DEVELOPMENT OF INNOVATIVE LEADERSHIP THROUGH THE NINE-KEY PRINCIPLES OF THE PALANGJIT DHARMA JAKRAWAN INSTITUTE AMONG MUNICIPAL PERSONNEL IN PRACHUAP KHIRI KHAN PROVINCE
Keywords:
Innovative Leadership, Nine-Key Principles, Threefold PrinciplesAbstract
This research aimed: 1. To investigate the development of innovative leadership through the nine key principles of the Palangjit Dharma Jakrawan Institute among municipal personnel in Prachuap Khiri Khan Province, 2. To examine the causal relationship of innovative leadership development through the nine-key principles of the Palangjit Dharma Jakrawan Institute among municipal personnel in Prachuap Khiri Khan Province, and 3. To propose a model and guidelines for developing innovative leadership through the nine key principles of the Palangjit Dharma Jakrawan Institute among municipal personnel in Prachuap Khiri Khan Province. The study employed a mixed-methods approach, using questionnaires with a sample of 357 participants and semi-structured interviews with 18 key informants. The quantitative data were analyzed using descriptive statistics and structural equation modeling, while the qualitative data were analyzed using content analysis.
The findings revealed that 1. The variables related to the development of innovative leadership through the nine-key principles of the Palangjit Dharma Jakrawan Institute among municipal personnel in Prachuap Khiri Khan Province were at a high level, 2. The causal relationship of innovative leadership development through the nine-key principles of the Palangjit Dharma Jakrawan Institute among municipal personnel in Prachuap Khiri Khan Province showed that the model was consistent with empirical data and could collectively explain 73 percent of the variance, and 3. The model and guidelines for developing innovative leadership should utilize the nine-key principles to enhance the competencies of innovative leaders through diverse activities and development processes. This approach focused on developing innovative leadership, teamwork, visionary thinking, creativity, and risk management, fostering an innovation-conducive environment, and demonstrating roles and responsibilities in concretely driving innovation, creating genuine value for the organization and society.
References
ขจรจิตร์ โลหิตหาญ และนิตยา สินเธาว์. (2559). ประสิทธิผลการนำหลักธรรมาภิบาลไปฏิบัติในการบริหารงานของเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ อำเภอเมือง ประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์, วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(2), 39-50.
ชญาภา เมธีวรฉัตร. (2557). รูปแบบการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เชิงพุทธของมหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือตอนล่าง (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เดือนฉาย เงางาม และคณะ. (2565). ภาวะผู้นำตามหลักกัลยานิมิตธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 6(1), 39-50.
ธีรพจน์ แนบเนียน และคณะ. (2565). แนวทางการพัฒนาผู้นำเชิงกลยุทธ์ตามหลักทุติยปาปณิกสูตรของผู้บริหารมหาวิทยาลัยราชภัฏ กลุ่มภาคเหนือตอนล่าง. วารสารวิจยวิชาการ, 5(2), 129-142.
นภาพร ศรีสุคันธพฤกษ์ และคณะ. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นําเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(3), 117-131.
ประกาศ เรื่อง ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี. (2561, 13 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 135 ตอนที่ 82 ก. หน้า 1.
พระประเสริฐ วรธมฺโม. (2558). พุทธบูรณาการการพัฒนาทุนมนุษย์สู่ความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาของคณะสงฆ์ไทย (พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาสุพัฒน์ นนฺทปญฺโญ. (2563). การพัฒนาศักยภาพพระสอนศีลธรรมในคณะสงฆ์ภาค 1 (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2563). สมรรถนะเด็กไทยในยุคโลกพลิกผัน. วารสารคุรุสภาวิทยาจารย์, 1(1), 8-18.
วีนัส ธรรมสาโรรัชต์. (2566). การบูรณาการหลักไตรสิกขาเพื่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดราชบุรี (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์. (2566). ข้อมูลคณะผู้บริหารเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์. สืบค้น 30 มกราคม 2566, จากhttps://shorturl.asia/357x0
Avolio, B. J. & Bass, B. M. (2004). Multifactor Leadership Questionnaire Manual and Sampler Set (3rd ed.). Redwood City, CA: Mindgarden.
Hair, J. F. et al. (2010). Multivariate Data Analysis (7th ed.). Pearson: New York.
Kline, R. B. (2005). Principles and Practice of Structural Equation Modeling (2nd ed.). New York: The Guilford Press.
Poedloknimit, C. & Klomkul, L. (2020). A Causal Relationship Model of Mental Development and Create Intellectual Prosperity among Ethical Training in Palangjit Dhamma Jakrawan Institution with Nine-Keys Philosophy as a Mediator. Solid State Technology, 63(2s), 1576-1581.
Punnanan, C. (2020). Nine Keys Philosophy for Human Resource Development by Palangjit Dhamma Jakrawan Institute. Journal of MCU Nakhondhat, 7(5), 12-20.
Sethibe, T. & Steyn, R. (2017). The impact of leadership styles and the components of leadership styles on innovative behaviour. International Journal of Innovation Management, 21(2), 1-19.
Winton, S. L. et al. (2018). Developing leadership for increasingcomplexity: A review of online graduate leadership programs. Journal of Leadership Education, 17(1), 162-176.
