การใช้สื่อใหม่เพื่อนันทนาการด้านกีฬาฟุตบอลกับการรับรู้ความสัมพันธ์ทางสังคมของแฟนบอลผู้สูงอายุสโมสรชลบุรี เอฟซี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาพฤติกรรมการใช้สื่อใหม่ของแฟนบอลผู้สูงอายุสโมสรชลบุรี เอฟซี 2. เปรียบเทียบการใช้เวลาจากสื่อใหม่กับการรับรู้ ความสัมพันธ์ทางสังคมของแฟนบอลผู้สูงอายุฯ 3. ศึกษาการรับรู้คุณค่าสื่อใหม่ของแฟนบอลผู้สูงอายุฯ 4. ศึกษาบทบาทของสื่อใหม่ในการสร้างความสัมพันธ์ทางสังคมของแฟนบอลผู้สูงอายุฯ โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัย 2 รูปแบบ คือ การวิจัยเชิงปริมาณใช้วิธีการสำรวจด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน และการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกกับแฟนบอลผู้สูงอายุฯ จำนวน 12 คน ผลการศึกษาพบว่า 1. กลุ่มตัวอย่างใช้เฟซบุ๊กในการค้นหาข้อมูลข่าวสารสนทนา และเปิดรับชมการแข่งขันฟุตบอลสโมสรชลบุรี เอฟซี มากที่สุด โดยใช้ผ่านโทรศัพท์สมาร์ตโฟน ในช่วงเวลา 18.01 น.-24.00 น. 2. การใช้เวลาจากสื่อใหม่แตกต่างกัน มีผลต่อการรับรู้ความสัมพันธ์ทางสังคมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3. แฟนบอลผู้สูงอายุฯ รับรู้คุณค่าของสื่อใหม่ ด้านการใช้ประโยชน์ 4 ประเด็น คือ ความรวดเร็ว ระยะทาง ความสะดวกสบาย และสร้างความสัมพันธ์ทางสังคม ส่วนด้านของจิตใจ 3 ประเด็น คือ ทำให้ชีวิตมีความสุข ทำให้คลายเหงา และทำให้ผ่อนคลายความเครียด 4. บทบาทของสื่อใหม่ คือ สร้างความสัมพันธ์ทางสังคมให้กับกลุ่มแฟนบอล ด้วยกันเอง และสร้างความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มแฟนบอลกับสโมสร
Downloads
Article Details
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กันตพล บันทัดทอง. (2557). พฤติกรรมการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์และความพึงพอใจของกลุ่มคนผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการสื่อสารเชิงกลยุทธ์, คณะนิเทศศาสตร์, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
กาญจนา แก้วเทพ, และนิคม ชัยชุมพล. (2555). คู่มือสื่อใหม่ศึกษา. กรุงเทพฯ: โครงการเมธีวิจัยอาวุโส ฝ่ายวิชาการ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
กานดา รุณนะพงศา สายแก้ว. (2553). โซเชียลมีเดีย. วันที่ค้นข้อมูล 5 กันยายน 2560, จาก https://www.slideshare.net/krunapon/socialmedia-5661152
กิรณา สมวาทสรรค์. (2559). พฤติกรรมการสื่อสารกับการส่งต่อข้อมูลผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์ของผู้สูงอายุ วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขานิเทศศาสตร์และนวัตกรรม, คณะนิเทศศาสตร์และนวัตกรรมการจัดการ, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
กุศล สุนทรธาดา. (2556, สิงหาคม-กันยายน). สูงวัยกับไฮเทค. ประชากรและการพัฒนา, 33(6), 6-7.
