ประสิทธิภาพการบริหารจัดการโครงสร้างพื้นฐานของเทศบาลตำบลม่วงชุม อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี ตามหลักอิทธิบาท 4
คำสำคัญ:
ประสิทธิภาพการบริหารจัดการ, โครงสร้างพื้นฐาน, หลักอิทธิบาท 4, เทศบาลตำบล, การบริหารท้องถิ่นบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับประสิทธิภาพการบริหารจัดการโครงสร้างพื้นฐานของเทศบาลตำบลม่วงชุม อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี ตามหลักอิทธิบาท 4 2. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักอิทธิบาท 4 กับการบริหารจัดการโครงสร้างพื้นฐานของเทศบาลตำบลม่วงชุม อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี ตามหลักอิทธิบาท 4 และ 3. นำเสนอประสิทธิภาพการบริหารจัดการโครงสร้างพื้นฐานของเทศบาลตำบลม่วงชุม อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี ตามหลักอิทธิบาท 4 โดยใช้วิธีวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณจำนวน 366 คน เครื่องมือมีค่าความเชื่อมั่น 0.749 วิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา และการถดถอยพหุคูณ ส่วนเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 12 รูปหรือคน และวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา รวมทั้งวิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้วยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน
ผลการวิจัย พบว่า 1. ระดับประสิทธิภาพการบริหารจัดการโครงสร้างพื้นฐานโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( =4.03, S.D.=0.56) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านฉันทะมีค่าเฉลี่ยสูงสุด (
=4.18) รองลงมา คือ วิริยะ (
=4.10) จิตตะ (
=4.03) และวิมังสา (
=3.80) ซึ่งทุกด้านอยู่ในระดับมาก 2. หลักอิทธิบาทธรรมมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิภาพการบริหารจัดการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยด้านคุณภาพงาน (R=.725) ปริมาณงาน (R=.743) เวลา (R=.751) และค่าใช้จ่าย (R=.711) อยู่ในระดับปานกลาง 3. แนวทางส่งเสริมประสิทธิภาพ พบว่า ด้านคุณภาพงาน ควรเน้นความรับผิดชอบ ความตั้งใจ และมาตรฐานงาน ควบคู่คุณธรรม เช่น ความซื่อสัตย์และเมตตา ด้านปริมาณงาน ควรวางแผนงานอย่างเป็นระบบ วิเคราะห์ภาระงาน และจัดสรรบุคลากรให้เหมาะสม ด้านเวลา ควรกำหนดระยะเวลาชัดเจน แก้ปัญหาอย่างรวดเร็ว และไม่ปล่อยงานค้าง ด้านค่าใช้จ่าย ควรเปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วม รับฟังความคิดเห็น และจัดทำรายงานความคุ้มค่าอย่างโปร่งใส การประยุกต์หลักอิทธิบาทธรรมช่วยเสริมสร้างประสิทธิภาพการบริหารจัดการโครงสร้างพื้นฐานได้อย่างเป็นรูปธรรมทั้งด้านคุณภาพ ปริมาณ เวลา และค่าใช้จ่าย
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2567). แบบประเมินประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (Local Performance Assessment: LPA) ด้านการบริการสาธารณะ. สืบค้น 12 เมษายน 2569, จาก https://dlatest.dla.go.th/land/tempEbook.do
คณัสนันท์ พลเคน (2566). ความพึงพอใจของประชาชนต่อการให้บริการด้านโครงสร้างพื้นฐาน ขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองย่างทอย อำเภอศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์ (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ผดุง วรรณทอง. (2561). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 ในการบริหารองค์กรเอกชนในจังหวัดนนทบุรี. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(2), 99–110.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สันติ แป้นอ่ำ. (2564). ประสิทธิภาพการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของกรมพัฒนาธุรกิจการค้า (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดกาญจนบุรี. (2567). ข้อมูลสำนักงาน คณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดกาญจนบุรี. สืบค้น 12 เมษายน 2569, จาก https://www.ect.go.th/kanchanaburi?utm_source=chatgpt.com
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2563). รายงานการพัฒนาระบบราชการไทยประจำปี พ.ศ. 2561. กรุงเทพฯ: สำนักงาน ก.พ.ร.
Denhardt, J. V., & Denhardt, R. B. (2015). The new public service: Serving, not steering (4th ed.). New York: Routledge.
Easton, D. (1965). A systems analysis of political life. New York: John Wiley & Sons.
Kim, S. (2018). Public service motivation, organizational social capital, and knowledge sharing in the Korean public sector. Public Performance & Management Review, 41(1), 130–151.
Yamane, T. (1967). Statistics: An Introductory Analysis (2nd ed.). New York: Harper and Row.
