การสังเคราะห์คุณลักษณะของนักสื่อสารมวลชนดิจิทัลตามกรอบสมรรถนะบุคคล
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
ก.ย. 18, 2018
คำสำคัญ:
คุณลักษณะนักสื่อสารมวลชน ดิจิทัล สมรรถนะบุคคล
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณลักษณะนักสื่อสารมวลชนดิจิทัล ตามความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิ และสังเคราะห์คุณลักษณะนักสื่อสารมวลชนดิจิทัลตามกรอบสมรรถนะบุคคล เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 21 คน ประกอบด้วยผู้บริหาร หัวหน้าระดับปฏิบัติการในองค์การสื่อ และอาจารย์ระดับอุดมศึกษาที่สอนด้านสื่อสารมวลชน ผลการวิจัยพบว่าคุณลักษณะของบัณฑิตที่เหมาะสมกับการเป็นนักสื่อสารมวลชนยุคดิจิทัล ประกอบด้วย 14 ประการ และสังเคราะห์ออกเป็น 3 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) ด้านความรู้ 3 องค์ประกอบย่อย ได้แก่ ความรู้เชิงสหวิยาการ ความรู้เท่าทันสื่อ และความรู้ในจริยธรรมของนักสื่อสารมวลชน (2) ด้านทักษะ 7 องค์ประกอบย่อย ได้แก่ ทักษะการสื่อสาร ทักษะการคิดเชิงระบบ ทักษะการคิดเชิงเชิงสร้างสรรค์ ทักษะการคิดเชิงวิเคราะห์ ทักษะการคิดเชิงวิพากษ์ ทักษะใฝ่ เรียนรู้และเรียนรู้ด้วยตนเอง และทักษะวิชาชีพที่หลากหลาย และ (3) ด้านคุณลักษณะ 4 องค์ประกอบย่อย ได้แก่ ความกระตือรือร้น ความยืดหยุ่นในการทำงาน การมีจิตสาธารณะและความรับผิดชอบ และการบูรณาการและนำไปใช้
Downloads
Download data is not yet available.
Article Details
ประเภทบทความ
บทความ
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กนกพร พลชาลี. (2557, 22 สิงหาคม). Manager, The Exchange บริษัท มายด์แชร์ ประเทศไทย จำกัด. สัมภาษณ์.
กรมทรัพย์สินทางปัญญา. (2553). TICEF 2010 Thailand International Creative Economy Forum Global LOCALisation-Local Move, Global Success มหกรรมเศรษฐกิจสร้างสรรค์นานาชาติ. กรุงเทพฯ: กรมทรัพย์สินทางปัญญา.
กัลยากร วิสาสิกธรรม. (2557, 22 สิงหาคม). Editorial Staff บริษัท แจ่มใส พับลิชชิ่ง จำกัด. สัมภาษณ์.
การดี เลียวไพโรจน์. (2557, 20 มิถุนายน). อาจารย์ประจำสาขาวิชาบริหารการปฏิบัติการ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. สัมภาษณ์.
คณะกรรมการประกันคุณภาพภายในระดับอุดมศึกษา. (2557). คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน ระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2557.
กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
จิตตนาถ ลิ้มทองกุล. (2557, 28 กรกฎาคม). ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ASTV ผู้จัดการ. สัมภาษณ์.
จิราภรณ์ พรหมทอง. (2559). การพัฒนาตนเองให้เป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้เพื่อเข้าสู่ศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟา
อีสเทอร์น, 10(2), 63-72.
จุมพล รอดคำดี. (2557, 25 กรกฎาคม). ผู้อำนวยการสถานีวิทยุแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย FM 101.5MHz. สัมภาษณ์.
ฉัตรชัย ตะวันธรงค์. (2557, 27 มิถุนายน). ประธานเจ้าหน้าที่บริหารฝ่ายปฏิบัติการ. สัมภาษณ์.
ชุติสันต์ เกิดวิบูลย์เวช. (2558). นวัตกรรมสื่อดิจทัลใหม่สำหรับนิเทศศาตสตร์. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม นิดา, 2(2), 55-70.
ฐากูร บุนปาน. (2557, 25 มิถุนายน). กรรมการผู้จัดการ บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน). สัมภาษณ์.
