การเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองของเยาวชนรุ่นใหม่ ตามหลักสุจริตธรรม

ผู้แต่ง

  • พระมหาปวรภัฏฐ์ ภทฺทโมลี วัดศรีโคมคำ พระอารามหลวง จังหวัดพะเยา

คำสำคัญ:

วัฒนธรรมทางการเมือง, เยาวชนรุ่นใหม่, สุจริตธรรม

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองของเยาวชนรุ่นใหม่ตามหลักสุจริตธรรม ผลการศึกษาพบว่า เยาวชนรุ่นใหม่ควรยึดหลักสุจริตธรรมในการดำเนินชีวิตและการมีส่วนร่วมทางการเมือง ดังนี้ 1. กายสุจริต การประพฤติชอบทางกาย ควรแสดงออกทางการเมืองอย่างเหมาะสม เคารพกฎหมายและกติกาของสังคม ใช้สิทธิและเสรีภาพอย่างรับผิดชอบ ไม่ละเมิดสิทธิของผู้อื่น และหลีกเลี่ยงการใช้ความรุนแรงหรือการกระทำที่ก่อให้เกิดความแตกแยกในสังคม 2. วจีสุจริต การสื่อสารชอบทางวาจา ควรสื่อสารทั้งในชีวิตประจำวันและผ่านสื่อออนไลน์ด้วยความสุภาพ มีเหตุผล และตั้งอยู่บนพื้นฐานของความจริง รู้จักตรวจสอบข้อมูลก่อนเผยแพร่ และหลีกเลี่ยงการใช้ถ้อยคำที่สร้างความเกลียดชังหรือเผยแพร่ข้อมูลอันเป็นเท็จ และ 3. มโนสุจริต การมีจิตใจชอบและจิตสำนึกทางการเมืองที่ถูกต้อง ควรมีจิตสำนึกที่ยึดหลักความเมตตา ความซื่อสัตย์สุจริต และการคำนึงถึงประโยชน์ส่วนรวมมากกว่าประโยชน์ส่วนตน เปิดใจยอมรับความคิดเห็นที่แตกต่างอย่างมีเหตุผล และเคารพในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์

เอกสารอ้างอิง

ณฐมน หมวกฉิม. (2563). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของเยาวชนไทย. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 2(2), 20-27.

นาถชฎา ตรีปัญจศีล. (2548). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของเยาวชนไทย (เอกสารวิชาการส่วนบุคคล หลักสูตรการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตยสำหรับนักบริหารระดับสูง รุ่นที่ 9). กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2556). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพฯ: บริษัทสำนักพิมพ์เพ็ทแอนด์โฮม จำกัด.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ศิลาวัฒน์ ชัยวงศ์ และคณะ. (2569). การแสดงออกทางการเมืองของกลุ่มเยาวชนคนรุ่นใหม่. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 9(2), 342-355.

สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2553). โครงการศึกษาวิจัยพลวัตการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมของโลกที่มีผลกระทบต่อวัฒนธรรมสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2557). ทัศนคติทางการเมืองของเยาวชนในเขตกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: เอส แอนด์ จี กราฟฟิค.

อริย์ธัช แก้วเกาะสะบ้า. (2559). วัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สำนักวิชาการ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

อนุสรณ์ บุสดี. (2566). การบริหารงานตามหลักสุจริต 3 ของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลสีออ อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี. วารสารสิทธิ์ทรรศน์, 1(2), 76-87.

Lucian W. Pye. (1967). Politics, personality and nation-building: Burma’s search for identity. New Haven and London: Yale University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

พระมหาปวรภัฏฐ์ ภทฺทโมลี. (2026). การเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองของเยาวชนรุ่นใหม่ ตามหลักสุจริตธรรม. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 9(3), 225–234. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bim/article/view/296004