PERSONNEL ETHICS PROMOTION OF PHRA NAKHON SI AYUTTHAYA PROVINCIAL ADMINISTRATIVE ORGANIZATION ACCORDING TO BUDDHISM
Keywords:
Ethics, Ethical Promotion, Provincial Administrative Organization Personnel, BuddhismAbstract
Objectives of this search article were: 1. examine the ethical conduct of personnel in the Phra Nakhon Si Ayutthaya Provincial Administrative Organization; 2. analyze the factors influencing such ethical conduct; and 3. propose guidelines for enhancing personnel ethics based on Buddhist principles. A mixed-methods approach was employed. The quantitative component involved a sample of 283 personnel from local administrative organizations in Phra Nakhon Si Ayutthaya Province. Data were collected using a five-point Likert scale questionnaire with a reliability coefficient of 0.987. Statistical analyses included mean, standard deviation, and multiple regression analysis. The qualitative component consisted of in-depth interviews with 18 key informants using structured interview forms, and data were analyzed through content analysis.
The findings revealed that: 1. the overall level of ethical promotion among personnel was at a high level; 2. ethical promotion and the Four Lay Virtues (Sappurisa Dhamma 4) significantly influenced personnel ethics in all aspects at the 0.01 level, jointly explaining 74 percent of the variance, while the Four Lay Virtues alone accounted for 73.7 percent, thereby supporting the research hypothesis; and 3. the proposed guidelines for promoting personnel ethics based on Buddhist principles comprised three main dimensions. First, ethical development included enhancing ethical knowledge through training integrated with legal frameworks, fostering ethical attitudes by cultivating values of honesty and integrity, strengthening ethical reasoning through decision-making training, and promoting ethical behavior by establishing clear ethical practices. Second, the application of the Four Lay Virtues consisted of Sacca (truthfulness), emphasizing adherence to honesty; Dama (self-control), focusing on discipline and work skills; Khanti (patience), encouraging perseverance in work performance; and Caga (self-sacrifice), promoting generosity and public-mindedness. Third, ethical personnel were characterized by adherence to national interests, transparency in operations, courage in making morally sound decisions, commitment to public service ideals, diligence in work, fairness, equality, and the ability to serve as ethical role models within the organization.
References
กฎกระทรวง (พ.ศ. 2541) ออกตามความในพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2540. (2541, 16 กันยายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 115 ตอนที่ 61 ก. หน้า 18-19.
จิตราภรณ์ ศรีเจริญ. (2563). การประยุกต์ใช้หลักฆราวาสธรรมในการเพิ่มศักยภาพการให้บริการของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลเกาะยอ อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา. วารสาร มจรอุบลปริทรรศน์, 5(1), 226-234.
ชัยวัฒน์ ปัญจิต. (2568). การพัฒนาส่งเสริมจริยธรรมของบุคลากรองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น ปลอดคอร์รัปชัน อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 10(2), 340-354.
ชาย โพธิสิตา. (2550). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพญ: อมรินทร์พริ้นติ้ง.
ณิชาพัฒน์ คำดี. (2567). การบูรณาการหลักพุทธจริยธรรมเพื่อส่งเสริมการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(4), 123-135.
พระครูกิตติวราทร (ทองปั้น) และคณะ. (2562). การส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรมและธรรมาภิบาลในการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 19(2), 1-12.
พระครูพิศาลธุราทร (นิรันต์ ฐิตวิริโย). (2567). การส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมตามหลักไตรสิกขาเพื่อการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลบางปลาม้า อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, 20(1), 35-49.
พระพลากร สุมงฺคโล (อนุพันธ์). (2563). จริยธรรมทางการเมืองของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(7), 410-426.
พระไพรัตน์ วิชชาธโร (พระเนียงสุข). (2567). ฆราวาสธรรมกับประสิทธิผลการบริหารงานของผู้บริหาร เทศบาลเมืองศิลา อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารกว๊านพะเยา, 1(6), 1-16.
พระมหาบุญรอด อมรทตฺโต. (2560). การส่งเสริมจริยธรรมตามแนวพระพุทธศาสนาของบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในจังหวัดระยอง. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(2) (ฉบับพิเศษ เล่มที่ 4), 293-306.
พระมหาวิชัย วิชโย (ชื่นภิรมย์). (2567). การบูรณาการหลักฆราวาสธรรมเพื่อพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหารเทศบาลตำบลโคกคราม อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, 20(2), 65-80.
พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2540. (2540, 31 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 114 ตอนที่ 62 ก. หน้า 12.
สมหวัง โอชารส และคณะ. (2560). รูปแบบการเสริมสร้างจริยธรรม จรรยาบรรณของวิชาชีพตำรวจให้แก่นักเรียนนายสิบตำรวจ. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย, 7(พิเศษ), 287-301.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ. (2567). สถานการณ์การทุจริตประเทศไทย ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. นนทบุรี: สำนักงาน ป.ป.ช.
สุภาพ สิทธิพานิช. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างหลักฆราวาสธรรมกับประสิทธิภาพการปฏิบัติหน้าที่ของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลในเขตอำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2(2), 24-36.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. (2566). อัตรากำลังขององค์การบริหารส่วนจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. สืบค้น 2 ตุลาคม 2566, จาก https://shorturl.asia/HntaM
Creswell, J. W. (2014). Research Design: Qualitative, Quantitative, And Mixed Methods Approaches (4th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.
