“Love During Battle in Thawiphop” Elements Leading to the Historical Romance Literature

Main Article Content

จุฑามาศ ศรีระษา

Abstract

This article aims at studying literary elements of Thawiphop, as a historical romance literature. This thesis adopts documentary research and descriptive analysis as a key framework. According to the study, the research shows that Thawiphop suits the generic codes of historical romance novel. The combination of themes, characters, historical events and supernatural element makes Thawiphop an outstanding historical romance of the Thai literary cycle.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Articles

References

กอบกุล อิงคุทานนท์. (2539). ศัพท์วรรณกรรม. กรุงเทพฯ: ษรฉัตร.

กุนนา, พี. เอ็น. (2528). วิถีแห่งรัก วิถีแห่งชีวิตแต่งงาน (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ต้นหมาก.

กุหลาบ มัลลิกะมาศ. (2538). วรรณคดีวิจารณ์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ชุติมา ประกาศวุฒิสาร. (2558). ปาฐกถาพิเศษชุด “วีรชนที่ถูกสร้าง-วีรชนที่ถูกลืม”: จินตภาพแห่งการสูญเสียกับชาตินิยมแนวรักโรแมนติกของทมยันตี. เข้าถึงได้จาก https://prachatai.org/journal/2015/04/58770

เถกิง พันธุ์เถกิงอมร. (2541). นวนิยายและเรื่องสั้น การศึกษาเชิงวิเคราะห์และวิจารณ์. สงขลา: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สถาบันราชภัฏสงขลา.

ทมยันตี. (2551). ทวิภพ เล่ม 1 (พิมพ์ครั้งที่ 13). กรุงเทพฯ: ณ บ้านวรรณกรรม.

ทมยันตี. (2551). ทวิภพ เล่ม 2 (พิมพ์ครั้งที่ 13). กรุงเทพฯ: ณ บ้านวรรณกรรม.

ธัญญา สังขพันธานนท์. (2559). แว่นวรรณคดี ทฤษฎีร่วมสมัย. ปทุมธานี: นาคร.

ธีร์จุฑา เมฆิน. (2558). แนวคิดทางการเมืองแบบราชาชาตินิยมที่ปรากฏในนวนิยายของทมยันตี. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการเมืองและการปกครอง, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

นัทธนัย ประสานนาม, บรรณาธิการ. (2556). พิพิธพรรณวรรณา: ความทรงจำและสยาม-ไทยศึกษาในบริบทสากล. กรุงเทพฯ: ภาควิชาวรรณคดี และกรรมการฝ่ายวิจัยคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ร่วมกับสยามสมาคม ในพระบรมราชูปถัมภ์.

นิพัทธ์ ทองเล็ก. (2558). พระยอดเมืองขวาง ผู้ปลุกสยาม สู้ เจ้าอาณานิคม. กรุงเทพฯ: มติชน.

ประดับ ภูมิลา. (2542). บุคลิกภาพตัวละครเอกสตรีในนวนิยายของทมยันตี ช่วง พ.ศ. 2509 ถึง พ.ศ. 2529. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาภาษาไทย, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยสารคาม.

พรรณทิภา จีนกลับ. (2551). การศึกษาวิเคราะห์นวนิยายไทยที่นำเสนอการเดินทางข้ามเวลา. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาภาษาไทย, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

พิชากร กรัตนุตถะ. (2546). วิเคราะห์นวนิยายประเภทเหนือธรรมชาติของวิมล ศิริไพบูลย์. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาภาษาไทย, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2545). พจนานุกรมศัพท์วรรณกรรม อังกฤษ-ไทย. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

วิทย์ ศิวะศริยานนท์. (2541). วรรณคดีและวรรณคดีวิจารณ์ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: ธรรมชาติ.

สันติ ทองประเสริฐ. (2519). วิวัฒนาการของเนื้อหานวนิยายไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2476 ถึง พ.ศ. 2517. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาภาษาไทย, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.

สุพรรณี วราทร. (2519). ประวัติการประพันธ์นวนิยายไทยตั้งแต่สมัยเริ่มแรกจนถึงพ.ศ. 2475. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.

สุวรรณา เกรียงไกรเพ็ชร์. (2549). พระอภัยมณี: การศึกษาในเชิงวรรณคดีวิจารณ์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ศยาม.