ปัจจัยที่ส่งผลต่อจิตสาธารณะในการปฏิบัติงานของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเพศชายชาวไทย

ผู้แต่ง

  • กฤษณ์ วิทวัสสำราญกุล สถาบันพัฒนาบุคลากรการบิน มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต
  • ยุธิดา มิจินา สถาบันพัฒนาบุคลากรการบิน มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต
  • ธิติพร มิลินทร์ คริสเตนเชน สถาบันพัฒนาบุคลากรการบิน มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต

คำสำคัญ:

จิตสาธารณะ, ปัจจัยภายใน, การปฏิบัติงาน, พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเพศชายชาวไทย, การบริหารทรัพยากรมนุษย์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อจิตสาธารณะในการปฏิบัติงานของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเพศชายชาวไทย โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเพศชายชาวไทย จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวกเนื่องจากพนักงานมีตารางการบินที่ไม่แน่นอน แบบสอบถามมีค่าความเชื่อมั่นอยู่ในระดับสูง (α = 0.97) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ความสัมพันธ์แบบถดถอยเชิงพหุ

ผลการวิจัยพบว่า พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเพศชายชาวไทยมีระดับการตระหนักรู้ในปัจจัยภายในอยู่ในระดับมาก และมีระดับจิตสาธารณะในการปฏิบัติงานอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อเปรียบเทียบระดับจิตสาธารณะจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ อายุ ระดับการศึกษา สถานภาพสมรส ประสบการณ์การทำงาน เส้นทางบิน และตำแหน่งงาน พบว่า ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05ผลการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุพบว่า ปัจจัยการตระหนักรู้ในปัจจัยภายในด้านค่านิยมส่วนบุคคล ด้านความมุ่งมั่นในการพัฒนาตนและความก้าวหน้าในสายอาชีพ ด้านภาวะอารมณ์ และด้านลักษณะทางกายภาพ ส่งผลต่อระดับจิตสาธารณะในการปฏิบัติงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยสามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของจิตสาธารณะในการปฏิบัติงานได้ร้อยละ 92.2 ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นถึงบทบาทสำคัญของปัจจัยภายในในฐานะกลไกเชิงจิตวิทยาที่เอื้อต่อการแสดงพฤติกรรมเพื่อส่วนรวมและความรับผิดชอบต่อสังคมในบริบทงานบริการการบิน

เอกสารอ้างอิง

จิดาภา สีบุญเรือง. (2561). การตัดสินใจในการเลือกเช่าบริการหรือจัดซื้อเครื่องบินขนส่งผู้โดยสารในอุตสาหกรรมการบินของบริษัทกรณีศึกษาแห่งหนึ่ง (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

ปิยะดา อินทรปัญญา. (2560). จิตสาธารณะกับการปฏิบัติงานของบุคลากร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ปิโยรส ฉายาพันธุ์. (2561). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานต้อนรับภาคพื้นดินของสายการบินโอมานแอร์ณ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (การศึกษาค้นคว้าอิสระตามหลักสูตรปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาการจัดการ). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

พรรณราย กิติสุวรรณ. (2562). จิตสาธารณะและพฤติกรรมการทำงาน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ภัทราพร แสงทอง. (2561). จิตสาธารณะและพฤติกรรมการมีส่วนร่วมของนักศึกษามหาวิทยาลัย. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 12(3), 55–68.

สุทธาทิพย์ วงศ์คำ. (2562). การบริหารจัดการอารมณ์กับคุณภาพการบริการของบุคลากรในสายงานบริการ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่, 23(3), 89-103.

สุพจน์ เตชวรสินสกุล. (2558). จิตสาธารณะกับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวัตถิ์ ไกรสกุล และจุฑาภรณ์ คงรักษ์กวิน. (2561). ค่านิยมส่วนบุคคลกับความรับผิดชอบต่อสังคมในการปฏิบัติงานของบุคลากรด้านการบริการ. วารสารการวิจัยพฤติกรรมศาสตร์, 24(2), 45-60.

อัครวินท์ ศาสนพิทักษ์. (2563). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่น: กรณีศึกษาองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 8(1), 101–118.

เอกสิทธิ์ พัชระวิทยานันท์. (2560). เตรียมสอบการบินพลเรือน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Boyatzis, R. E. (1999). Transforming qualitative information: Thematic analysis and code development. Sage Publications.

Bureau of Labor Statistics. (2021). Employment projections: 2020–2030. Retrieved May 1, 2024, from https://www.bls.gov/emp/

IATA. (2020). Airline industry economic performance 2020. Retrieved May 10, 2024, from https://shorturl.asia/y3v2i

Maslow, A. H. (1970). Motivation and personality (2nd ed.). New York: Harper & Row.

Perry, J. L. (1996). Measuring public service motivation: An assessment of construct reliability and validity. Journal of Public Administration Research and Theory, 6(1), 5–22.

Rogers, C. R. (1959). A theory of therapy, personality, and interpersonal relationships. McGraw-Hill.

Schwartz, S. H. (1992). Universals in the content and structure of values: Theoretical advances and empirical tests in 20 countries. Advances in Experimental Social Psychology, 25, 1–65.

Tajfel, H. & Turner, J. C. (1986). The social identity theory of intergroup behavior. In S. Worchel & W. G. Austin (Eds.), Psychology of intergroup relations. (pp. 7–24). Chicago, IL: Nelson-Hall.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-30

รูปแบบการอ้างอิง

วิทวัสสำราญกุล ก., มิจินา ย., & มิลินทร์ คริสเตนเชน ธ. (2026). ปัจจัยที่ส่งผลต่อจิตสาธารณะในการปฏิบัติงานของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเพศชายชาวไทย. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 9(2), 15–28. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bim/article/view/290630