ร้านอาหารไทยในนครโฮจิมินห์: ทุนความเป็นไทย การดำรงอยู่และแนวโน้ม

Main Article Content

Nguyen Thi Kim Chau
ภารดี มหาขันธ์
ภาณุพงศ์ อุดมศิลป์

บทคัดย่อ

งานวิจัยเรื่อง “ร้านอาหารไทยในนครโฮจิมินห์: ทุนความเป็นไทย การดำรงอยู่และแนวโน้ม มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษากำเนิดและพัฒนาการของร้านอาหารไทยในนครโฮจิมินห์ นโยบายของรัฐบาลเวียดนามต่อนักลงทุนต่างชาติในธุรกิจร้านอาหาร 2) ศึกษาทุนความเป็นไทยในธุรกิจร้านอาหารไทยกับทัศนคติของคนเวียดนามในการบริโภคอาหารไทย 3) ศึกษาการดำรงอยู่ และแนวโน้มของร้านอาหารไทยในนครโฮจิมินห์
ผลการวิจัยพบว่า หลังการเปิดประเทศและใช้นโยบาย “ด๋อย เม้ย” (เปลี่ยนใหม่) ใน ค.ศ. 1986 ของประเทศเวียดนาม นักลงทุนไทยเป็นหนึ่งในนักลงทุนจากต่างประเทศที่เข้ามาลงทุนทำธุรกิจหลายประเภทในประเทศเวียดนาม ธุรกิจร้านอาหารไทยเป็นธุรกิจหนึ่งที่นักลงทุนไทยสนใจไปลงทุน โดยเฉพาะในนครโฮจิมินห์
ธุรกิจร้านอาหารไทยเป็นธุรกิจที่นำเอาทุนความเป็นไทยไปเป็นองค์ประกอบสำคัญในการดำเนินธุรกิจ นับแต่ชื่อร้าน การตกแต่งร้าน บรรยากาศ รายการอาหาร การบริการ ฯลฯ อาหารไทยได้รับการต้อนรับจากคนเวียดนามเป็นอย่างดี โดยเฉพาะคนทางภาคใต้ที่มีทัศนคติว่า อาหารไทยเป็นอาหารสุขภาพ รสชาติกลมกล่อม กลิ่นหอมละมุน
นโยบายของรัฐบาลเวียดนามต่อการลงทุนของนักลงทุนชาวต่างประเทศ ทุนความเป็นไทย พัฒนาการทางเศรษฐกิจ สังคม เทคโนโลยี และทัศนคติที่ดีของคนเวียดนามที่มีต่อสินค้าและอาหารไทย มีส่วนอย่างสำคัญต่อการดำรงอยู่และพัฒนาการของร้านอาหารไทยในนครโฮจิมินห์

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชีพโรจน์ ประพัสสร. (2017, 23 มีนาคม). เจ้าของร้าน Thai House ณ ณครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม. สัมภาษณ์.

ฐานเศรษฐกิจ. (2017). จับตาเวียดนาม เครื่องจักรทางเศรษฐกิจสำคัญของเอเชีย.วันที่ค้นข้อมูล 5 มีนาคม 2018, จาก http://www.thansettakij.com/content/140471

ธงชัย พานทอง. (2017, 27 มีนาคม). เจ้าของร้านช้างทอง ณ ณครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม. สัมภาษณ์.

ธนิตา ปิติวรรณ. (2012). แนวโน้มการยอมรับอาหารไทยของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่มีต่ออาหารไทย 4 ภาคและขนมไทย. การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, สาขาการตลาด, คณะบริหารธุรกิจ, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

วิลาวรรณ แก้วอ่อน. (2007). ภาพลักษณ์ร้านอาหารไทยในสายตาชาวอเมริกัน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาประชาสัมพันธ์, คณะนิเทศศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศูนย์พัฒนาการค้าและธุรกิจไทยในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ นครโฮจิมินห์. (2016). ธุรกิจร้านอาหารในนครโฮจิมินห์. วันที่ค้นข้อมูล 25 มีนาคม 2017, จาก https://www.ditp.go.th/contents_attach/155158/155158.pdf

ศูนย์วิจัยธุรกิจและเศรษฐกิจอีสาน. (2012). ลักษณะการบริโภคและทัศนคติต่อสินค้าไทยของชาวเวียดนาม. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สุทธิพร บุญมาก. (2013). ร้านอาหารไทยในประเทศออสเตรเลีย: ภาพสะท้อนความเป็นไทย และการปรับตัว, วารสารศิลปศาสตร์, 5(1), 90-103.

Thai Food to The World. (2004). รายงานผลการสัมมนา สานฝัน ครัวไทยสู่โลก. วันที่ค้นข้อมูล 13 มีนาคม 2017, จาก http://www.thaifoodtoworld.com/home/conferencedetail.php?cms_id=12&language=TH

Vu Duy. (2013). นิมิตหมายใหม่ในความสัมพันธ์เวียดนาม-ไทย. วันที่ค้นข้อมูล 18 เมษายน 2016, จาก http://vovworld.vn/th-th/วิเคราะห์สถานการณ์นิมิตหมายใหม่ในความสมพันธ์เวียดนามไทย/162890.vov

United Nations Population Fund. วันที่ค้นข้อมูล 31 ธันวาคม 2018, จาก https://danso.org/viet-nam/