MODEL OF VIPASSANA MEDITATION TEACHING MANAGEMENT AT MONASTERIES IN TRAT PROVINCE
Keywords:
Model, Vipassana Teaching Management, TratAbstract
The objectives of this research article are as follows: 1. to study the general conditions of Vipassana meditation instruction at temples in Trat Province, 2. to examine the components for developing a model of Vipassana meditation instruction at temples in Trat Province, and 3. to propose a model for managing Vipassana meditation instruction at temples in Trat Province. This is a qualitative research study. The research tools used include interviews and focus group discussions. In-depth interviews were conducted with 25 key informants and focus group discussions were held with 11 experts.
The research findings are as follows: 1. General Conditions of the Vipassana Meditation Teaching Management of Temples in Trat Province 1. Strengths: The meditation sites are conducive environments for practice (Sappaya), and the Vipassana instructors possess personalities that are highly respected. 2. Weaknesses: There is an insufficient number of instructors to meet the demand for meditation practice. 3. Opportunities: The meditation centers are conveniently located, making travel to meditation practice easily accessible. 4. Threats: The climate in Trat province, with "rain for 8 months, sun for 4 months," causes inconvenience in participating in activities, and in some areas, there is a lack of community cooperation. 2. Components of the Development Model for Vipassana Meditation Teaching Management in Temples of Trat Province. 1. Samatha Meditation: The practice primarily focuses on seated meditation, walking meditation, and chanting to calm the mind. 2. Vipassana Insight: There are Dhamma lectures to provide knowledge and understanding of the Buddha's teachings, with a focus on teaching Vipassana through the Satipatthana Sutta. 3. Model of Vipassana Meditation Teaching Management in Temples of Trat Province. 1. Facilities: The meditation centers are well-suited for practice, offering convenient parking and essential equipment for elderly practitioners. 2. Instructors: Various instructors rotate in teaching to provide a diverse range of knowledge. 3. Management: The meditation centers have well-organized management systems, with clear rules, defined responsibilities, and systematic delegation of duties.
References
นรวัฒน์ เจริญรัชต์ภาคย์ และสุดาวรรณ สมใจ. (2561). รูปแบบการปฏิบัติธรรมการบริหารจัดการ และลักษณะสถานปฏิบัติธรรมที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ในการเจริญวิปัสสนากรรมฐาน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 7(1), 168-179.
พระครูภาวนากิจสุนทร (ฉัตรชัย อธิจิตฺโต). (2561). ศึกษารูปแบบและวิธีการสอนวิปัสสนากัมมัฏฐานในจังหวัดนครศรีธรรมราช (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูวิจิตรธรรมวิภัช (บุญเลิศ ปญฺญาวุโธ). (2562). การพัฒนาการส่งเสริมการปฏิบัติธรรมของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูศรีรัตนธรรมนิเทศ (ปกานนท์ พิลาพันธุ์). (2556). รูปแบบการบริหารจัดการสำนักปฏิบัติกัมมัฏฐานของผู้นำชาวพุทธในประเทศอังกฤษ (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระใบฎีกาณรงค์ฤทธิ์ ฐานวุทฺโฒ และคณะ. (2564). ศึกษารูปแบบการสอนวิปัสสนากัมมัฏฐานของสำนักปฏิบัติธรรมวัดใหญ่ชัยมงคล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสาร มจร บาฬศึกษาพทโฆสปริทรรศน์, 7(2), 67-78.
พระใบฎีกาวิจารณ์ ขนฺติโก และศุภกาญจน์ วิชานาติ. (2564). ศึกษารูปแบบการจัดการปฏิบัติธรรมของสำนักปฏิบัติธรรมวัดเกริ่นกฐิน อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี. วารสาร มจร บาฬีพุทธโฆสปริทรรศน์, 7(2), 45-55.
พระพิพัฒน์ โสภณจิตฺโต. (2563). การบริหารจัดการสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดอ่างทอง เพื่อเสริมสร้างศักยภาพทางปัญญา (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
