ความต้องการสื่อในการส่งเสริมการเกษตรในเมืองของสถานศึกษาในเขตชุมชนเมือง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการใช้สื่อในการส่งเสริมการเกษตรในเมือง โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากตัวแทนสถานศึกษาในกรุงเทพมหานครและเขตอำเภอเมืองทั่วประเทศจำนวน 400 คน และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา
ผลการศึกษาพบว่า ตัวแทนสถานศึกษาส่วนใหญ่เห็นว่าควรมีการจัดทำสื่อเพื่อส่งเสริมการเกษตรในเมืองสำหรับสถานศึกษาในเขตชุมชนเมือง ร้อยละ 98.5 สื่อควรมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อส่งเสริมการเกษตรในเมืองสำหรับการจัดการเรียนการสอนในห้องเรียนและการจัดกิจกรรมนอกห้องเรียนควบคู่กันมากที่สุด ร้อยละ 56.5 และองค์ประกอบของกระบวนการสื่อสารที่เกี่ยวข้องกับสื่อในการส่งเสริมการเกษตรในเมืองของสถานศึกษาในเขตชุมชนเมือง ประกอบด้วย 1) ผู้ถ่ายทอดเนื้อหา/ผู้สอนที่ใช้สื่อที่จัดทำขึ้นควรจะเป็นนักเรียนทั่วไป มากที่สุด ร้อยละ 32.5 2) ข้อมูล ประเด็น หรือเนื้อหาในสื่อที่จัดทำขึ้นควรเกี่ยวข้องกับด้านการผลิตมากที่สุด ร้อยละ 21.0 ซึ่งควรมีเนื้อหาย่อยเกี่ยวกับการปลูกพืชผักสวนครัว 3) สื่อที่ควรจัดทำเป็นสื่อสื่อกิจกรรมมากที่สุด ร้อยละ 19.0 และ 4) กลุ่มเป้าหมายของสื่อที่จัดทำขึ้นควรเป็นนักเรียนทั้งโรงเรียนมากที่สุด ร้อยละ 61.0
Downloads
Article Details
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กมลรัฐ อินทรทัศน์. (2553). การเลือกใช้สื่อเพื่อการพัฒนาการส่งเสริมการเกษตร. ประมวลสาระชุดวิชาการสื่อสารเพื่อการส่งเสริมและพัฒนา การเกษตร หน่วยที่ 8. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
กัลยา หลำเพชร. (2556). สสส. ผนึก ร.ร.-ชุมชน ขยายพื้นที่คนทำเกษตรในเมือง. วันที่ค้นข้อมูล 16 กรกฎาคม 2561, จาก https://www.thaihealth.or.th
เกศรินทร์ วิริยะอาภรณ์. (2545). ความต้องการในการพัฒนาตนเองของข้าราชการกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย, สาขาวิชาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
จิโรจน์ สูรพันธุ์. (2558). การจัดพื้นที่การเรียนรู้. วชิรเวชสาร, 59(4), 29-34.
ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2540). Plearn เพลิน เล่น เรียน. กรุงเทพฯ: วชิราวุธวิทยาลัย.
ชุมพล บัวแย้ม. (2552). สวนครัวหน้าบ้าน ปลูกสุขภาพในทาวน์เฮาส์. เกษตรกรรมธรรมชาติ, 2552(10), 8-17.
เดชา ศิริภัทร. (2554). การปลูกผักอินทรีย์สำหรับคนเมือง. วารสารเกษตรกรรมธรรมชาติ, 2554(3), 56-64.
ทิศนา แขมมณี. (2551). ศาสตร์การสอน. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนาวัลย์ ตรีนุสนธิ์. (2543). ปัญหาและความต้องการทางด้านสื่อของเกษตรกรในจังหวัดกระบี่. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
นันทยา กัลป์ยาศิริ. (2540). ความต้องการใช้สื่อในงานส่งเสริมการเกษตรของเกษตรตำบล ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, สาขาวิชาส่งเสริมและนิเทศศาสตร์เกษตร, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
นาถศิริ โกมลพันธุ์. (2554). สวนผักของชุมชนเก็บของเก่า. สารคดี, 28(325), 134-136.
ปนัดดา โตเกียรติรุ่งเรือง. (2552). ปลูกผัก ปลูกชีวิต ขบวนการรักผักของคนเมือง. เกษตรกรรมธรรมชาติ, 2552(7), 29-34.
ประเสริฐศิลป์ อรรฐาเมศร์. (2553). แปลงผักพีระมิด. วารสารเกษตรธรรมชาติ, 2553(7), 17-19.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2547). จิตวิทยาการบริหารงานบุคคล. กรุงเทพฯ: ศูนย์ส่งเสริมกรุงเทพ.
มนตรี วัดน้อย และคณะ. (2555). การพัฒนาหน่วยการเรียนรู้ “ผักสวนครัวรั้วกินได้” สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน. ใน อนามัย ดำเนตร (บรรณาธิการ), การประชุมวิชาวิชาการแห่งชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ครั้งที่ 9 (หน้า 2421- 2430). นครปฐม: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน.
รุ่งนภา แจ้งรุ่งเรือง. (2550). ความต้องการในการพัฒนาตนเองของบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตจังหวัดระยอง. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น, วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วิฑูรย์ เลี่ยนจำรูญ. (2554). เกษตรอินทรีย์กอบกู้โลก. วันที่ค้นข้อมูล 11 ธันวาคม 2561, จาก https://www.biothai.net/node/9697
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. (2561). ประชากรของประเทศไทย พ.ศ. 2561. วันที่ค้นข้อมูล 7 ธันวาคม 2561, จาก https://www.ipsr.mahidol.ac.th/ipsrbeta/th/gazette.aspx
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2557). ผักกับการสร้างกระบวนการเรียนรู้ของเด็ก. วันที่ค้นข้อมูล 16 กรกฎาคม 2561, จาก https://www.thaihealth.or.th/Content/24835-ผักกับการสร้างกระบวนการเรียนรู้ของเด็ก.html
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2561, มกราคม 18). ชวนเด็กปลูกผักทางรอดโรงเรียนไม่ถูกยุบ. กรุงเทพธุรกิจ. หน้า 10.
สำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). รายชื่อสถานศึกษา ปีการศึกษา 2556. วันที่ค้นข้อมูล 12 พฤษภาคม 2558, จาก https://www.mis.moe.go.th/statistic.
สุดารัตน์ เลิศสีทอง. (2553). สวนผักแหล่งอาหารของลูก. สารคดี, 28(325), 120-123.
อัถพงศ์ ปิ่นทองพันธ์. (2556). สวนสวยกินได้ เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงทางอาหาร: กรณีศึกษาชุมชนซอยบ่อนไก่-ท่ายาง ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการจัดการสิ่งแวดล้อม, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
อัมพร เบญจพลพิทักษ์. (2559). เด็กเมืองไอคิวสูงแต่หยุดนิ่ง สัญญาณอันตรายจากโรคร้ายโซเชียล. วันที่ค้นข้อมูล 16 กรกฎาคม 2561, จาก https://www.posttoday.com/politic/report/452516
อุษา บิ๊กกิ้นส์. (2552). การสร้างชุมชนเสมือนจริงในเกมออนไลน์กับพฤติกรรมการติดสื่อออนไลน์ของเยาวชนในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารสุทธิปริทัศน์, 23(70), 7-21.
Berlo, D. K. (1960). The Process of communication. New York: Holt, Rinehart and Winston, Inc.
Yamane, T. (1967). Statistics, an introductory analysis, (2nd Ed.). New York: Harper and Row.
