พุทธบูรณาการส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของนักการเมืองท้องถิ่น ในจังหวัดระยอง

ผู้แต่ง

  • พระมหาธนาธิป สีลสุทฺโธ (บุญมา) คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • วัชรินทร์ ชาญศิลป์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • อภิญญา ฉัตรช่อฟ้า คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • สวัสดิ์ จิรัฏฐิติกาล กระทรวงยุติธรรม

คำสำคัญ:

พุทธบูรณาการ, การส่งเสริม, ภาวะผู้นำทางการเมือง, นักการเมืองท้องถิ่น

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาภาวะผู้นำทางการเมือง 2. ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำทางการเมือง และ 3. นำเสนอพุทธบูรณาการส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดระยอง ดำเนินการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงคุณภาพเก็บโดยการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 18 รูปหรือคน ใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึกที่มีโครงสร้าง วิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา และการสนทนากลุ่มเฉพาะ จำนวน 10 รูปหรือคน การวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลกับประชาชนกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน ใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.987 โดยการหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน

ผลการวิจัยพบว่า 1. ภาวะผู้นำทางการเมืองของนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดระยอง โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( equation = 4.01) มีจุดเด่นด้านความสามารถในการวิเคราะห์ปัญหาเฉพาะหน้า การใช้สติปัญญาระดมทรัพยากร และการประสานเครือข่ายร่วมมือกับทุกภาคส่วนเพื่อขับเคลื่อนการพัฒนาท้องถิ่น 2. ปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำทางการเมือง ประกอบด้วย สองปัจจัยหลัก คือ ปัจจัยจูงใจ สามารถร่วมทำนายผลได้ร้อยละ 40.1 โดยมีแรงขับเคลื่อนจากด้านการได้รับการยอมรับนับถือ ความสำเร็จของงาน และความก้าวหน้าในตำแหน่งงาน ตามลำดับ และหลักฆราวาสธรรม 4 สามารถร่วมทำนายผลได้สูงถึงร้อยละ 72.2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยมีคุณธรรมหลักเรียงลำดับตามน้ำหนักความสำคัญ คือ ทมะ ความหนักแน่น จาคะ ความเสียสละ และสัจจะ ความซื่อสัตย์ และ 3. แนวทางการส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองตามหลักฆราวาสธรรม 4 ประกอบด้วย สัจจะ ความซื่อสัตย์จริงใจและการรักษาคำพูด ทมะ ส่งเสริมความหนักแน่น ยืนหยัดในความถูกต้องไม่หวั่นไหวต่อผลประโยชน์ ขันติ พัฒนาความอดทน ควบคุมอารมณ์และพร้อมรับฟังความคิดเห็นที่แตกต่างอย่างมีสติ และจาคะ เน้นความเสียสละ มีจิตสาธารณะ และปฏิบัติงานด้วยความโปร่งใสโดยยึดประโยชน์สุขของประชาชนเป็นที่ตั้ง มุ่งสู่การพัฒนาท้องถิ่นอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

ชุติพนธ์ วงษ์อมรวิทย์. (2563). การเสริมสร้างจริยธรรมทางการเมืองของนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดนครราชสีมา (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบันฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

นัทธมน กันเกา และศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์. (2566). แนวทางการป้องกันและแก้ไขปัญหาการทุจริตเลือกตั้งท้องถิ่นในเขตพื้นที่อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(1), 95–111.

พรเศรษฐี วุฒิปัญญาอิสกุล. (2563) การบูรณาการหลักธรรมาธิปไตยเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของนักการเมืองในจังหวัดนครราชสีมา (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ทองดี ปาโส และคณะ. (2566). พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมการบริหารงานที่ดีของบริษัทสัญชาติญี่ปุ่นในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 6(6), 72–85.

พระปลัดเอกชัย จนฺทโชโต (คงชีวะ) และคณะ. (2566). พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำของนักการเมืองท้องถิ่นจังหวัดสระบุรี. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 6(3), 113-124.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2544). ภาวะผู้นำ Leadership. กรุงเทพฯ: ธนธัชการพิมพ์.

ไทยรัฐ ออนไลน์. (2566). เลือกตั้ง : 2566 ชาวระยองตื่นตัว ออกมาใช้สิทธิคึกคักทั้งวัน ผู้ว่าฯ ตั้งเป้าทะลุ 75%. สืบค้น 9 มกราคม 2569, จาก https://shorturl.asia/Lc8Bi

สุวรรณ์ แก้วนะ และคณะ. (2564). การพัฒนาคุณลักษณะผู้นำตามหลักสัปปุริสธรรมของผู้บริหารเทศบาล ในจังหวัดสมุทรปราการ. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 10(3), 1-13.

Likert, R. (1932). The method of constructing an attitude scale. Archives of Psychology, 140, 44-53.

Yamane, T. (1973). Statistic: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

(บุญมา) พ. ส. ., ชาญศิลป์ ว. ., ฉัตรช่อฟ้า อ. ., & จิรัฏฐิติกาล ส. . (2026). พุทธบูรณาการส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของนักการเมืองท้องถิ่น ในจังหวัดระยอง. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 9(3), 154–167. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bim/article/view/296888