พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดของเทศบาลตำบลท่าวังผา อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน

Ponngphat  Phutmuen; Theeratas  Rojkitjakul

Authors

Ponngphat Phutmuen Tha Wang Pha Subdistrict Municipality, Nan Province
Theeratas Rojkitjakul Mahachulalongkornrajavidyalaya University, Nakhon Nan Buddhist Campus

Keywords:

Buddhist Integration, Drug Prevention and Problems Solving, Tha Wang Pha Subdistrict Municipality

Abstract

Objectives of this research article were: 1. To study the level of drug prevention and problem-solving efforts implemented by Tha Wang Pha Sub-district Municipality. 2. To compare opinions on drug prevention and problem-solving efforts of Tha Wang Pha Sub-District Municipality, classified by personal factors. and 3. To propose a Buddhist-integrated approach to promote drug prevention and problem-solving efforts of Tha Wang Pha Sub-District Municipality, conducted by the quantitative research method using 372 samples who were residents in the area. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation. The qualitative research collected data from 10 key informants and analyzed by descriptive interpretation.

The research findings revealed that: 1. The overall level of drug prevention and problem-solving efforts of Tha Wang Pha Sub-District Municipality was at a high level ( $\bar{x}$ =4.38). When considering each aspect, participation in receiving benefits was found to be at the highest level ( $\bar{x}$ =4.52). 2. A comparison of opinions on drug prevention and problem-solving efforts of Tha Wang Pha Sub-Dstrict Municipality, classified by personal factors, gender, age, education, occupation, and income-showed no significant differences. Therefore, research the hypotheses were rejected. 3. Regarding the Buddhist-integrated approach to promoting drug prevention and problem-solving efforts of Tha Wang Pha Subdistrict Municipality, it was found that the application of Sammappadhana 4 played an important role. This approach helped raise public awareness of the dangers of drugs and encouraged meditation practice to develop mindfulness, enabling individuals to remain aware of and resist temptations related to drug use. Additionally, building networks among families, communities, and monasteries helped provide encouragement and support, preventing former drug users from relapsing.

References

ประเสริฐ เมฆมณี. (2543). ตำรวจและกระบวนการยุติธรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์บพิธการพิมพ์.

กาญจนา แก้วเทพ. (2540). ภาพรวมของการพัฒนาองค์กรชุมชน: องค์กรชุมชน กลไกเพื่อแก้ปัญหาและพัฒนาสังคม. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

บุรฉัตร จันทร์แดง. (2560). บทวิเคราะห์สถานการณ์ปัญหายาเสพติดในปัจจุบัน. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา, 4(2), 37-56.

ศศิวิมล คำเมือง. (2565). นโยบายสาธารณะด้านการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดของประเทศไทย. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 22(2), 409-420.

เสมอ แสงสนธิ์. (2559). ยุทธศาสตร์การป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดในเยาวชนโดยชุมชนในจังหวัดกำแพงเพชร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 22(1), 107-118.

ณัฐพล วิระขันคำ. (2567). การประยุกต์หลักอปริหานิยธรรมเพื่อการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดในพื้นที่ตำบลน้ำปาย อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ปัญญา โสภาสุวพันธุ์. (2566). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปริหานิยธรรมของเทศบาลตำบลสระกระโจม อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเฉลิม ถิรปุญฺโญ (ดีเลิศ). (2565). ศึกษาการพัฒนามนุษย์ตามหลักสัมมัปปธาน 4 ในพระพุทธศาสนาเถรวาท (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา) พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูธรรมธรรัตนะ รตนเทโว (หลวงเทพ). (2564). บทบาทพระสงฆ์ในการป้องกันปัญหายาเสพติดในอำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี (สารนิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาธนกร กตปุญโญ (ดรกมลกานต์). (2561). พุทธวิธีในการดำเนินการบําบัดผู้เสพยาเสพติดของสถานพักฟื้นวัดถ้ำกระบอก (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูปลัดสมศักดิ์ ธนวํโส (ปิติสิทธิตระกูล). (2560). การมีส่วนร่วมของพระสงฆ์วัดอ้อมน้อยกับสถานีตำรวจภูธรในการแก้ไขปัญหายาเสพติด ในอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร (สารนิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ภิสรินธันญ์ อนุคุต. (2566). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ขององค์การบริหารส่วนตำบลฝายแก้ว อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์).พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สนธยา สิทธิเกรียงไกร. (2558). การเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนตามนโยบายการป้องกันยาเสพติดตามหลักฆราวาสธรรมในตำบลสวนแตง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

นพดล มโนแสง. (2565). การมีส่วนร่วมของภาคประชาชนในการป้องกันและแก้ไขหมอกควันไฟป่า ในพื้นที่อำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

งานทะเบียนราษฎรอำเภอท่าวังผา. (2567). ข้อมูลทะเบียนราษฎรอำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน (อัดสำเนา).น่าน: ที่ว่าการอำเภอท่าวังผา.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.

Cohen, J. M. & Uphoff N. T. (1997). Rural Development participation: Concept and Measures for Project Design Implementation and Evolution Rural Development Committeecenter for International Studies. New York: Longman.