การพัฒนาโปรแกรมสร้างเสริมความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางสังคมสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาโปรแกรมสร้างเสริมความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางสังคมสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย มีวิธีการดำเนินการวิจัยคือ ขั้นที่ 1 ศึกษาเอกสาร ตำรา และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางสังคม ทฤษฎีการกำกับอารมณ์ และแนวคิดทักษะชีวิต ขั้นที่ 2 วิเคราะห์และสรุปผลข้อมูล ขั้นที่ 3 สร้างและพัฒนาโปรแกรมสร้างเสริมความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางสังคมสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย และขั้นที่ 4 ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน จากนั้นปรับปรุงโปรแกรมแล้วนำไปทดลองใช้กับนักศึกษาที่มีระดับความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางสังคมน้อยกว่าคนทั่วไป จำนวน 10 คน แล้วนำมาปรับปรุงอีกครั้งให้มีความสมบูรณ์ ผลการวิจัย พบว่า 1. องค์ประกอบความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางสังคมของนักศึกษา ประกอบด้วย การตระหนักรู้ตนเอง การตระหนักรู้สังคม การมีสัมพันธภาพ และการจัดการอารมณ์ตนเอง และทฤษฎีการกำกับอารมณ์ร่วมกับแนวคิดทักษะชีวิตมีความเหมาะสมที่จะนำมาเป็นพื้นฐานในการพัฒนาโปรแกรมสร้างเสริมความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางสังคมสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย 2. องค์ประกอบของกิจกรรมโปรแกรม ประกอบด้วยชื่อกิจกรรม วัตถุประสงค์ แนวความคิด ขั้นตอนในการดำเนินกิจกรรม สื่อการเรียนรู้ 3. กิจกรรมโปรแกรมที่พัฒนาขึ้นมี 10 กิจกรรม ระยะเวลาการจัดโปรแกรม 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน วันละ 1 ชั่วโมง และ 4. โปรแกรมที่พัฒนาขึ้น มีค่าความตรงเชิงเนื้อหาองค์ประกอบของกิจกรรม เท่ากับ 1.00 กิจกรรมทั้ง 10 กิจกรรม มีค่าดัชนีความสอดคล้องเฉลี่ย เท่ากับ 0.94 และการจัดกิจกรรมโปรแกรม มีค่าดัชนีความสอดคล้องเฉลี่ย เท่ากับ 1.00
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เจ้าของบทความมิได้คัดลอก หรือละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้ใด หากเกิดการละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าวิธีใด หรือการฟ้องร้องไม่ว่ากรณีใด ๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้ กองบรรณาธิการวารสารศึกษาศาสตร์ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องทั้งสิ้น ให้เป็นสิทธิ์ของเจ้าของบทความที่จะดำเนินการ
เอกสารอ้างอิง
Albrecht, G. A. (2005). Solastalgia: A new concept in human health and identity. Activism, Nature, 41(3), 44–59.
Chaksomsak, N. (2020). Development of university students’ happiness enhancement program applying social and emotional learning theory with Roy’s adaptation theory (Doctoral dissertation). Chulalongkorn University.
Choomponpongsak, A., & Ruannakarn, P. (2018). Guidelines for developing a program to enhance social skills of non-formal education youth in Maha Sarakham Province. Journal of Humanities and Social Sciences Mahasarakham University, 14, 103–111.
Chubdari, A., Rasuli, M., & Barzi, H. K. (2016). Effectiveness of emotion regulation training on reduction of symptoms in students with oppositional defiant disorder. International Journal of Emergency Mental Health and Human Resilience, 18(1), 1081–1085.
Clark, A. E. (2016). SWB as a measure of individual well-being. Oxford University Press.
Department of Mental Health, Ministry of Public Health. (1998). Manual for life skills education through participatory learning. Department of Mental Health.
Goleman, D. (1998). Working with emotional intelligence. Bantam Books.
Goleman, D. (2006). Social intelligence: The new science of social relationships. Bantam Books.
