ความเป็นบัณฑิตและความเป็นพาลในมโหสถชาดก

Main Article Content

สมัย วรรณอุดร

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะความเป็นบัณฑิตและความเป็นคนพาล ที่ปรากฏในมโหสถชาดก ซึ่งเป็นชาดกที่แสดงให้เห็นถึงความเป็นบัณฑิตที่ใช้ปัญญาแก้ไขปัญหาต่าง ๆ อย่างรอบคอบ ทั้งปัญหาที่เกิดขึ้นกับตนเองและปัญหาที่เกิดขึ้นกับผู้อื่น โดยใช้การวิเคราะห์แบบคู่ตรงข้ามซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทฤษฎีโครงสร้างนิยมของโคลด เลวี - สเตราส์ เพื่อจะได้เห็นความแตกต่างระหว่างลักษณะของบัณฑิตและลักษณะของคนพาลได้อย่างชัดเจน ผลจากการศึกษาพบคุณลักษณะของความเป็นบัณฑิต 5 ลักษณะ ได้แก่ 1. ความเป็นบัณฑิตเพราะความมีสติปัญญาเฉลียวฉลาด 2. ความเป็นบัณฑิตเพราะมีความเมตตากรุณา 3. ความเป็นบัณฑิตเพราะมีความกตัญญูกตเวที 4. ความเป็นบัณฑิตเพราะความยึดมั่นในสัจจะ 5. ความเป็นบัณฑิตเพราะความไม่เห็นแก่ลาภ ยศ สรรเสริญ ส่วน คุณลักษณะของความเป็นพาลพบ 5 ลักษณะ ได้แก่ 1. ความเป็นพาลเพราะการลักขโมย 2. ความเป็นพาลเพราะความอิจฉาริษยา 3. ความเป็นพาลเพราะความอาฆาตแค้น 4. ความเป็นพาลเพราะความหูเบา หลงใหลในกามคุณ 5. ความเป็นพาลเพราะความโลภในลาภ ยศ สรรเสริญ ซึ่งสอดคล้องกับอุดมการณ์ความเป็นบัณฑิตที่พึงประสงค์ของสังคมไทยปัจจุบันที่ได้จากการประชุมระดับชาติเรื่อง “บัณฑิตไทยในอุดมคติ”

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วรรณอุดร ส. (2024). ความเป็นบัณฑิตและความเป็นพาลในมโหสถชาดก. วารสารมนุษย์กับสังคม, 2(1), 52–73. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal/article/view/272328
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ญาณวชิระ. (2552). ทศชาติ ปณิธานมหาบุรุษไม่เปลี่ยนแปลง. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: กองทุนพุทธานุภาพ.

เทพเวที, พระ. (2533). พจนานุกรมพุทธศาสน์ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ธรรมสภา. (2539). พระเจ้าสิบชาติ. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.

นิรนาม (นามแฝง). (2551). บัณฑิตไทยในอุดมคติ. วารสารกองพัฒนา มหาวิทยาลัราชภัฏสุรินทร์, 3(3), 25-28.

พัฒน์ เพ็งผลา. (2535). ชาดกกับวรรณกรรมไทย. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

พุทธทาสภิกขุ,พระ. (2544). มงคลชีวิต 38. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ 14. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหามกุฏราชวิทยาลัย. (2540). มังคลัตถทีปนีแปล เล่ม 1. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพฯ: มหามกุฏราชวิทยาลัย.

มหาสีลาวีระวงส์. (2516). มโหสถ. เวียงจัน: วิทยาลัยแบบปะสมฟ้างุ่ม เวียงจัน.

วิจารณ์ พานิช. (ม.ป.ป.). การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 บัณฑิตอุดมคติไทย. ใน เอกสารประกอบการประชุมเรื่องการเตรียมความพร้อมผลิตบัณฑิตไทยในศตวรรษ ที่ 21, 29 กรกฎาคม 2554, ณ โรงแรมรามาการ์เด้นท์.

สุภาพรรณ ณ บางช้าง. (2543). วิวัฒนาการวรรณคดีบาลีสายพระสุตตันตปิฎกที่แต่งในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักมาตรฐานและประเมินผลอุดมศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2547). รายงานการวิจัยเรื่องการศึกษาวิเคราะห์รูปแบบที่เหมาะสมในการพัฒนาบัณฑิตอุดมคติไทย. กรุงเทพฯ: สำนักมาตรฐานและประเมินผลอุดมศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.

อำนวย ทีปธมฺโม, พระมหา. (2548). การศึกษาเชิงวิเคราะห์หลักคำสอนของพุทธศาสนาที่ปรากฏในมโหสถชาดก. วิทยานิพนธ์ศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.