การจัดการความรู้ของชุมชนเพื่อการจัดการทรัพยากรป่าชายเลน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพการจัดการทรัพยากรป่าชายเลน กระบวนการจัดการความรู้ของชุมชนเพื่อการจัดการทรัพยากรป่าชายเลน และปัจจัยสนับสนุนการจัดการความรู้ของชุมชนเพื่อการจัดการทรัพยากรป่าชายเลน ผ่านการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมในชุมชน บ้านบางกล้วยนอก ตำบลนาคา อำเภอสุขสำราญ จังหวัดระนอง วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา และนำเสนอข้อมูลเชิงพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า 1) ชุมชนมีการจัดการทรัพยากรป่าชายเลน 3 วิธี คือ การปลูกป่าชายเลน การปล่อยพันธุ์สัตว์น้ำ และกำหนดกฎระเบียบป่าชายเลน 2) กระบวนการจัดการความรู้ของชุมชน ประกอบด้วย 12 ขั้นตอน คือ การกำหนดหัวข้อความรู้ การแสวงหาความรู้ การสร้างความรู้ การจัดความรู้ให้เป็นระบบ การประมวลและกลั่นกรองความรู้ การเข้าถึงความรู้ การแลกเปลี่ยนและแบ่งปันความรู้ การถ่ายโอนความรู้ การเรียนรู้ การนำความรู้ไปใช้ การจัดเก็บความรู้ และการประเมินผลความรู้ 3) ปัจจัยสนับสนุนการจัดการความรู้ ประกอบด้วย 17 ปัจจัย คือ การมีส่วนร่วมของสมาชิก ลักษณะกิจกรรมการเรียนรู้ การมีเป้าหมายและผลประโยชน์ร่วมกัน ผู้นำและภาวะผู้นำ โอกาสในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ทีมขับเคลื่อนการจัดการความรู้ การบริหารจัดการ การติดต่อสื่อสารของคนในชุมชน องค์ความรู้และทักษะของคนในชุมชน ความสัมพันธ์ของสมาชิกในชุมชน วัฒนธรรมของชุมชน การยกย่อง ชมเชย และให้รางวัล การวัดและประเมินผล โครงสร้างของชุมชน ประวัติศาสตร์การต่อสู้ของชุมชน การสนับสนุนจากหน่วยงานภายนอก และเทคโนโลยีสารสนเทศ
Article Details
เจ้าของบทความมิได้คัดลอก หรือละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้ใด หากเกิดการละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าวิธีใด หรือการฟ้องร้องไม่ว่ากรณีใด ๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้ กองบรรณาธิการวารสารศึกษาศาสตร์ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องทั้งสิ้น ให้เป็นสิทธิ์ของเจ้าของบทความที่จะดำเนินการ
เอกสารอ้างอิง
Aksornkoae, S. (1999). Mangrove ecology and management. Bangkok: Kasetsart University Press. [in Thai]
Appleton, J. V. (1995). Analyzing qualitative interview data: Addressing issues of validity and reliability. Journal of Advanced Nursing, 22, 993-997.
Boonyakit, B., et al. (2004). Knowledge Management, from Theory to Practice. Bangkok: Jirawat Express. [in Thai]
Chantavanich, S. (2009). Qualitative research methodology (17th ed.). Bangkok: Chulalongkorn University Press. [in Thai]
Demarest, M. (1997). Understanding knowledge management. Long Range Planning, 30(3), 374-384.
Department of Marine and Coastal Resources. (2009). Master Plan for Mangrove Management in Thailand. Bangkok: Ministry of Natural Resources and Environment. [in Thai]
Heisig, P. (2001). Knowledge management: Best practices in Europe. New York: Springer Verlag.
Kucza, t. (2001). Knowledge management process mode. U.S.A.: Harvard Business School Press.
Leonard-Barton, D. (1995). Wellsprings of Knowledge: Building and sustaining the sources of innovation. Boston: Harvard Business School Press.
Makaew, P. (2013). The management of the community forest in Baan Don-Moon, Muang Chum Sub District, Wiang Chai District, Chiang Rai Province. Area Based Development Research Journal, 5(6), 38-53. [in Thai]
Marquardt, M. (2002). Building the learning organization: A system approach quantum improvement and success. New York: Mcgraw-Hill.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. New York: Oxford University Press.
Padungchat, D. Member of Naka Sub District Administration Organization, Amphoe Suksamran, Changwat Ranong. (23 April 2015). Interview. [in Thai]
Panich, V. (2005). Knowledge management: Practitioners issue. Bangkok: Sokjai Press. [in Thai]
Pravanpuk, W. (1995). The action research planner. Bangkok: Department of Education, Ministry of Education. [in Thai]
Probst, G., Raub, S., & Romhardt, K. (2000). Managing knowledge building blocks for success. England: John Willey & Sons.
Sanprang, N., Chaowakeeratipong, T. & Polprasert, P. (2015). The development of knowledge management strategies of primary schools under Kamphaeng Phet Primary Educational Service Area Office 1 and 2. Journal of Education, Naresuan University, 17(2), 13 – 26. [in Thai]
Santasombat, Y., et al. (2004). Ethnic ecological, genetic resources and community rights. Chiang Mai: Win Indesign. [in Thai]
Sedera, D., & Gable, G. (2010). Knowledge management competence for enterprise system success. Journal of Strategic Information System, 19, 296-306.
Soonthornnawaphat, S. (2007). Mangrove rehabilitation community guidelines. Bangkok: International Union for Conservation of Nature. [in Thai]
Sri–in, S. (2011). Community mangrove forest management on the Andaman coast, Thailand. Journal of Agroforestry and Environment Official of Agroforestry Society of Bangladesh: Bangladesh, 5, 55-59.
Sriphan, A. (2012). Knowledge management for communities empowerment follow sufficiently economy philosophy by communities learning centers based learning in Phitsanulok Province. Phitsanulok: Naresuan University. [in Thai]
Sukwong, S. (2007). Community forestry. Bangkok: Sarakadee. [in Thai]
Trapp, H. (1999). Benefits of an internet-based knowledge management system- measuring the effects. Retrieved August 19, 2014, from https://www.avinci.delcompetence/publikatinoeu/diplomarbeit-holge-trapp.pdf
Turban, et al. (2004). Information technology for management: Transforming organizations in the digital economy (4th ed.). New Jersey: John Wiley & Sons.
Wichan, B. (2004). Knowledge management in action. Bangkok: Expertnet. [in Thai]
Wichianpanya, P. (2004). Knowledge management: Basic and applied. Bangkok: Expertnet. [in Thai]
Wipawin, N. (2004). Knowledge management and knowledge center. Bangkok: S R Printing Mass Product. [in Thai]
Wiig, K. (2003). Knowledge management foundations. U.S.A.: Schema Press.
Wongprasert, C. (2005). Knowledge management for business firms. Bangkok: Expernet. [in Thai]
