นวัตกรรมการสื่อสารธรรมผ่านสื่อสังคมออนไลน์สำหรับคนรุ่นใหม่

ผู้แต่ง

  • พระมหากันตินันท์ กนฺตสีโล มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พระครูสมุทรปริยัตยาภรณ์ (นพพล กนฺตสีโล) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

นวัตกรรมการสื่อสารธรรมะ, สื่อสังคมออนไลน์, คนรุ่นใหม่

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนำเสนอการสื่อสารธรรมะบนสื่อสังคมออนไลน์ในบริบทของสังคมไทย โดยมุ่งศึกษาพฤติกรรมการเสพสื่อของคนรุ่นใหม่ (Gen Z และ Gen Alpha) เนื่องจากพฤติกรรมของคนรุ่นใหม่ที่เติบโตในโลกดิจิทัลมีลักษณะเด่น 3 ประการ คือ นิยมเนื้อหาที่สั้นกระชับ เพื่อรับมือกับภาวะข้อมูลท่วมท้น ให้คุณค่ากับความน่าเชื่อถือของผู้ส่งสาร และต้องการการโต้ตอบสองทาง พฤติกรรมเหล่านี้ได้ผลักดันให้เกิดนวัตกรรมการสื่อสารธรรมะ 3 มิติ ได้แก่ 1. นวัตกรรมด้านเนื้อหา ที่เน้นการประยุกต์ใช้แก้ปัญหาชีวิต 2. นวัตกรรมด้านรูปแบบที่สร้างชุมชนชาวพุทธเสมือนจริงและการทำบุญออนไลน์ และ 3. นวัตกรรมด้านผู้ส่งสาร ที่พระสงฆ์ปรับบทบาทเป็นโค้ชชีวิตที่เข้าถึงง่าย การเลือกใช้แพลตฟอร์มอย่าง TikTok Podcast YouTube และ Facebook อย่างมีกลยุทธ์จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความสำเร็จ ข้อควรระวังในการสื่อสารธรรมผ่านสื่อสังคมออนไลน์ คือ 1. ความเสี่ยงที่เนื้อหาจะถูกลดทอนจนขาดความถูกต้อง 2. การรับมือกับปฏิสัมพันธ์เชิงลบในชุมชนออนไลน์ และ 3. พระสงฆ์ต้องครองตนอยู่ในกรอบพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด การเผยแผ่ธรรมะให้เข้าถึงคนรุ่นใหม่จำเป็นต้องอาศัยกระบวนทัศน์ที่ยึดผู้รับสารเป็นศูนย์กลาง ควบคู่ไปกับความเข้าใจในการปรับใช้นวัตกรรมให้ถูกต้องและเหมาะสม ซึ่งจะช่วยในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้เข้าถึงกลุ่มคนรุ่นใหม่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

กนกพร พร้อมเพรียง และคณะ. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตั้งใจซื้อสินค้าของผู้บริโภคกลุ่มเจเนอเรชันซีจากการรับชมโฆษณาแฝงผ่านวิดีโอบนยูทูป : กรณีศึกษาช่องโคตรคูลในจังหวัดชลบุรี. วารสารวิชาการศิลปะศาสตร์ประยุกต์, 17(2), 1-15.

กมลเลิศ อุดมกิจไพศาล และคณะ. (2566). ความน่าเชื่อถือของโฆษณาประเภทอินโฟเมอร์เชียลและความไว้ใจในสื่อที่ส่งผลต่อการตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพของผู้บริโภควัยทำงานในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการการตลาด และการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, 10(1), 70-83.

จารุกิตติ์ พิริยสุวัฒน์ และคณะ. (2563). พระพุทธศาสนากับการเปลี่ยนแปลงวิถีวัฒนธรรมของคนรุ่นใหม่ จังหวัดเลย. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 5(2), 741-754.

พระกฤษณะพงษ์ ฐิตมานโส. (2563). บูรณาการรูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาด้วยงานพุทธศิลป์แบบศรีวิชัยในสังคมไทย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 4(2), 166-180.

พระครูโกวิทอรรถวาที (อุดร อุตฺตรเมธี) และคณะ. (2568). บทบาทการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์ในยุคดิจิทัล. พระพุทธศาสนากับปัญญาประดิษฐ์, 2(1), 160-165.

วศิน ประดิษฐศิลป์. (2556). นวัตกรรมทางวิธีคิดเพื่อการสื่อสารศาสนาของพระไพศาล วิสาโล (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์และนวัตกรรม). กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2560). ร้อยละ 79 เห็นด้วย คนไทยห่างพุทธศาสนา. สืบค้น 1 กรกฎาคม 2568, จาก https://shorturl.asia/zugWH

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2568). ระบบทะเบียนวัด. สืบค้น 1 กรกฎาคม 2568, จาก https://binfo.onab.go.th/Temple/Dashboard.aspx

สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2566). จากเกมสู่พฤติกรรม จากออนไลน์สู่ชีวิตจริง. สืบค้น 1 กรกฎาคม 2568, จาก https://shorturl.asia/PurT8

อวยพร พานิช. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการเปิดรับชมแอปพลิเคชัน TiK Tok และการนำเสนอตัวตนของเยาวชนจังหวัดนนทบุรี. วารสารนิเทศสยามปริทัศน์, 23(1), 52-65.

Attest. (2024). Understanding US Gen Z media Consumption Trends: Insights for Brands. Retrieved July 1, 2025, from https://shorturl.asia/vaqci

Datareportal. (2024). Digital 2024: Thailand. Retrieved July 1, 2025, from https://datareportal.com/reports/digital-2024-thailand

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-10-24

รูปแบบการอ้างอิง

กนฺตสีโล พ., & (นพพล กนฺตสีโล) พ. (2025). นวัตกรรมการสื่อสารธรรมผ่านสื่อสังคมออนไลน์สำหรับคนรุ่นใหม่. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(5), 296–308. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bim/article/view/286990