, 1(1), 61–89. https://doi.org/10.1016/1053-4822(91)90011-Z

Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1997). Commitment in the workplace: Theory, research, and application. SAGE Publications.

Nembhard, I. M., & Edmondson, A. C. (2006). Making it safe: The effects of leader inclusiveness and professional status on psychological safety and improvement efforts in health care teams. Journal of Organizational Behavior, 27(7), 941–966. https://doi.org/10.1002/job.413

Northouse, P. G. (2021). Leadership: Theory and practice (9th ed.). SAGE Publications.

Robbins, S. P., & Judge, T. A. (2017). Organizational behavior (17th ed.). Pearson.

Spillane, J. P. (2006). Distributed leadership. Jossey-Bass.

Yukl, G. (2013). Leadership in organizations (8th ed.). Pearson Education.