ประสิทธิผลของการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษแบบปรับเหมาะตามลีลาการเรียนรู้และบุคลิกภาพของนักศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การออกแบบการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพจำเป็นต้องพิจารณาถึงลีลาการเรียนรู้ของผู้เรียนเป็นส่วนสำคัญ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) ศึกษาลีลาการเรียนรู้ตามช่องทางการรับรู้และลีลา การเรียนรู้ตามแบบบุคลิกภาพของผู้เรียน 2) พัฒนาและประเมินประสิทธิผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามลีลาการเรียนรู้ของผู้เรียน และ 3) ประเมินความพึงพอใจต่อกิจกรรมการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้เรียนชั้นปีที่ 1 ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการนำตน จำนวน 22 คน แบบแผนการทดลองเป็นแบบกลุ่มเดียววัดผลก่อนหลัง ระยะเวลาในการทดลองจำนวน 15 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบวัดลีลาการเรียนรู้ของผู้เรียนจำแนกตามช่องทางการรับรู้และบุคลิกภาพ 2) กิจกรรมการเรียนรู้ตามช่องทางการรับรู้และบุคลิกภาพของผู้เรียน 3) แบบประเมินประสิทธิผลของกิจกรรมการเรียนรู้ฯ และ 4) แบบประเมินความพึงพอใจของผู้เรียน การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยการหาค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการหาค่าประสิทธิผล ผลการวิจัย พบว่า 1) ลีลาการเรียนรู้ของผู้เรียนจำแนกตามช่องทางการรับรู้ พบว่า ผู้เรียนมีลีลาการเรียนรู้ แบบการดูหรือมองเห็น (Visual Learning Style) คิดเป็นร้อย 75.97 และลีลาการเรียนรู้ตามแบบของบุคลิกภาพของผู้เรียนเป็นแบบพึ่งพา (Dependent Personality) คิดเป็นร้อยละ 90 2) ผลการประเมินประสิทธิผลของการจัดการเรียนรู้ตามลีลาการเรียนรู้ของผู้เรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน โดยค่าประสิทธิผลก่อนเรียนอยู่ที่ 0.25 และค่าประสิทธิผลหลังเรียนอยู่ที่ 0.72 3) ผู้เรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ตามลีลาการเรียนรู้ของผู้เรียนอยู่ในระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เจ้าของบทความมิได้คัดลอก หรือละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้ใด หากเกิดการละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าวิธีใด หรือการฟ้องร้องไม่ว่ากรณีใด ๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้ กองบรรณาธิการวารสารศึกษาศาสตร์ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องทั้งสิ้น ให้เป็นสิทธิ์ของเจ้าของบทความที่จะดำเนินการ
เอกสารอ้างอิง
Barbe, W. B., & Swassing, R. H. (1979). Teaching through modality strengths: Concepts and practices. Columbus, Ohio: Zaner Bloser.
Changthong, J. (2016). Learning styles of students in information science and library science Faculty of Arts Silpakorn University. Nakhon Pathom: Silpakorn University. [in Thai]
Chinaphong, T. (2019). Learning styles among undergraduate physical education and sports science students, North Bangkok University. CMU Journal of Education, 2(2), 23-33. [in Thai]
Goodman, N. R. (1994). Cross-cultural training for the global executive. In R. W. Brislin & T. Yoshida (eds), Improving Intercultural Interactions. Thousand Oaks, CA: Sage.
Grasha, A. W., & Reichman, S. W. (1975). Learning style diagnostics the Grasha and Reichman student learning style scale. Ohio: Faculty Resource, University of Cincinnati.
Iaosanurak, C., Chunlasewok,C., Buabangplu,and, P., & Suksangprasit, J. (2017). The relationships between genders’ subject academic achievement and personality with learning style of student teachers. Journal of Graduate Studies Valaya Alongkron Rajabhat University, 11(1), 33-43. [in Thai]
Intakaew, A., Naiyapat, O., & Chansem, A. (2017). A study of English language learning styles of Thai undergraduates: A mixed method research. Research Methodology and Cognitive Science, 15(1), 36-53. [in Thai]
Khemmani, T. (2008). Learning style. Bangkok: The Publisher of Chulalongkorn University. [in Thai]
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Kolb, D. A., Rubin, I. M., & Osliand, J. (1991). Organization behavior reader. Englewood Cliffs, NJ: Practice-Hall.
Nimmanasutthi, D. (1992). Study of English language learning of students at the level of vocational diploma in the department of criminology, department of educational studies (Master thesis). Bangkok: Chulalongkorn University. [in Thai]
Nuampong, D. (2002). Problems of teaching English and needs for professional development of English language teachers at the mattayomsuksa 1 level in educational opportunity expansion schools. Nakhon Ratchasima: Nakhon Ratchasima Provincial Primary Education Office. [in Thai]
Phoothong, L. (2009). Model of English language teaching and learning in primary schools in the upper northern region. Chiang Mai: Faculty of Liberal Arts, Maejo University. [in Thai]
Prapphal, K. (2003). English proficiency of Thai learners and directions of English teaching and learning in Thailand. Journal of Studies in the English Language, 1, 6–12. [in Thai]
Rattanaphon, P. (1998) A study of learning and English learning strategies of mathayomsuksa 5 students of Triam Udom Suksa School, Bangkok Metropolis (Master thesis). Bangkok: Chulalongkorn University. [in Thai]
Sprenger, M. B. (2008). Differentiation through learning styles (2). California: Corwin Press.
Sriwattana, S. (2013). A Study of the learning styles of students studying Thai as a foreign language at National University of Singapore (Master thesis). Bangkok: Graduate School. [in Thai]
Thamabut, M. (2007). Learning styles. Retrieved March 2, 2012, from http://www.oknation.net/blog/nam-peth [in Thai]
Tomyay, R., & Thompson, M. (1982). Strategies for teaching nursing (2nd ed.). New York: John Wiley & Sons.
Witkin, H. A., Moore, C. A., Goodenough, D. R., & Cox, P. W. (1977). Field-dependent and field-independent cognitive styles and their educational implications. Review of Educational Research, 47(1), 1–64. https://doi.org/10.2307/1169967
Yusap, B. (2012). The Development of tertiary students’ English language learning autonomy through English for communication and study skills course. SDU Research Journal, 8(2), 189-204. [in Thai]
