DIGITAL PUBLIC ADMINISTRATION AND PUBLIC SECTOR MANAGEMENT IN THE ERA OF ARTIFICIAL INTELLIGENCE
Keywords:
Digital Public Administration, Public Sector Management, Artificial Intelligence (AI)Abstract
This academic article aimed to examine “Digital Public Administration and Public Sector Management in the Era of Artificial Intelligence” by analyzing the concepts, roles, significance, opportunities, and challenges of applying digital technologies and artificial intelligence (AI) in public sector management. The findings indicated that digital public administration focuses on integrating information technology and digital innovations to enhance public sector governance in order to improve efficiency, transparency, responsiveness, and the effective delivery of public services to citizens. Artificial intelligence plays a crucial role in big data analytics, scenario forecasting, policy decision support, resource management, and the development of intelligent public services. These applications contributed to greater accuracy in government operations, cost reduction, and improved service quality. In addition, AI supports the advancement of digital government systems, inter-agency data integration, and integrated public administration, which enhances policy effectiveness, reduces operational redundancy, increases accessibility to public services, and promotes citizen engagement through digital platforms. However, the implementation of AI in the public sector still faces several challenges, including digital infrastructure limitations, workforce skill development, cybersecurity risks, personal data protection, digital inequality, and ethical concerns. Therefore, the public sector should strengthen human resource capabilities, establish appropriate laws and standards to govern the use of AI, and promote digital governance based on transparency, accountability, and public participation. This will enable public administration to respond to citizens’ needs more efficiently, fairly, and sustainably, ultimately contributing to the modernization of the bureaucratic system and the improvement of public sector governance in the future.
References
กัณฑ์ชิสา เจริญกิจธินันภ์ และคณะ. (2569). การพัฒนาการบริหารภาครัฐอัจฉริยะ พลวัตใหม่แห่งการบริการสาธารณะในยุคดิจิทัล. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 9(2), 316–326.
ฉัตรณพัฒน์ แก้วเลิศตระกูล. (2568). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารราชการแผ่นดินของไทย: กรณีศึกษานโยบาย THAILAND DIGITAL GOVERNMENT. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(10), 223–232.
ทนงศักดิ์ เหมือนเตย. (2563). รัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ไทย: ความหมายที่เปลี่ยนแปลงและพัฒนาการ. วารสารอินทนิลทักษิณสาร มหาวิทยาลัยทักษิณ, 15(2), 129-152.
พระราชบัญญัติการบริหารงานและการให้บริการภาครัฐผ่านระบบดิจิทัล พ.ศ. 2562. (2562, 22 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136 ตอนที่ 67 ก. หน้า 57-66.
วีระ สระทองแก่น และคณะ. (2565). นโยบายรัฐบาลดิจิทัลเพื่อบริการสาธารณะ. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 9(6), 245–256.
ศิรินันท์ ทิพย์เจริญ. (2562). ธรรมาภิบาลกับการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไทย. Thai Interdisciplinary and Sustainability Review, 1(2), 97–103.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุธีญา พรหมมาก. (2568). การบริหารงานราชการไทย: แนวคิดและทิศทางจากการวิเคราะห์เชิงประจักษ์. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 8(2), 264–282.
อนันตชัย แก้วศรีงาม. (2568). ปัจจัยสู่ความสำเร็จ: นโยบายภาครัฐการนำระบบดิจิทัลในการยกระดับการบริการประชาชนในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 8(6), 292–306.
อนุศักดิ์ ฉิ่นไพศาล. (2563). องค์การและการจัดการสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
อรพินทร์ พญาพิทักษ์สกุล. (2568). เปลี่ยนผ่านสู่รัฐบาลดิจิทัล: อนาคตการบริการภาครัฐของไทย. วารสารบัณฑิตศึกษาวิชาการ, 3(4), 181–197.
อรุณัฐ ปุณยกนก. (2567). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย: การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อความสำเร็จ. วารสารบัณฑิตศึกษาวิชาการ, 2(4), 42–53.
Dunleavy, P., Margetts, H., Bastow, S., & Tinkler, J. (2006). Digital era governance: IT corporations, the state, and e-government. Oxford: Oxford University Press.
UNESCO. (2021). Recommendation on the Ethics of Artificial Intelligence. Paris: UNESCO.
United Nations Environment Programme. (2024). Global Waste Management Outlook 2024: Beyond an Age of Waste—Turning Rubbish into a Resource. Nairobi, Kenya: United Nations Environment Programme. Retrieved 10 June, 2026, From https://www.unep.org/resources/report/global-waste-management-outlook-2024-youth-beyond-age-waste-turning-rubbish
Valle-Cruz, D., Criado, J. I., Sandoval-Almazán, R., & Gil-Garcia, J. R. (2020). Assessing the public policy-cycle framework in the age of artificial intelligence: From agenda-setting to policy evaluation. Government Information Quarterly, 37(4), 101509.
Wirtz, B. W., Weyerer, J. C., & Geyer, C. (2019). Artificial intelligence and the public sector—Applications and challenges. International Journal of Public Administration, 42(7), 596–615.
World Bank. (2026). What a Waste 3.0: Global Snapshot of Solid Waste Management toward Circularity until 2050. Washington: World Bank.
World Economic Forum. (2023). Digital Transition Framework: An Action Plan for Public-Private Collaboration. Geneva: World Economic Forum.