ณมน จีรังสุวรรณ และกฤษฎา ทวีศักดิ์ศรี. (2555). การวิเคราะห์ผลกระทบทางเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารกับนักสื่อสาร มวลชนอิเล็กทรอนิกส์. วารสารมนุษยศาสตร์, 19(1), 146-162.
ดวงกมล ชาติประเสริฐ. (2557, 18 กรกฎาคม). คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สัมภาษณ์.
โดม สุขวงศ์. (2557, 30 สิงหาคม). ผู้อำนวยการ หอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน). สัมภาษณ์.
ทัณฑกานต์ ดวงรัตน์. (2557, 1 สิงหาคม). คณบดี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต และประธานสมาคมวิชาการนิเทศศาสตร์และการสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย. สัมภาษณ์.
เทพชัย แซ่หย่อง. (2557, 1 สิงหาคม). กรรมการบริหารเครือเนชั่น บริษัท เนชั่นมัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน). สัมภาษณ์.
เทียนทิพย์ เดียวกี่. (2559). จริยธรรมและจรรยาบรรณในการนำเสนอข่าวสารยุคดิจิทัล. วารสารการสื่อสารและการจัดการ นิดา, 2(2),
2559.
นงนุช ศิริโรจน์. (2552). การสื่อสารมวลชนเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
นิสดารก์ เวชยานนท์. (2556). Competency-Based Approach (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: เดอะ กราฟิโก ซิสเต็มส์.
ปรมะ สตะเวทิน. (2541). การสื่อสารมวลชน กระบวนการและทฤษฎี (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
ประเสริฐ ผลิตการพิมพ์. (2554). ทักษะแห่งอนาคตใหม่ การศึกษาในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: Openworlds.
พรทิพย์ สัมปัตตะวนิช. (2557, 4 กรกฎาคม). คณบดี คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. สัมภาษณ์.
พิชัย ศิริจันทนันท์. (2557, 25 มิถุนายน). บรรณาธิการอำนวยการ นิตยสาร Brand-Age. สัมภาษณ์.
พีระพงษ์ มานะกิจ. (2560). ปรัชญาแนวคิดเชิงเศรษฐศาสตร์การเมืองกับการกำกับดูแลผังรายการและเนื้อหารายการ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ.
ไพฑูรย์ หิรัญประดิษฐ์. (2557, 6 มิถุนายน). รองอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์.
สัมภาษณ์.
มาลี บุญศิริพันธ์. (2556). วารสารศาสตร์เบื้องต้น ปรัชญาแลแนวคิด (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
ยุบล เบ็ญจรงค์กิจ. (2557, 8 กันยายน). อาจารย์ประจำคณะนิเทศศาสตร์และนวัตกรรมการจัดการ สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า).
สัมภาษณ์.
ลฎาภา ศรีพสุดา. (2554). คุณลักษณะของนักนิเทศศาสตร์ที่พึงประสงค์ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน. วารสาร มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร, 3(6), 85-97.
วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง และอธิป จิตตฤกษ์. (2554). ทักษะแห่งอนาคตใหม่ การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: Openworlds.
วัชร วัชรพล. (2557, 2 กรกฎาคม). ประธานเจ้าหน้าที่บริหารธุรกิจ บริษัท ทริปเปิล วี บรอดคาสท์ จำกัด. สัมภาษณ์.
สมควร กวียะ. (2539). การสื่อสารมวลชน บทบาทหน้าที่ เสรีภาพ และความรับผิดชอบ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ดอกหญ้า.
สมสุข หินวิมาน และคณะ. (2557). ความรู้เบื้องต้นทางวิทยุและโทรทัศน์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมหมาย ปาริจฉัตต์. (2557, 25 มิถุนายน). รองประธานกรรมการ บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน). สัมภาษณ์.
สันทัด ทองรินทร์. (2548). เอกสารการสอนชุด การบริหารกิจการสื่อสาร. นนทบุรี: สำนักพิมพ์สุโขทัยธรรมาธิราช.
สำนักงาน กสทช. (2556). การรู้เท่าทันสื่อของผู้บริโภคในสังคมไทย. วารสารสำหรับผู้บริโภคสื่อวิทยุ-โทรทัศน์, 1(6), 6-7.
สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2554). สรุปสาระสำคัญแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
ฉบับที่สิบเอ็ด พ.ศ. 2555-2559. วันที่ค้นข้อมูล 11 ธันวาคม 2556, เข้าถึงได้จาก https://www.nesdb.go.th/Portals/0/news
/plan/p11/SummaryPlan11_thai.pdf
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2549). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง มาตรฐานการอุดมศึกษา. วันที่ค้นข้อมูล 22
กุมภาพันธ์ 2557, เข้าถึงได้จาก https://www.spu.ac.th/ academic/files/2013/12/8.pdf
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2550). แม่บทการบริหารอุดมศึกษาไทย ภายใต้โครงการพัฒนาผู้บริหารมหาวิทยาลัย สายสนับสนุนและช่วยวิชาการ (นบก.) รุ่นที่ 10. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2551). แม่บทการบริหารอุดมศึกษาไทย ภายใต้โครงการพัฒนาผู้บริหารมหาวิทยาลัย สายสนับสนุนและช่วยวิชาการ (นบก.) รุ่นที่ 12. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2552). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552 และแนวทางปฏิบัติ. วันที่ค้นข้อมูล 15 กุมภาพันธ์ 2556, เข้าถึงได้จาก https://graduateschool.bu.ac.th/tqf/images/pdf/tqf_th.pdf
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2557). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552 และแนวทางปฏิบัติ.
วันที่ค้นข้อมูล 15 กุมภาพันธ์ 2557, เข้าถึงได้จาก https://gradua teschool.bu.ac.th/tqf/images/pdf/tqf_th.pdf
สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน). (2552). ขอบเขตของเศรษฐกิจสร้างสรรค์แยกตามประเภทกลุ่ม. วันที่ค้น
ข้อมูล 22 กุมภาพันธ์ 2557, เข้าถึงได้จาก https://creativeokmd.com/cmspage/14/n-a
สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน). (2552). ประเภทของอุตสาหกรรมสร้างสรรค์. วันที่ค้นข้อมูล 22 กุมภาพันธ์ 2556, เข้าถึงได้จาก https://www. creativeokmd.com/cmspage/3/n-a
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2552). ตัวบ่งชี้และสถิติทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์
สกสค ลาดพร้าว.
สุจินต์ ชาวสวน. (2555). บุคคลแห่งการเรียนรู้. วันที่ค้นข้อมูล 21 กุมภาพันธ์ 2557, เข้าถึงได้จาก https://beauten28.
blogspot.com/2012/12/blog-post.html.
สุชาติ สุภาพ. (2556). โทรทัศน์ดิจิตอล จุดเปลี่ยนโทรทัศน์ไทย. กรุงเทพฯ: ฐานบัณฑิต.
สุภชัย สุชาติสุธาธรรม. (2557, 25 มิถุนายน). หัวหน้าประชาสัมพันธ์ สำนักพิมพ์มติชน บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน). สัมภาษณ์.
สุภาณี แสงทอง. (2557, 22 สิงหาคม). Editorial Staff บริษัท แจ่มใส พับลิชชิ่ง จำกัด. สัมภาษณ์.
สุรชัย พรมพันธ์. (2554). ชำแหละสมรรถนะเพื่อการพัฒนา Competency. กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร และอรรถพร กงวิไล. (2549). สถานภาพองค์ความรู้ของการจัดการทางการสื่อสารในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
สุวิชิต ชัยดรุณ. (2557, 25 มิถุนายน). Assistant professor in the Division of Public and Promotional Communication, Wee
Kim Wee School of Communication, Nanyang Technological University, Singapore. สัมภาษณ์.
อภิสิทธิ์ ไล่ศัตรูไกล. (2557, 18 กรกฎาคม). ผู้อำนวยการศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ. สัมภาษณ์.
อุบลรัตน์ ศิริยุวศักดิ์ และคณะ. (2550). สื่อสารมวลชนเบื้องต้น สื่อมวลชน วัฒนธรรม และสังคม. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ:
สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุษา บิ๊กกิ้นส์. (2555). การรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศ. สุทธิปริทัศน์, 26(80), 147-162.
