แนวโน้มการขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะด้านการท่องเที่ยวตามลำน้ำโขงจากจังหวัดนครพนม ถึงจังหวัดอุบลราชธานี และแขวงคำม่วนถึงแขวงจำปาสัก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ปัญหาที่ตกค้างมานานของการจัดการท่องเที่ยวตามลำน้ำโขงมี 4 ประการสำคัญ คือ 1. ด้านแหล่งท่องเที่ยวยังขาดแหล่งท่องเที่ยวใหม่ที่มีศักยภาพดึงดูดนักท่องเที่ยวกลุ่มใหม่ ขณะเดียวกันแหล่งท่องเที่ยวที่มีอยู่แล้วแม้พยายามปรับปรุงในหลายๆ ด้าน แต่เป็นการปรับปรุงเฉพาะแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ ทำให้แหล่งท่องเที่ยวอื่นๆเริ่มทรุดโทรมลง 2. ด้านหน่วยงานสนับสนุนทั้งภาครัฐและผู้ประกอบการยังมีลักษณะขาดการบูรณาการแผนพัฒนาการท่องเที่ยวร่วมกัน 3. ชุมชนขาดบุคคลากรด้านการจัดการท่องเที่ยว และ 4. การจัดการท่องเที่ยวระหว่างประเทศไทย-ลาว ตามลำนำ้โขงยังมีข้อจำกัดด้านกฎหมายข้อบังคับ
แนวโน้มในอนาคตของการจัดการท่องเที่ยวตามลำน้ำโขง จะเกิดการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนมากขึ้น ชาวบ้านในหมู่บ้านตามลำน้ำโขงจะเข้าไปมีส่วนร่วมในการจัดการท่องเที่ยวมากขึ้น ข้อเสนอในการพัฒนาการท่องเที่ยวตามลำนำ้โขงในพื้นที่ศึกษาคือ การบูรณาการนโยบายสาธารณะด้านการท่องเที่ยวตั้งแต่ระดับชุมชน ระดับจังหวัดและระดับกลุ่ม จังหวัดนครพนม มุกดาหาร อำนาจเจริญและอุบลราชธานี โดยภาครัฐจะต้องมีเอกชนร่วมเป็นกลไกสำคัญในการผลักดันให้มีแผนยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวแบบเชื่อมโยงระหว่าง 4 จังหวัด โดยใช้ความหลากหลายทางสังคมวัฒนธรรมลุ่มนำ้โขงเป็นเนื้อหาสำคัญในการขายภาพลักษณ์การท่องเที่ยวใน 4 จังหวัด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลที่ตีพิมพ์ลงในวารสารมนุษย์กับสังคม ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบโดยตรงของผู้เขียนซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารมนุษย์กับสังคม ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารมนุษย์กับสังคมก่อน
เอกสารอ้างอิง
โกวิท แสนสุข. (5 มิถุนายน 2558). สัมภาษณ์. หัวหน้าส่วน. สำนักงานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมจังหวัดอุบลราชธานี.
คณากร ปริญญาปุณโณ. (5 มิถุนายน 2558). สัมภาษณ์. นายช่างใหญ่. วัดสิรินธรวรารามภูพร้าว.
จักรี เตจ๊ะวารี. (2556). ภาพลักษณ์การท่องเที่ยวไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานสนับสนุนการวิจัย (สกว.) สถาบันศึกษานโยบายสาธารณะ.
จิตร จีระฉัตร. (6 มิถุนายน 2558). สัมภาษณ์. ผู้บริหาร. โรงแรมแม่โขงเวิลฮอลิเดย์ Mekong World Holidays.
ธารินทร์ พันธุมัย. (6 มิถุนายน 2558). สัมภาษณ์. นายกสมาคม. สมาคมธุรกิจการท่องเที่ยวจังหวัดนครพนม.
นนทยา อิทธิชินบัญชรและคณะ. (2556). โครงการศึกษาศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวทางเรือตามลำน้ำโขงในเขตพื้นที่เชียงคานถึงโขงเจียม. สำนักงานสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
บุณยานุช วรรณยิ่ง. (7 มิถุนายน 2558). สัมภาษณ์. ผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. สำนักงานจังหวัดนครพนม.
ใบโพธิ์ บุญจริง. (6 มิถุนายน 2558). สัมภาษณ์. ผู้ปะกอบการการท่องเที่ยว. เคียงฟ้ารีสอร์ท อำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี.
ประจวบ จันทร์หมืน. (2556). โครงการศักยภาพการท่องเที่ยวตามแม่น้ำโขง กรณีศึกษาจากเชียงคานถึงโขงเจียม. สำนักงานสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
ปะณะชัย คำสิงห์. (6 มิถุนายน 2558). สัมภาษณ์. หัวหน้าสำนักงาน. การท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดอำนาจเจริญ.
มิ่งสรรค์ ขาวสะอาด. (2555). การท่องเที่ยวไทยจากนโยบายสู่รากหญ้า. กรุงเทพฯ: สำนักงานสนับสนุนการวิจัย (สกว.)สถาบันศึกษานโยบายสาธารณะ.
มิ่งสรรค์ ขาวสะอาดและอภิวัฒน์ รัตนวราหะ. (2557). ฉากทัศน์ชีวิตคนไทยพุทธศักราช 2576. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ(สสส.).
วิชุกร กุหลาบศรี. (5 มิถุนายน 2558). สัมภาษณ์. ผู้อำนวยการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. สำนักงานอุบลราชธานี
วัชรพงษ์ โพธิ์สูง. (7 มิถุนายน 2558). สัมภาษณ์. หัวหน้าสำนักงาน. สำนักงานจังหวัดอำนาจเจริญ.
ศักดิ์ชาย รัตนสกุลชัยกิจ. (6 มิถุนายน 2558). สัมภาษณ์. บริษัทเอส.พี.บี.อาร์ทัวร์ S.P.B.R. TOUR.
สกนธ์ บุญวิทย์. (7 มิถุนายน 2558). สัมภาษณ์. ประธานสภา. อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว จังหวัดอำนาจเจริญ.
สุรพล บุตรวงศ์. (7 มิถุนายน 2558). สัมภาษณ์. หัวหน้าประชาสัมพันธ์. ประชาสัมพันธ์ จังหวัดอำนาจเจริญ.
เสิรฐ ไชยนันตา. (7 มิถุนายน 2558). สัมภาษณ์. ผู้อำนวยการ. การท่องเที่ยวและกีฬา จังหวัดนครพนม.
