Common Errors in Thai Writing Made by Cambodian Students, Burapha University: A Case Study of the Use of Words and Sentences

Main Article Content

จิตตาภา สารพัดนึก ไชยปัญญา

Abstract

This research aimed to study the common errors of spelling in Thai writing made by Cambodian students, Burapha University and to analyze the causes of the errors including the problem solving strategies. The results revealed that the spelling errors in lexical level consisted of 4 categories including errors on parts of speech, words with wrong definitions, words carrying no meaning, and fewer or more words than the actual usage. The errors on word order included wrong modifiers, mix-up of word order, wrong adverb of time or adverb of frequency, and mix-up of adverb of time and other words. Errors on sentence level consisted of ambiguous sentence, incompliant sentence, and the sentence losing its significant parts. Causes of the aforementioned errors were the lack of knowledge on parts of speech and duties of each word, mother tongue influences, lack of knowledge on sentence structure and word order. Guidelines to correct these errors included lessons on parts of speech and word duties, provision of knowledge on Thai sentence structure and word order, solid explanation on similarities and differences of Thai language and the students’ mother tongue and regular practice of Thai sentence writing.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Articles

References

กังวล คัชชิมา, ณัฐพล จันทร์งาม, ประยูร ทรงศิลป์, ศานติ ภักดีคำ และอัญชนา จิตสุทธิญาณ. (2550). พจนานุกรม ไทย-เขมร ฉบับคณะกรรมาธิการร่วมไทย-กัมพูชา. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการสมาคมวัฒนธรรมไทย-กัมพูชา กรมสารนิเทศ กระทรวงการต่างประเทศ.

กาญจนา นาคสกุล. (2524). อ่านภาษาเขมร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กำชัย ทองหล่อ. (2552). หลักภาษาไทย. กรุงเทพฯ: อมรการพิมพ์.

คณะกรรมการทุนพระยาอนุมานราชธน. (2517). พจนานุกรมเขมร-ไทย ฉบับทุนพระยา อนุมานราชธน. กรุงเทพฯ: จงเจริญการพิมพ์.

จองบก แช. (2543). ความสามารถในการใช้ภาษาไทยของนักศึกษาเกาหลี แผนกภาษาไทย ชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยปูซานภาษาและกิจการต่างประเทศ. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร มหาบัณฑิต, สาขาวิชาการสอนภาษาไทย, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ชนิกา คำพุฒ. (2545). การศึกษาการใช้ภาษาไทยของนักศึกษาจีน วิชาเอกภาษาไทย ชั้นปีที่ 4 สถาบันชนชาติยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร มหาบัณฑิต, สาขาวิชาการสอนภาษาไทย, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

นววรรรณ พันธุเมธา. (2554). ไวยากรณ์ไทย (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นิภา กู้พงษ์ศักดิ์. (2555). ปัญหาการใช้ภาษาไทยของนักศึกษาต่างชาติ: กรณีศึกษานักศึกษาจีน มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. วารสารรามคำแหง ฉบับมนุษยศาสตร์, 31(1), 123-137.

ปณิธาน บรรณาธรรม. (2555). รายงานการวิจัยเรื่อง นักศึกษาจีนกับข้อผิดพลาดในการเขียนภาษาไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

ฟาน จองบินห์. (2552). การศึกษาข้อบกพร่องในการเขียนภาษาไทยของนักศึกษาเวียดนาม. สารนิพนธ์สาขาการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ภาสพงศ์ ผิวพอใช้. (2550). การศึกษาข้อผิดพลาดในการเขียนภาษาไทยของนักศึกษาลาวระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. วันที่ค้นข้อมูล 29 ตุลาคม 2561, จาก
https://kucon.lib.ku.ac.th/Fulltext/KC4513002.pdf

ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน

วิไลลักษณ์ บุญเคลือบ. (2550). อิทธิพลของภาษาแม่ที่มีผลต่อการเขียนภาษาไทยของนักศึกษาเกาหลี แผนกภาษาไทย มหาวิทยาลัยปูซานภาษาและกิจการต่างประเทศ. เชียงราย: สำนักวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง.

สุธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์. (2532). หลักภาษาไทย (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพาณิช.

อุไรศรี วรศะริน. (2553). ร่องรอยภาษาเขมรในภาษาไทย (อรวรรณ บุญยฤทธิ์, จตุพร โคตรกนก และสมเกียรติ วัฒนาพงษากุล, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: ภาควิชาภาษา ตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร วังท่าพระ.