Berlo, D. (1960). The process of communication: An introduction to theory and practice. New York: Holt, Rinehart and
Winston.
Gardner, H. (2007). Five minds for the future. Bostan: Harvard Business School Press.
Marian Petcu, (2014). Mass Media and the Internet Challenges – Romanian Experience. Procedia - Social and
Behavioral Sciences. 163, 7-11. Retrieved May 20, 2014, from https://www.sciencedirect.com/science/article
/pii/S1877042814063800
McClelland, D. C. (1973). Testing for competence rather than intelligence. American Psychologist, 28(1), 1-19.
McClelland, D. C. (1988) Human Motivation. New York: Cambridge University Press.
Nordhaug, O. (1993). Human Capital in Organization: Competence, Training, and Learning. New York: Oxford
University Press.
Odd Nordhaug. (1993). Human Capital in Organizations: Competence Training, and Learning. New York: Oxford
University Press.
Partnership for 21st Century skills. (2011). Framework for 21st Century Learning. Last modified March, 2011.
Retrieved May 20, 2014, from https:// www.p21.org/storage/ documents /1.__p21_framework_2-pager.pdf
กรมทรัพย์สินทางปัญญา. (2553). TICEF 2010 Thailand International Creative Economy Forum Global LOCALisation-Local Move, Global Success มหกรรมเศรษฐกิจสร้างสรรค์นานาชาติ. กรุงเทพฯ: กรมทรัพย์สินทางปัญญา.
กัลยากร วิสาสิกธรรม. (2557, 22 สิงหาคม). Editorial Staff บริษัท แจ่มใส พับลิชชิ่ง จำกัด. สัมภาษณ์.
การดี เลียวไพโรจน์. (2557, 20 มิถุนายน). อาจารย์ประจำสาขาวิชาบริหารการปฏิบัติการ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. สัมภาษณ์.
คณะกรรมการประกันคุณภาพภายในระดับอุดมศึกษา. (2557). คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน ระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2557.
กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
จิตตนาถ ลิ้มทองกุล. (2557, 28 กรกฎาคม). ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ASTV ผู้จัดการ. สัมภาษณ์.
จิราภรณ์ พรหมทอง. (2559). การพัฒนาตนเองให้เป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้เพื่อเข้าสู่ศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟา
อีสเทอร์น, 10(2), 63-72.
จุมพล รอดคำดี. (2557, 25 กรกฎาคม). ผู้อำนวยการสถานีวิทยุแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย FM 101.5MHz. สัมภาษณ์.
ฉัตรชัย ตะวันธรงค์. (2557, 27 มิถุนายน). ประธานเจ้าหน้าที่บริหารฝ่ายปฏิบัติการ. สัมภาษณ์.
ชุติสันต์ เกิดวิบูลย์เวช. (2558). นวัตกรรมสื่อดิจทัลใหม่สำหรับนิเทศศาตสตร์. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม นิดา, 2(2), 55-70.
ฐากูร บุนปาน. (2557, 25 มิถุนายน). กรรมการผู้จัดการ บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน). สัมภาษณ์.
ณมน จีรังสุวรรณ และกฤษฎา ทวีศักดิ์ศรี. (2555). การวิเคราะห์ผลกระทบทางเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารกับนักสื่อสาร มวลชนอิเล็กทรอนิกส์. วารสารมนุษยศาสตร์, 19(1), 146-162.
ดวงกมล ชาติประเสริฐ. (2557, 18 กรกฎาคม). คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สัมภาษณ์.
โดม สุขวงศ์. (2557, 30 สิงหาคม). ผู้อำนวยการ หอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน). สัมภาษณ์.
ทัณฑกานต์ ดวงรัตน์. (2557, 1 สิงหาคม). คณบดี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต และประธานสมาคมวิชาการนิเทศศาสตร์และการสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย. สัมภาษณ์.
เทพชัย แซ่หย่อง. (2557, 1 สิงหาคม). กรรมการบริหารเครือเนชั่น บริษัท เนชั่นมัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน). สัมภาษณ์.
เทียนทิพย์ เดียวกี่. (2559). จริยธรรมและจรรยาบรรณในการนำเสนอข่าวสารยุคดิจิทัล. วารสารการสื่อสารและการจัดการ นิดา, 2(2),
2559.