Gross, J. J., & Jazaieri, H. (2014). Emotion, emotion regulation, and psychopathology: An affective science perspective. Clinical Psychological Science, 2(4), 387–401. DOI: 10.1177/2167702614536164
Health Education Division, Ministry of Public Health. (1999). Concepts, theories, and their applications in health education and behavior change. Health Education Division.
Imem, S., & Kotbunggkair, W. (2020). Expressive therapy-based social competence development program for children and youth: A case study of the Children and Youth Council of Surin Province. Proceedings of the Academic Seminar on Social Work and Social Welfare: Unlocking Inequality for Sustainability, Faculty of Social Administration, Thammasat University, 236–250.
Jamali, S., et al. (2016). The effect of life skills training on mental health of Iranian middle school students:
A preliminary study. Iranian Journal of Psychiatry, 11(4), 269–272.
Kaewkangwan, S. (2006). Developmental psychology across the lifespan: Adolescence to older adulthood (9th ed.). Thammasat University Press.
Khumrod, N., & Soonthornchaiya, R. (2017). The effects of the emotion regulation program on depression symptoms among patients with major depression. The Journal of Psychiatric Nursing and Mental Health, 37(2), 136–152.
Koedin, S., Wuttiapha, S., & Bantumphon, N. (2019). Effects of life skills program on knowledge and life skills to prevent sexual assault in female secondary school students. The Journal of Psychiatric Nursing and Mental Health, 33(1), 128–145.
Lertsrimongkol, P., & Visessuvanapoom, P. (2012). Effects of an emotional regulation training program on teamwork skills of sixth grade students. E-Journal in Education (OJED), 7(1), 1042–1056.
Marashi, F., & Nikmanesh, Z. (2018). The effectiveness of emotion regulation training with a positive thinking approach in quality of life and its dimensions among children with cancer. Jundishapur Journal of Chronic Disease Care, 7(1), 1–7.
Ministry of Education. (2008). Guidelines for integrated learning activities. Bureau of Academic Affairs and Educational Standards.
Moulier, V., et al. (2019). Effects of a life-skills-based prevention program on self-esteem and risk behaviors in adolescents: A pilot study. BMC Psychology, 7(82), 1–10.
Noipayak, N. (2012). Social intelligence: The practice of building social skills for smart children. Rukluk Group Publishing.
Padasri, W. (2017). The development of emotional and social intelligence among vocational students using a life skills training program (Master’s thesis). Burapha University
Phrommanat, P. (2018). The effects of an emotion regulation program on the social and emotional competency of children from divorced families (Master’s thesis). Thammasat University.
Pradabkaew, S. (2014). Effects of life skills program management on abilities of coping with emotions of lower secondary school students (Master’s thesis). Chulalongkorn University.
Raimundo, R., Marques-Pinto, A., & Lima, M. L. (2013). The effects of a social-emotional learning program on elementary school children: The role of pupils' characteristics. Psychology in the Schools, 50(2), 165–180.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49–60.
Saengkaew, P. (2014). Student’s health promotion by exercising: Aerobic dance. SDU Research Journal, 7(3), 31–44. [in Thai].
Salovey, P., & Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition and Personality, 9(3), 185–211. DOI: 10.2190/DUGG-P24E-52WK-6CDG
Suwanasaeng, N. (2017). The effect of life-skill development program on emotional intelligence of female adolescents in homes for children (Master’s thesis). Prince of Songkla University.
Thanthong, S. (2022). Social intelligence: The essential attribute of pre-service teachers. Journal of Graduate Studies Valaya Alongkorn Rajabhat University, 16(3), 270–284.
Thongied, K., & Chaiyaprom, D. (2018). Emotional intelligence and stress of nursing students at Faculty of Nursing, Suratthani Rajabhat University. Suratthani Rajabhat Journal, 5(2), 213–231.
Thorndike, E. L. (1920). The reliability and significance of tests of intelligence. Journal of Educational Psychology, 11(5), 284–287. DOI: 10.1037/h0074443
World Health Organization. (1997). Life skills education in schools. Geneva, Switzerland: WHO.
