Anthropological Perspectives on Cultural Resource Management and Community Cultural Communication, The Ancient City of Wiang Lo, Phayao Province
Main Article Content
Abstract
This article aims to present the application of anthropological research methods in exploring and analyzing cultural resources that reflect the identity of the Ancient City of Wiang Lo, Chun District, Phayao Province. Data were collected through ethnographic fieldwork and the Rapid Ethnography Community Assessment Program (RECAP). The anthropological cultural resource management process in this study emphasizes community participation in every stage, from data collection to planning and management design, based on the framework of Sayan Phraichanjit (2004), which covers knowledge creation, value assessment, conservation, dissemination, and revitalization of cultural resources. In addition, cultural maps and augmented reality (AR) technology were employed as tools to communicate, transfer, and enhance cultural learning. The findings reveal that the community possesses strong potential to manage its cultural resources sustainably alongside local economic development, as reflected in the establishment of community enterprises such as the “Wiang Lo Craft Group” and the “Wiang Lo Ancient City Cultural Tourism Group. This article highlights the importance of cultural resource management from an anthropological perspective that is responsive to community contexts and aligned with local needs.
Downloads
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
References
กษิรา ภิวงศ์กูร และวรัญญา พรหมสาขา ณ สกลนคร. (2566). การเสริมสร้างศักยภาพร่วมกันของคนสามวัยในการพัฒนาผลิตภัณฑ์และช่องทางการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ชุมชนเพื่อรองรับการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเมืองโบราณเวียงลอ อำเภอจุน จังหวัดพะเยา. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์, คณิศร เต็งรัง, ราตรี ปิ่นแก้ว และวรัญญา เพ็ชรคง. (2544). วิถีชุมชน: คู่มือการเรียนรู้ ที่ทำให้ชุมชนง่าย ได้ผลและสนุก. สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
ชาญคณิต อาวรณ์. (2560). การศึกษามรดกศิลปกรรมในเมืองโบราณเวียงลอ: รูปแบบศิลปะและข้อสันนิษฐานรูปแบบโบราณสถาน. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์]. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
ดุจฤดี คงสุวรรณ์. (2563). การจัดการทุนชุมชนเวียงลอ อำเภอจุน จังหวัดพะเยา เพื่อความยั่งยืนของชุมชนตามยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
ดุจฤดี คงสุวรรณ์. (2567). การจัดการทุนทางวัฒนธรรมจากอัตลักษณ์ชุมชนเมืองโบราณเวียงลอ จังหวัดพะเยา ผ่านแผนที่วัฒนธรรม. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์]. สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
ดุจฤดี คงสุวรรณ์, กษิรา ภิวงศ์กูร และวรัญญา พรหมสาขา ณ สกลนคร. (2568). การจัดการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม: ประเพณีสิบสองเดือน เมืองโบราณเวียงลอ อำเภอจุน จังหวัดพะเยา โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจฐานราก. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์]. สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
ดุจฤดี คงสุวรรณ์, ปทุมพร แก้วคำ และกษิรา ภิวงศ์กูร. (2566). การจัดการท่องเที่ยวบนฐานทรัพยากรทางวัฒนธรรมเมืองโบราณเวียงลอ จังหวัดพะเยา ด้วยศักยภาพ “พฤฒพลัง” และกระบวนการมีส่วนร่วมของ “คนสามวัย” เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากของชุมชน. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์]. สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ.
ทีมพัฒนาระบบสารสนเทศด้านวัฒนธรรมและแผนที่วัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี. (2565). คู่มือการนำข้อมูลด้านวัฒนธรรมเข้าระบบฐานข้อมูลด้านวัฒนธรรมและแผนที่วัฒนธรรม.
ธนิก เลิศชาญฤทธิ์. (2554). การจัดการทรัพยากรวัฒนธรรม. ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.
ปทุมพร แก้วคำ, ดุจฤดี คงสุวรรณ์ และวรัญญา พรหมสาขา ณ สกลนคร. (2566). การเสริมสร้างศักยภาพพฤฒพลังในเมืองโบราณเวียงลอ อำเภอจุน จังหวัดพะเยา เพื่อการจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมแบบมีส่วนร่วม โดยคนสามวัย. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์]. สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ.
รังสรรค์ ธนะพรพันธุ์. (2546). ทุนวัฒนธรรม: วัฒนธรรมในระบบทุนนิยมโลก. มติชน.
สร้อยสุรีย์ ศรีเมือง และชาวบ้านเวียงลอ. (2559). ขุนเขาและสายน้ำ กับการสร้างบ้านแปงเมืองเวียงลอ. https://lek-prapai.org/home/view.php?id=542.
สายันต์ ไพรชาญจิตร์. (2547). การฟื้นฟูพลังชุมชนด้วยการจัดการทรัพยากรทางโบราณคดีและพิพิธภัณฑ์: แนวคิด วิธีการและประสบการณ์จากจังหวัดน่าน. โครงการเสริมสร้างการเรียนรู้เพื่อชุมชนเป็นสุข (สรส) สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการเสริมสร้างสุขภาพ (สสส).
สิริพัฒน์ บุญใหญ่. (2558). แนวทางการพัฒนาเมืองโบราณเวียงลอ อำเภอจุน จังหวัดพะเยา เพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
สิริพร สมบูรณ์บูรณะ. (2538). วัฒนธรรมบริโภคนิยม: แนวคิดและการวิเคราะห์. ศูนย์วิจัยและผลิตตำรามหาวิทยาลัยเกริก.
อธิชา ชูสุทธิ์. (2564). นวัตกรรมเชิงศิลป์ วัฒนธรรม และมานุษยวิทยา. https://social.nia.or.th/2021/article0018/