นงนุช ศิริโรจน์. (2552). การสื่อสารมวลชนเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
นิสดารก์ เวชยานนท์. (2556). Competency-Based Approach (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: เดอะ กราฟิโก ซิสเต็มส์.
ปรมะ สตะเวทิน. (2541). การสื่อสารมวลชน กระบวนการและทฤษฎี (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
ประเสริฐ ผลิตการพิมพ์. (2554). ทักษะแห่งอนาคตใหม่ การศึกษาในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: Openworlds.
พรทิพย์ สัมปัตตะวนิช. (2557, 4 กรกฎาคม). คณบดี คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. สัมภาษณ์.
พิชัย ศิริจันทนันท์. (2557, 25 มิถุนายน). บรรณาธิการอำนวยการ นิตยสาร Brand-Age. สัมภาษณ์.
พีระพงษ์ มานะกิจ. (2560). ปรัชญาแนวคิดเชิงเศรษฐศาสตร์การเมืองกับการกำกับดูแลผังรายการและเนื้อหารายการ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ.
ไพฑูรย์ หิรัญประดิษฐ์. (2557, 6 มิถุนายน). รองอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์.
สัมภาษณ์.
มาลี บุญศิริพันธ์. (2556). วารสารศาสตร์เบื้องต้น ปรัชญาแลแนวคิด (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
ยุบล เบ็ญจรงค์กิจ. (2557, 8 กันยายน). อาจารย์ประจำคณะนิเทศศาสตร์และนวัตกรรมการจัดการ สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า).
สัมภาษณ์.
ลฎาภา ศรีพสุดา. (2554). คุณลักษณะของนักนิเทศศาสตร์ที่พึงประสงค์ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน. วารสาร มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร, 3(6), 85-97.
วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง และอธิป จิตตฤกษ์. (2554). ทักษะแห่งอนาคตใหม่ การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: Openworlds.
วัชร วัชรพล. (2557, 2 กรกฎาคม). ประธานเจ้าหน้าที่บริหารธุรกิจ บริษัท ทริปเปิล วี บรอดคาสท์ จำกัด. สัมภาษณ์.
สมควร กวียะ. (2539). การสื่อสารมวลชน บทบาทหน้าที่ เสรีภาพ และความรับผิดชอบ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ดอกหญ้า.
สมสุข หินวิมาน และคณะ. (2557). ความรู้เบื้องต้นทางวิทยุและโทรทัศน์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมหมาย ปาริจฉัตต์. (2557, 25 มิถุนายน). รองประธานกรรมการ บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน). สัมภาษณ์.
สันทัด ทองรินทร์. (2548). เอกสารการสอนชุด การบริหารกิจการสื่อสาร. นนทบุรี: สำนักพิมพ์สุโขทัยธรรมาธิราช.
สำนักงาน กสทช. (2556). การรู้เท่าทันสื่อของผู้บริโภคในสังคมไทย. วารสารสำหรับผู้บริโภคสื่อวิทยุ-โทรทัศน์, 1(6), 6-7.
สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2554). สรุปสาระสำคัญแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
ฉบับที่สิบเอ็ด พ.ศ. 2555-2559. วันที่ค้นข้อมูล 11 ธันวาคม 2556, เข้าถึงได้จาก https://www.nesdb.go.th/Portals/0/news
/plan/p11/SummaryPlan11_thai.pdf
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2549). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง มาตรฐานการอุดมศึกษา. วันที่ค้นข้อมูล 22
กุมภาพันธ์ 2557, เข้าถึงได้จาก https://www.spu.ac.th/ academic/files/2013/12/8.pdf
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2550). แม่บทการบริหารอุดมศึกษาไทย ภายใต้โครงการพัฒนาผู้บริหารมหาวิทยาลัย สายสนับสนุนและช่วยวิชาการ (นบก.) รุ่นที่ 10. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2551). แม่บทการบริหารอุดมศึกษาไทย ภายใต้โครงการพัฒนาผู้บริหารมหาวิทยาลัย สายสนับสนุนและช่วยวิชาการ (นบก.) รุ่นที่ 12. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2552). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552 และแนวทางปฏิบัติ. วันที่ค้นข้อมูล 15 กุมภาพันธ์ 2556, เข้าถึงได้จาก https://graduateschool.bu.ac.th/tqf/images/pdf/tqf_th.pdf
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2557). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552 และแนวทางปฏิบัติ.
