การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาที่ส่งเสริมจิตวิทยาศาสตร์และทักษะการแก้ปัญหาสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา (A DEVELOPMENT OF SCIENCE INSTRUCTIONAL MODEL BASED ON STEM EDUCATION APPROACH TO ENHANCE SCIENTIFIC MIND AND PROBLEM SOLVING SKILLS FOR PRIMARY STUDENTS)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาที่ส่งเสริมจิตวิทยาศาสตร์และทักษะการแก้ปัญหาสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา โดยมีวัตถุประสงค์เฉพาะ คือ 1) การสร้างและหาคุณภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์สะเต็มศึกษาที่ส่งเสริมจิตวิทยาศาสตร์และทักษะการแก้ปัญหาสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา 2) ศึกษาผลการทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ฯ โดยมีขั้นตอนการวิจัย 2 ขั้นตอน ดั้งนี้ ขั้นตอนที่ 1 สร้างและหาคุณภาพรูปแบบการจัดการเรียนรู้ฯ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ 9 ท่าน และทดลองนำร่องเพื่อพิจารณาความเป็นไปได้กับนักเรียนที่ไม่ใช่กลุ่มตัวอย่าง จำนวน
1 ห้องเรียน ขั้นตอนที่ 2 ศึกษาผลการทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ โดยนำไปทดลองใช้กับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านจำบอน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพะเยา เขต 1 จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวน 15 คน ได้จากการเลือกแบบเจาะจง ทั้งนี้ผู้บริหารและคุณครูมีความสมัครใจและเต็มใจในการร่วมกิจกรรมการเรียนการสอน ผลการวิจัย พบว่า
1. ผลการสร้างและศึกษาคุณภาพรูปแบบ มีดังนี้
1.1 รูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น คือ รูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาที่ส่งเสริมจิตวิทยาศาสตร์และทักษะการแก้ปัญหา สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา มี 5 องค์ประกอบ คือ หลักการ วัตถุประสงค์ เนื้อหา กระบวนการจัดการเรียนรู้ การวัดและประเมินผล กิจกรรมการเรียนรู้มี 6 ขั้น คือ ขั้นท้าทายให้กระหายใคร่รู้ ขั้นมุ่งสู่การเก็บรวบรวมข้อมูล ขั้นตั้งศูนย์ร่วมวางแผนปฏิบัติการ ขั้นสานต่อการสร้างสรรค์ผลงาน ขั้นวิพากษ์ ทบทวน ชวนกันสะท้อน และขั้นป้อนผลลัพธ์กลับสู่สังคม โดยเมื่อจัดกิจกรรมการเรียนการสอนครบทั้ง 6 ขั้นแล้ว ผู้เรียนจะได้รับองค์ความรู้ที่เกิดจากการบูรณาการแบบสหวิทยาการครบทั้ง 4 ศาสตร์ ได้แก่ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมศาสตร์ และคณิตศาสตร์
1.2 รูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก
1.3 ผลการทดลองนำร่องเพื่อหาค่าดัชนีประสิทธิผล พบว่า ค่าดัชนีประสิทธิผลมีค่าเท่ากับ 0.62113
2. ผลของการทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ พบว่า
2.1 นักเรียนมีจิตวิทยาศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
2.2 นักเรียนมีทักษะการแก้ปัญหาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
2.3 นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
2.4 ครูและนักเรียนมีความคิดเห็นว่าการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา เป็นการเปิดโอกาสให้นักเรียนได้แสดงออกทางความคิดและการปฏิบัติ นักเรียนเรียนรู้อย่างกระตือรือร้น และมีความสุขเป็นการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่ยึดผู้เรียนเป็นสำคัญ ส่งผลให้นักเรียนสามารถแก้ปัญหาได้อย่างสร้างสรรค์และก่อให้เกิดนวัตกรรมสิ่งประดิษฐ์ใหม่
Article Details
เจ้าของบทความมิได้คัดลอก หรือละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้ใด หากเกิดการละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าวิธีใด หรือการฟ้องร้องไม่ว่ากรณีใด ๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้ กองบรรณาธิการวารสารศึกษาศาสตร์ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องทั้งสิ้น ให้เป็นสิทธิ์ของเจ้าของบทความที่จะดำเนินการ
เอกสารอ้างอิง
2. Arends, B. (1999). Practical instructional design: Applying the basics to your online course. Retrieved May 2, 2012, from https://leahi.kcc.hawaii.edu/org/tcon99/papers/arend.html
3. Chaolumbua, S. (2015). Development of an additional STEM integrated science curriculum on “Sugar Cane” for the 9th grade students. Journal of Education Srinakharinwirot University, 26(1), 224-226. [in Thai]
4. Dowey, A. L. (2013). Attitudes, interest, and perceived self-efficacy toward science of middle school minority female students: Considerations for their low achievement and participation in STEM disciplines (Doctoral dissertation). California: University of California.
5. Hamra, K., & Samahito, C. (2016). STEM education activity provision on good products in Roi Et to develop problem- solving ability in young children. Journal of Kasetsart educational review, Kasetsart University, 31(3), 153-158. [in Thai]
6. Jitaree, R., Uaiy, V., & Keawurai, W. (2017). The development of instruction model based on constructivist learning theory and STEM Education approach to enhance analysis thinking and scientific literacy for Mathayomsuksa 1 student. Journal of Education Naresuan University, 19(2), 202-212. [in Thai]
7. Joyce, B. R., & Weil, E. A. (2004). Model of teaching (7th ed.). London: Allyn & Bacon.
8. Kaewurai, W. (2010). A development of learning management model for developing quality of learner leading to moral, wisdom, and learning society. Journal of Graduate Studies in Northern Rajabhat Universities, 6(15), 11-30. [in Thai]
9. Khammani, T. (2011). Instructional of model: A variety of choices (7th ed.) Bangkok: Chulalongkorn University Press. [in Thai]
10. Kijkuakul, S. (2015). STEM Education (Part II): How to integrate STEM Education in classroom teaching. Journal of Education Naresuan University, 17(3), 154-160. [in Thai]
11. Klomim, K. (2016). Learning management based on STEM Education for student teachers. Journal of Education Naresuan University, 16(2), 129-139. [in Thai]
12. Paugsuntrar, S. (2010). Development of a scientific mind test for primary school students. (Doctor dissertation). Bangkok: Chulalongkorn University. [in Thai]
13. Pongpaiboon, P. (2009). Create a nation by education. Bangkok: Thai Watanapanich. [in Thai]
14. Sangpharmsri, P., Nuengchalerm, P., & Tirithikul, C. (2015). Comparisons of learning achievement, integrated science process skills, and attitude towards chemistry learning for Matthayomsueksa 5 students between STEM education and conventional methods. Journal of Education Mahasarakham University, 9(Special Edition), 401-418. [in Thai]
15. The institute for the promotion of Teaching Science and Technology. (2003). The management of learning area of science in basic education. Bangkok: The institute for the promotion of Teaching Science and Technology. [in Thai]
16. The institute for the promotion of Teaching Science and Technology. (2015). Manual of STEM Activity for Prathoomsuksa 1-3. Bangkok: BOWT. [in Thai]
