การพัฒนาพุทธนวัตกรรมการสื่อสารเพื่อเสริมสร้างจิตสำนึก ความเป็นพลเมืองของเยาวชนในยุคดิจิทัล

Kamalas Phoowachanathipong; Akaranun Ariyasripong; Tiptida Na Nakorn; Porntip Gadetragoon

Authors

Kamalas Phoowachanathipong Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Akaranun Ariyasripong Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Tiptida Na Nakorn Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Porntip Gadetragoon Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Keywords:

Buddhist Innovation, Communication, Civic Consciousness, Youth, Digital Age

Abstract

This research article aimed to 1. study citizenship in a democratic system among youth in the digital era, 2. develop a Buddhist communication innovation to enhance the civic consciousness of youth in the digital era, and 3. evaluate the Buddhist communication innovation designed to foster youth’s civic consciousness in the digital era. The study employed a mixed methods approach consisting of three phases: 1. a qualitative study using document analysis, interviews, and focus group discussions with 20 key informants, with data analyzed through content analysis; 2. a quasi-experimental study involving 30 youths participating in a two-day training program, where pre- and post-tests were conducted using a civic consciousness assessment form, and data were analyzed by the Paired Sample t-test; and 3. a qualitative phase using interviews with three groups: youths, teachers/trainers, and experts each consisting of six participants (totaling 18), supported by interview questions, worksheets, and participatory observation, with data analyzed using content analysis.

The findings revealed that: 1. the citizenship enhancement framework comprised four key aspects: 1.1 awareness of rights, freedoms, and duties; 1.2 creative use of technology; 1.3 ethical expression; and 1.4 balancing rights and responsibilities. These aspects were implemented through a five-step learning activity process called 5 Pa: Pa Ploen (creating a relaxing atmosphere), Pa Khit (stimulating through questions), Pa Tham Ruam Kan (collaborative practice), Pa Raluek Ru (reflection and feedback), and Pa Pluem Jai (shared pride and accomplishment). 2. The development of Buddhist communication innovation identified ten issues of digital citizenship skills, such as media literacy, analytical thinking, and ethical use of technology. The enhancement process was designed through integrative activities based on the principles of Sangahavatthu 4 and Yoniso-manasikara (wise reflection). 3. The evaluation results indicated that, after the training, the youth demonstrated statistically significant improvements (at the .01 level) in citizenship characteristics aligned with Sangahavatthu 4, the use of Yoniso-manasikara, and behaviors reflecting Buddhist communication innovation.

References

กมลาศ ภูวชนาธิพงศ์ และขันทอง วัฒนะประดิษฐ์ (2562). การเสริมสร้างจิตสำนึกด้านคุณธรรมตามหลักพุทธจิตวิทยาสำหรับเยาวชน. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 15(ฉบับเพิ่มเติม), 75-88.

ข่าวสารจุฬา. (2563). ผลกระทบของสื่อสังคมออนไลน์ต่อการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมไทยในมุมมองของนักมานุษยวิทยา. สืบค้น 6 กรกฎาคม 2567, จาก https://www.chula.ac.th/news/27969/

ชูชิต ชายทวีป และคณะ. (2567). ทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลของนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 16(3), 147-160.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2543). กระบวนการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคนไปสู่ประชาธิปไตย (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระอนุสรณ์ กิตฺติวณฺโณ และคณะ. (2564). รูปแบบการสร้างเสริมการเป็นพลเมืองดีของนักเรียนเชิงพุทธบูรณาการ. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(9), 293-306.

พักตร์วิภา โพธิ์ศรี. (2561). บทบาทการศึกษาต่อการพัฒนาความเป็นพลเมืองดิจิทัล. วารสารการศึกษาและการพัฒนาสังคม, 14(1), 15-31.

ศูนย์วิเคราะห์ข้อมูลสำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2020). การสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย Thailand Internet User Behavior 2022. สืบค้น 6 กรกฎาคม 2567, จาก https://shorturl.asia/GnM5C

สุภัทรชัย สีสะใบ และคณะ. (2567). เยาวชนไทยกับแนวทางการพัฒนาศักยภาพสู่การเป็นพลเมืองดิจิทัลในสังคมวิถีใหม่. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 13(6), 451-464.

_____. (2567). การพัฒนาศักยภาพเยาวชนไทยสู่ความเป็นพลเมืองดิจิทัลในสังคมวิถีใหม่. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 13(3), 275-289.

Bonwell, C. C. & Eison, J. A. (1991). Active Learning: Creating Excitement in the Classroom. ASHE-ERIC Education Report. Washington DC: School of Education and Human Development, George Washington University.

Consoli, T. (2024). Different Media Education Approaches Predict Distinct Aspects of Digital Civic. Frontline Learning Research, 12(4), 113-137.

Ribble, M. (2015). Digital Citizenship in School (3rd ed.). Eugene, Oregon: International Society for Technology in Education.