ณัฐนันท์ ศิริเจริญ. (2558). กรณีศึกษาการใช้สื่อใหม่ผ่านโซเชียลมีเดียในโทรศัพท์มือถือเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุกับสมาชิกในครอบครัว ณ ประเทศนิวซีแลนด์. Veridian E-Journal, Slipakorn University, ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ, 8(3), 96-117. วันที่ค้นข้อมูล 11 ตุลาคม 2560, จาก https://www.researchgate.net/profile/Nattanun_Siricharoen2/publication/309779606
ณัฐสุพงศ์ สุขโสต. (2548). บทบาทของการสื่อสารกับกระบวนการสร้างและสืบทอดวัฒนธรรม “แฟนบอล” ในสังคมไทย. วิทยานิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาสื่อสารมวลชน, คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นันทิยา หุตานุวัตร. (2546). การพัฒนาองค์กรชุมชน. อุบลราชธานี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
นิศา ชูโต. (2551). การวิจัยเชิงคุณภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: พริ้นต์โพร.
บรรลุ ศิริพานิช. (2542). คู่มือผู้สูงอายุฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพฯ: หมอชาวบ้าน.
บุษยมาส สินธุประมา. (2539). สังคมวิทยาความสูงอายุ. เชียงใหม่: สมพรการพิมพ์.
ประนอม โอทกานนท์. (2554). ชีวิตที่สุขสมบูรณ์ของผู้สูงอายุไทย หลักการ งานวิจัยและบทเรียนจากประสบการณ์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: แอคทีฟ พริ้นท์.
ปัญญา เสริมชีพ. (2561, 22 กรกฎาคม). ประธานเชียร์กลุ่มแฟนบอลผู้สูงอายุสโมสรชลบุรี เอฟซี. สัมภาษณ์.
วิชาญ เสริมชีพ. (2561, 22 กรกฎาคม). แฟนบอลผู้สูงอายุสโมสรชลบุรี เอฟซี. สัมภาษณ์.
สมบัติ เขียววัน. (2561, 22 กรกฎาคม). แฟนบอลผู้สูงอายุสโมสรชลบุรี เอฟซี. สัมภาษณ์.
สราลี พุ่มกุมาร. (2559). แฟน: สื่อกับการสร้างและธำรงรักษาอัตลักษณ์แฟนบอลผู้สูงอายุของสโมสรฟุตบอลชลบุรี. วารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี, 12(5) วาระพิเศษ, 1-11.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2557). การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2557. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2560). สรุปผลที่สำคัญการสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2560. วันที่ค้นข้อมูล 22 กุมภาพันธ์ 2561, จาก https://www.nso.go.th/sites/2014/DocLib13/ด้านICT/เทคโนโลยีในครัวเรือน/2560/สรุปผลที่สำคัญ-%/20ICTครัวเรือน.pdf
สุภางค์ จันทวานิช. (2553). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.
อภินพ รุ่งหิรัญรัตน์. (2561, 8 สิงหาคม). แฟนบอลผู้สูงอายุสโมสรชลบุรี เอฟซี. สัมภาษณ์.
Brand Buffet. (2559). เจาะลึกพฤติกรรมผู้บริโภคอินเตอร์เน็ตหน้าใหม่ “อินเตอร์เน็ตคือชีวิต ตามติดทุกกระแส”. วันที่ค้นข้อมูล 22 กุมภาพันธ์ 2561, จาก https://www.brandbuffet.in.th/2016/04/new-internet-users-research-minteraction/
Positioning. (2552). Localism จุดระเบิด “ชลบุรี เอฟซี”. วันที่ค้นข้อมูล 1 สิงหาคม 2560, จาก https://positioningmag.com/12078
Jenkin, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. New York: New York University Press.
Pruchno, R. A., Wilson-Genderson, M., Rose, M., & Cartwright, F. (2010). Successful aging: Early influences and contemporary characteristics. The Gerontologist, 50(6), 821-833. Retrieved December 10, 2017, from https://doi.org/10.1093/geront/gnq041
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations (5th ed.). New York: Free Press.
Williamson, A. (2013). Social media guidelines for parliaments. Geneva: Inter-Parliamentary Union. Retrieved September 5, 2017, from https://archive.ipu.org/PDF/publications/SMG2013EN.pdf
