THE ROLES IN PROMOTING STUDENS MORAL ETHICS OF IN SCHOOL MORALITY TEACHING MONKS, AT MUEANG DISTRICT SAMUT PRAKAN PROVINCE
Keywords:
Role, Promotion, Teaching Morality in SchoolsAbstract
This research aimed to: 1. study the promotion of moral and ethical values, 2. examine the factors influencing such promotion, and 3. present the roles of school-based Buddhist monks (Phra Song Sorn Siladham) in promoting moral and ethical values among students in Mueang District, Samut Prakan Province. A mixed-methods approach was employed, combining quantitative and qualitative research. Data were collected from 239 students at Ban Khlong Luang School using questionnaires and from 10 key informants through interviews.
The findings revealed that 1. the overall level of moral and ethical promotion by school-based monks was high, according to the PDCA model and instructional management principles, while the application of the Four Iddhipada (Bases of Accomplishment) was at a moderate level; 2. factors influencing the promotion of moral and ethical values included the PDCA cycle and the Four Iddhipada, which together significantly predicted the monks’ role at the 0.01 level of significance, accounting for 76.6% of the variance; and 3. the monks’ roles followed the full PDCA cycle-planning, integrating instruction, evaluating outcomes, and improving methods-while also applying the Four Iddhipada to motivate, engage, and foster analytical thinking in students. A variety of media, innovations, and activities were used to cultivate ethical values effectively.
References
กิจสดายุทต์ สังข์ทอง และเกรียงศักดิ์ ราชโคตร. (2562). การเปรียบเทียบพฤติกรรมด้านคุณธรรม จริยธรรม ก่อนและหลังการเรียนการสอนธรรมศึกษา. วารสารสหศาสตร์ศรีปทุม ชลบุรี, 5(3), 55-65.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2551). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
บัณฑิต ฉัตรวิโรจน์. (2550). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบการจัดการความรู้เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการสอนของนักศึกษาครู (ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารศึกษา). กำแพงเพชร: มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
พระครูเนกขัมมธรรมธาร (มนูญ จารุวณฺโณ). (2565). รูปแบบการจัดการเรียนการสอนของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนจังหวัดชุมพร (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูพิพัฒน์ศาสนกิจจาทร (สนชัย ภูมิปาโล) และคณะ. (2564). รูปแบบการจัดการศึกษาธรรมศึกษาตามระบบ E-Learning ของคณะสงฆ์จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 10(1), 125-136.
พระครูสมุห์ดิฐภูมิ จิรธมฺโม. (2561). สภาพการจัดการศึกษาธรรมศึกษาในอำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี (สารนิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูสังฆรักษ์เสกสรร ธีรงฺกุโร. (2564). ประสิทธิผลการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนอำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา (สารนิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูอดุลธรรมสาร (บัญญัติ โอภาโส). (2567). การบูรณาการอิทธิบาท 4 กับการปฏิบัติธรรมตามหลักพระพุทธศาสนา (สารนิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหากฤษฎา กิตฺติโสภโณ. (2561). รูปแบบการปลูกฝังคณธรรมและจริยธรรมสำหรับวัยรุ่นไทยยุคใหม่ ตามหลักพุทธธรรม ผ่านกลไกการขับเคลื่อนโครงการคลินิกคุณธรรมของพระธรรมวิทยากร (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาธฤติ วิโรจโน. (2556). รูปแบบการพัฒนาพระสังฆาธิการเพื่อประสิทธิภาพการบริหารกิจการคณะสงฆ์ (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาบุญเลิศ อินฺทปญฺโญ และคณะ. (2552). พระสอนศีลธรรม. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด เชน ปริ้นติ้ง.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
โรงเรียนบ้านคลองหลวง. (2567). ข้อมูลนักเรียน. สืบค้น 2 มกราคม 2567, จาก https://bkl-schoolac.th/datashow_13878
วรภัทร์ ภู่เจริญ. (2558). การจัดการคุณภาพ Lean และ PDCA. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ซีเอ็ด.
วีรชัย อนันต์เธียร. (2557). กลยุทธ์การพัฒนาจริยธรรมสำหรับเยาวชนไทย (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศิริลักษณ์ ชุมสาย ณ อยุธยา. (2557). บทบาทของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนต่อการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียน (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สิน งามประโคน และคณะ. (2546). การศึกษาคุณธรรมและจริยธรรมของนิสิตนักศึกษาสถาบันอุดมศึกษาในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุรศักดิ์ อุดเมืองเพีย และคณะ. (2564). พระสอนศีลธรรมในโรงเรียนกับการพัฒนาความเป็นพลเมือง. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 6(3), 733-746.
อมรา รอดดารา. (2546). ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนโดยเน้นวิธีคิดแบบสามัญลักษณ์ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาธรรมวิทยาและความพึงพอใจของนิสิตระดับปริญญาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2545 (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัญชลี กองแก้ว. (2561). การพัฒนาสมรรถนะการบริหารของผู้บริหารเทศบาลตำบลบางละมุง จังหวัดชลบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
