GUIDELINES FOR THE ADMINISTRATION OF DHAMMA STUDIES EDUCATION UNDER THE DIGITAL CONTEXT

Authors

  • Phrakhru Sitthiwatthanakhun (Phonphrom Sonmithong) Wat Krachang, Bangkok

Keywords:

Management, Buddhist doctrinal studies, Digital

Abstract

This academic article aimed to propose guidelines for managing Buddhist doctrinal studies, Phra Pariyattidhamma, Dhamma Division within the context of a digital society. It responded to ongoing social transformation and current educational needs, with the purpose of enhancing educational efficiency and developing competent religious successors who were well-prepared for future changes.

The findings indicated that Phra Pariyattidhamma, Dhamma Division education had progressively expanded educational opportunities for both monastics and laypeople, while also systematically elevating the standards of Buddhist knowledge. This development was implemented under the Buddhist Pariyatti Education Act B.E. 2562, which clearly defines curriculum structure and learner competencies. Digital transformation has become increasingly influential in Buddhist dissemination and in the management of Phra Pariyattidhamma education, with technology serving as a key tool for improving both learning effectiveness and administrative efficiency.

Four key approaches could be proposed for the management of Dhamma studies within the context of digital transformation: 1) Enhancing monastic school administration through digital systems, including registration, examinations, and reporting; 2). Developing digital competencies among educational personnel by transforming teachers into learning facilitators; 3). Implementing blended learning that integrates classroom instruction with online learning media; and 4) Establishing online educational networks among monastic schools to raise standards and reduce educational inequality.

References

กองธรรมสนามหลวง. (2548). การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกธรรม. กรุงเทพฯ: อาทร การพิมพ์.

กองพุทธศาสนศึกษา. (2569). ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกธรรม. สืบค้น 25 มิถุนายน 2569, จาก https://deb.onab.go.th/th/content/page/index/id/6121

กองพุทธศาสนสถาน สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2554). การพัฒนาวัดสู่ความเป็นมาตรฐาน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

ปุณณิฐฐา มาเชค. (2565). การบริหารองค์กรทางการศึกษาในยุคดิจิทัล. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). (2546). บทบาทของสถาบันพระพุทธศาสนากับการจัดการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.

พระมหาสมพงษ์ เกศานุช. (2561). รูปแบบการพัฒนาการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกธรรมและแผนกบาลีของสำนักศาสนศึกษาในเขตปกครองคณะสงฆ์ภาค 8 (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

พระมหาสุพรเทพ เทวชโย และคณะ. (2567). ความจำเป็นของพระสงฆ์ไทยกับการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในปัจจุบัน. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(2), 12-24.

พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2562. (2562, 16 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136 ตอนที่ 50 ก. หน้า 11-20.

สำนักงานเจ้าคณะภาค 8. (2560). การประชุมพระสังฆาธิการระดับเจ้าอาวาส รองเจ้าอาวาส และผู้ช่วยเจ้าอาวาส ในเขตปกครองคณะสงฆ์ภาค 8 ประจำปี 2560 (เอกสารประกอบการประชุม, เอกสารอัดสำเนา). กรุงเทพฯ: สำนักงานเจ้าคณะภาค 8.

สำนักงานแม่กองธรรมสนามหลวง. (2567). หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกธรรมสนามหลวง พุทธศักราช 2567. กรุงเทพฯ: สำนักงานแม่กองธรรมสนามหลวง.

Downloads

Published

2026-08-30

How to Cite

(Phonphrom Sonmithong), P. S. (2026). GUIDELINES FOR THE ADMINISTRATION OF DHAMMA STUDIES EDUCATION UNDER THE DIGITAL CONTEXT. Journal of Buddhist Innovation and Management, 9(4), 288–299. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bim/article/view/297526