PUBLIC PERCEPTION TOWARDS THE ADMINISTRATION BY ADMINISTRATORS OF SAEO SUBDISTRICT ADMINISTRATIVE ORGANIZATION, MUEANG DISTRICT, LOEI PROVINCE
Keywords:
Administration, Perception, Good Governance, Iddhipada 4Abstract
This research article aims to 1. study the level of public perception towards the administration of the Seow Subdistrict Administrative Organization, Mueang District, Loei Province, 2. compare the public perception towards the administration of the Seow Subdistrict Administrative Organization, Mueang District, Loei Province, classified by personal factors, and 3. present the public perception towards the administration of the Seow Subdistrict Administrative Organization, Mueang District, Loei Province, by applying Buddhist principles. The research was conducted using a mixed-methods approach. The quantitative research utilized a questionnaire with a reliability score of 0.842, analyzing data by calculating frequency, percentage, mean, standard deviation, and conducting t-tests for two groups of independent variables, and F-tests for two or more groups of independent variables using One-Way ANOVA and Least-Significant Difference (LSD) for pairwise comparisons. The qualitative research employed in-depth interviews with 10 key informants, analyzing data through descriptive methods.
The research findings indicate that 1. the overall level of public perception regarding the administration of the Subdistrict Administrative Organization (SAO) is high, and when considered in detail, it is high in all aspects. 2. The comparison based on personal factors such as gender, age, education, and occupation shows no statistically significant differences in perception at the 0.05 level. 3. The administration using Buddhist principles, specifically the Four Bases of Power, reveals that the administrators should possess Chanda (intention and transparency in work), Viriya (diligence in fieldwork and service development), Citta (attention to tasks, continuous follow-up, and listening to problems), and Vimamsa (careful analysis and transparent decision-making), which can effectively promote good governance and enhance the quality of life for local residents.
References
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย. (2564). รายงานผลการประเมินประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย.
นิพนธ์ โอภาษ. (2557). การบริหารงานตามหลักอิทธิบาท 4 ขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยถั่วเหนือ อำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์ (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ปรีติ พรมลารักษ์. (2566). การบริหารงานวิชาการตามหลักอิทธิบาท 4 ของผู้บริหารสถานศึกษา ในกลุ่มคุณภาพการศึกษากกดู่-นาแขม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ, 3(8), 77-90.
ปัญญา คล้ายเดช. (2560). ระเบียบวิจัยทางรัฐศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). ขอนแก่น: หจก.ขอนแก่นการพิมพ์.
พระจอม จารุวณฺโณ. (2556). ประสิทธิผลในการบริหารงานของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านม่วง อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระปลัดสุพจน์ สุเมโธ. (2565). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุแบบการมีส่วนร่วมของผู้นําท้องถิ่นใน อำเภอห้วยผึ้ง จังหวัดกาฬสินธุ์ (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระปุณภณ สุภสีโล. (2564). การบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของเทศบาลตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาชินวัฒน์ ธมฺมเสฏฺโฐ. (2557) . การบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของเทศบาลเมืองสามพราน อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสมพร กลฺยาโณ. (2566). การประยุกต์หลักอิทธิบาทธรรมเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการบริหารงานของผู้บริหารท้องถิ่นในอำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสุรวิทย์ คุณยุตโต. (2557). การบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลตามหลักธรรมาภิบาล : กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลโคกหินแฮ่ อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนม (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย. (2565). รายงานผลการสำรวจความพึงพอใจของผู้รับบริการองค์การบริหารส่วนตำบลเสี้ยว อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลยประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. เลย: สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
เสาวนารถ เล็กเลอสินธุ์. (2561). ประสิทธิภาพการบริหารงานของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดนนทบุรี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 12(28), 187-196.
Kotler, P. & Keller, K. L. (2016). Marketing Management (15th ed.). Edinburgh: Pearson Education.
World Bank. (1992). Governance and development. Washington, D.C.: World Bank.
