องค์กรที่ยืดหยุ่นในโลกแห่งความไม่แน่นอน: การบูรณาการเชิงยุทธศาสตร์เพื่อการปรับตัวอย่างยั่งยืน
คำสำคัญ:
ความยืดหยุ่นขององค์กร, การบูรณาการเชิงยุทธศาสตร์, การปรับตัวอย่างยั่งยืนบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้เป็นการสังเคราะห์องค์ความรู้เกี่ยวกับความยืดหยุ่นขององค์กรภายใต้บริบทของวิกฤตการณ์ที่ยืดเยื้อ โดยใช้การทบทวนวรรณกรรม และการวิเคราะห์เชิงสังเคราะห์ เพื่อนำเสนอโมเดลความยืดหยุ่นสามชั้น ซึ่งประกอบด้วยภาวะผู้นำเชิงยุทธศาสตร์ ขีดความสามารถขององค์กร และห่วงโซ่อุปทาน และสุขภาวะของบุคลากร
ผลการสังเคราะห์นำไปสู่ข้อเสนอสำคัญ 3 ประการ 1. องค์ประกอบทั้งสามเชื่อมต่อกันเป็นวงจรปิด มิใช่ลำดับชั้นแบบเส้นตรง กล่าวคือ บทบาทของผู้นำอยู่ที่การกำหนดเงื่อนไขสุขภาวะของบุคลากร สุขภาวะของบุคลากรกำหนดคุณภาพของขีดความสามารถเชิงพลวัต และผลการดำเนินงานย้อนกลับมากำหนดความชอบธรรมของผู้นำ คุณสมบัติเชิงวงจรดังกล่าวอธิบายว่าเหตุใดความเปราะบางเพียงจุดเดียวจึงลุกลามได้ทั้งระบบผ่านผลกระทบแบบลูกโซ่และผลกระทบต่อเนื่อง 2. ความยืดหยุ่นขององค์กรเป็นคุณสมบัติที่ปรากฏขึ้นจากคุณภาพของจุดเชื่อมต่อระหว่างชั้น มิใช่ผลรวมของความเข้มแข็งรายองค์ประกอบ และ 3. ความยืดหยุ่นเป็นกระบวนการสะสมขีดความสามารถอย่างต่อเนื่อง องค์กรจำเป็นต้องดำเนินกระบวนการรับรู้การเปลี่ยนแปลง การใช้ประโยชน์จากโอกาส และการปรับเปลี่ยนทรัพยากรซ้ำอย่างต่อเนื่อง ซึ่งคุณภาพของกระบวนการขึ้นอยู่กับข้อมูลที่ไหลเวียนจากระดับปฏิบัติการ และจึงขึ้นอยู่กับความปลอดภัยทางจิตวิทยาของบุคลากร ข้อเสนอทั้งสามต่อยอดจากกรอบแนวคิดเดิมในสองประการ คือ การขยายหน่วยวิเคราะห์ให้ครอบคลุมห่วงโซ่อุปทานภายนอก และการกำหนดให้สุขภาวะของบุคลากรเป็นองค์ประกอบเฉพาะของความยืดหยุ่น มิใช่มาตรการสวัสดิการที่แยกจากยุทธศาสตร์ นัยเชิงบริหาร คือ ผู้บริหารควรประเมินและลงทุนที่จุดเชื่อมต่อระหว่างชั้น โดยใช้ตัวชี้วัดที่สะท้อนคุณภาพการส่งผ่านระหว่างองค์ประกอบ
เอกสารอ้างอิง
Bahaman, N. F., Syamsi, N. S. F. M., & Moulton, N. H. (2025). The factors of burnout among working women. International Journal of Research and Innovation in Social Science, 9(4), 76–87.
Barney, J. B. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99–120.
Claire, J. (2025). Impact of digital leadership on organizational resilience in the face of crisis: A study of the Netherlands. International Journal of Leadership and Governance, 5(3), 35–46.
Giang, L. H. (2025). Crisis management and organizational resilience: A framework for long-term recovery and growth. In Proceedings of the International Conference on Contemporary Studies in Social Sciences (ICSSSS 2025) (pp. 44–54). Atlantis Press.
Hazam, A., & Ouhna, L. (2025). Contribution of organizational resilience factors to the organizational performance of supply chain actors in the construction sector. In A. O. Abdellah, et al. (Eds.), In Proceedings of the International Conference on Multidisciplinary Research in Management and Economics (ICMRME 2025) (pp. 247–253). Atlantis Press.
Inkpen, P. (2026). Strategic leadership and organisational resilience in a disrupted world: An LCP Nexus™ perspective. SBS Journal of Applied Business Research, (13th SBS International Research Conference 2025), 117–123.
Marmulyak, A., Antonenko, K., & Pienov, V. (2026). Psychological resilience of teams and leaders during prolonged crises. Social Development: Economic and Legal Issues, (13).
Negi, P., Jaiswal, A., & Rekunenko, I. (2025). Supply chain resilience, organizational effectiveness, and firm performance: A systematic review and future research agenda. SAGE Open, 15(4).
Tang, Y. L., Raffone, A., & Wong, S. Y. S. (2025). Burnout and stress: New insights and interventions. Scientific Reports, 15(1), Article 8335.
Wieland, A., & Wallenburg, C. M. (2013). The influence of relational competencies on supply chain resilience: A relational view. International Journal of Physical Distribution & Logistics Management, 43(4), 300–320.