วันที่ค้นข้อมูล 15 กุมภาพันธ์ 2557, เข้าถึงได้จาก https://gradua teschool.bu.ac.th/tqf/images/pdf/tqf_th.pdf
สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน). (2552). ขอบเขตของเศรษฐกิจสร้างสรรค์แยกตามประเภทกลุ่ม. วันที่ค้น
ข้อมูล 22 กุมภาพันธ์ 2557, เข้าถึงได้จาก https://creativeokmd.com/cmspage/14/n-a
สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน). (2552). ประเภทของอุตสาหกรรมสร้างสรรค์. วันที่ค้นข้อมูล 22 กุมภาพันธ์ 2556, เข้าถึงได้จาก https://www. creativeokmd.com/cmspage/3/n-a
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2552). ตัวบ่งชี้และสถิติทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์
สกสค ลาดพร้าว.
สุจินต์ ชาวสวน. (2555). บุคคลแห่งการเรียนรู้. วันที่ค้นข้อมูล 21 กุมภาพันธ์ 2557, เข้าถึงได้จาก https://beauten28.
blogspot.com/2012/12/blog-post.html.
สุชาติ สุภาพ. (2556). โทรทัศน์ดิจิตอล จุดเปลี่ยนโทรทัศน์ไทย. กรุงเทพฯ: ฐานบัณฑิต.
สุภชัย สุชาติสุธาธรรม. (2557, 25 มิถุนายน). หัวหน้าประชาสัมพันธ์ สำนักพิมพ์มติชน บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน). สัมภาษณ์.
สุภาณี แสงทอง. (2557, 22 สิงหาคม). Editorial Staff บริษัท แจ่มใส พับลิชชิ่ง จำกัด. สัมภาษณ์.
สุรชัย พรมพันธ์. (2554). ชำแหละสมรรถนะเพื่อการพัฒนา Competency. กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร และอรรถพร กงวิไล. (2549). สถานภาพองค์ความรู้ของการจัดการทางการสื่อสารในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
สุวิชิต ชัยดรุณ. (2557, 25 มิถุนายน). Assistant professor in the Division of Public and Promotional Communication, Wee
Kim Wee School of Communication, Nanyang Technological University, Singapore. สัมภาษณ์.
อภิสิทธิ์ ไล่ศัตรูไกล. (2557, 18 กรกฎาคม). ผู้อำนวยการศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ. สัมภาษณ์.
อุบลรัตน์ ศิริยุวศักดิ์ และคณะ. (2550). สื่อสารมวลชนเบื้องต้น สื่อมวลชน วัฒนธรรม และสังคม. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ:
สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุษา บิ๊กกิ้นส์. (2555). การรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศ. สุทธิปริทัศน์, 26(80), 147-162.
Berlo, D. (1960). The process of communication: An introduction to theory and practice. New York: Holt, Rinehart and
Winston.
Gardner, H. (2007). Five minds for the future. Bostan: Harvard Business School Press.
Marian Petcu, (2014). Mass Media and the Internet Challenges – Romanian Experience. Procedia - Social and
Behavioral Sciences. 163, 7-11. Retrieved May 20, 2014, from https://www.sciencedirect.com/science/article
/pii/S1877042814063800
McClelland, D. C. (1973). Testing for competence rather than intelligence. American Psychologist, 28(1), 1-19.
McClelland, D. C. (1988) Human Motivation. New York: Cambridge University Press.
Nordhaug, O. (1993). Human Capital in Organization: Competence, Training, and Learning. New York: Oxford
University Press.
Odd Nordhaug. (1993). Human Capital in Organizations: Competence Training, and Learning. New York: Oxford
University Press.
Partnership for 21st Century skills. (2011). Framework for 21st Century Learning. Last modified March, 2011.
Retrieved May 20, 2014, from https:// www.p21.org/storage/ documents /1.__p21_framework_2-pager.pdf
