การพัฒนารูปแบบการสร้างสรรค์ความคิด (TCMOE) โดยใช้สื่อประสม ชุดตัวเราและเรื่องใกล้ตัว กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2

ธัญรัศม์ ธนาสุทธิ์กุลศิริ

ผู้แต่ง

ธัญรัศม์ ธนาสุทธิ์กุลศิริ วิทยฐานะครูชำนาญการพิเศษ โรงเรียนอนุบาลโนนสะอาด

คำสำคัญ:

รูปแบบการสร้างสรรค์ความคิด (TCMOE), สื่อประสม, สุขศึกษาและพลศึกษา, ประถมศึกษาปีที่ 2

บทคัดย่อ

การพัฒนาและหาประสิทธิภาพของรูปแบบการสร้างสรรค์ความคิดโดยใช้สื่อประสมชุด “ตัวเราและเรื่องใกล้ตัว” กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการเรียน และ ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อรูปแบบการสร้างสรรค์ความคิด (TCMOE) ผู้เข้าร่วมทดลองได้แก่นักเรียนชั้น ป.2/3 จำนวน 18 คน จากโรงเรียนเทศบาล 9 ระบบสาธิตเทศบาลเมืองลพบุรี สุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง ระยะเวลาการทดลองภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 รวม 22 ชั่วโมง เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย รูปแบบการสอน TCMOE พร้อมสื่อประสมชุด “ตัวเราและเรื่องใกล้ตัว” แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ และ แบบสอบถามความพึงพอใจ การดำเนินงานแบ่งเป็น 4 ขั้นตอน: R1/Analysis, D1/Design & Development, R2/Implementation และ D2/Evaluation วิเคราะห์ข้อมูลใช้การคำนวณประสิทธิภาพ (E1/E2) สถิติเชิงพรรณนา และการทดสอบค่าทีแบบ Dependent Samples t-test ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบ TCMOE มีองค์ประกอบคือ หลักการ วัตถุประสงค์ กระบวนการสอน และการประเมินผล โดยกระบวนการสอนเป็นการเรียนร่วมมือเชิงสร้างสรรค์ 5 ขั้น คือ กระตุ้นความคิด สร้างสรรค์ร่วมกัน ผสานความรู้ เสนอข้อมูล ประเมินผล มีประสิทธิภาพเท่ากับ 83.97/86.11 (> เกณฑ์ 80/80) ผลสัมฤทธิ์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) และ ความพึงพอใจของนักเรียนอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.19)

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544. พิมพ์ครั้งที่ 3. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กรมอนามัย. (2564). รายงานสถานการณ์สุขภาพเด็กวัยเรียนของประเทศไทย. กระทรวงสาธารณสุข.

วัชรา เล่าเรียนดี. (2560). กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เชิงรุก เพื่อพัฒนาการคิดและยกระดับคุณภาพ การศึกษาสำหรับศตวรรษที่ 21. พิมพ์ครั้งที่ 12. เพชรเกษมพริ้นติ้ง กรุ๊ป.

ทิศนา แขมมณี . (2553). ศาสตร์การสอน. องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทิศนา แขมมณี. (2558). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่8). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุนันทา ศรีศิริ. (2567). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษารายวิชาบาสเกตบอลโดยประยุกต์ใช้รูปแบบ ARCS และเทคนิคการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อสร้างเสริมความฉลาดรู้ทางกายของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย. [วิทยานิพนธ์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].

อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2553). หลักการสอน (ฉบับปรับปรุง). (พิมพ์ครั้งที่ 5). โอเดียนสโตร์.

Joyce, B.,& Weil, M. (1996). Model of Teaching (3rd ed.). Allyn and Bacon.

Kruse, K. (2013). Instructional design. http://www. cognitivedesignsolutions.com/Instruction /LearningTheory.htm.

Wallerstein, I. (1991). Geopolitics and Geoculture Essays on the Changing World System. University Press.